കൊച്ചി രാജാവിന്റെ ജീവിതം

ഓണാശംസകള്‍ !

2011-09-09T11:42:00.000+05:30

എന്റെ കന്നി തൃശ്ശൂർ പൂരം

2009-05-08T16:14:00.011+05:30

വളരെ ആകാംഷയോടെ കാത്തിരുന്ന ഒരു സംഭവമായിരുന്നു എനിക്ക് തൃശ്ശൂർ പൂരം. 2009 പിറന്നതു മുതൽ ആ ദിവസങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. സുഹൃത്തുക്കൾ വെടിക്കെട്ടിനെക്കുറിച്ച് അവരുടെ അനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവച്ചത് എന്നിൽ ഒരു ചെറിയ ഭീതിയുണർത്തിയിരുന്നു. എങ്കിലും എങ്ങനെയും പൂരം കാണണമെന്ന ആഗ്രഹവുമായി മെയ് 1 ന് ഉച്ചയോടെ കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക നഗരിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. അന്നേ ദിവസം തുടങ്ങി തിങ്കളാഴ്ച വരെയുള്ള പൂരം – സാമ്പിൾ വെടിക്കെട്ട്, ആനച്ചമയം, മഠത്തിൽ വരവ്, ഇലഞ്ഞിത്തറമേളം, ചെറുപൂരങ്ങൾ, തെക്കോട്ടിറക്കം, കുടമാറ്റം, പുലർച്ചെയുള്ള ഗംഭീര വെടിക്കെട്ട്, പകൽ‌പ്പൂരം, പിന്നെ ഉപചാരം ചൊല്ലിപ്പിരിഞ്ഞ് അവസാനിച്ചു.

ഈ 4 ദിവസങ്ങളിലായി പൂര നഗരിയിൽ അങ്ങിങ്ങ് ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ് എന്റെ കിസ് ഡിജിറ്റലിൽ പകർത്തിയ ആയിരത്തിലേറെ ചിത്രങ്ങളിൽ ചിലത് ഞാനിവിടെ ചേർക്കുന്നു.

മെയ് 1 2009 - ഒന്നാം ദിവസം

ഇത് പാറമേക്കാവ് ഭഗവതീ ക്ഷേത്രം.

ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു എന്റെ നഗരപ്രദക്ഷിണം. അഗ്രശാലയിൽ ചമയപ്രദർശനം ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു! പ്രദർശനം കാണുവാനുള്ള വരിയുടെ നീളം കൂടിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ വരിയിൽ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചു.

പൂരത്തിന് അണിനിരക്കുന്ന ഗജവീരന്മാരെ അണിയിച്ചൊരുക്കാനുള്ള ആഭരണങ്ങൾ.

നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം, മുത്തുക്കുടകൾ… അങ്ങിനെ നീളുന്നു… ഇവരുടെ മേക്കപ്പ് ഐറ്റംസ്.

പ്രദർശനശാലയിൽ നിന്ന് പുറത്ത് കടക്കുമ്പോൾ ദാണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു അറേബ്യൻ കഥകളിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന രൂപവും ഭാവവുമുള്ള ഒരു കക്ഷി !

ഹാവ് എ ബ്രേക്ക് ! ഹാവ് എ കിറ്റ് കാറ്റ് !

ഞാൻ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ മുക്കാലിയും ഉറപ്പിച്ച് കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. സാമ്പിൾ വെടിക്കെട്ട് തുടങ്ങുകയായി.

ശ്…ർ…ർ…ഠേ…ഠും !

തൃശ്ശൂരുകാരുടെ ഭാഷയിൽ കുഴിമിന്നൽ അഥവാ ഡൈന പൊട്ടുമ്പോൾ ദിഗന്തം ഞടുങ്ങി… ഒപ്പം ഞാനും !!! ആദ്യമായ് കാണുന്നതിന്റെ ഒരു പുകിലേയ് ! സാമ്പിൾ തന്നെ ഇങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ശരിക്കുള്ളത് എന്തായിരിക്കുമെന്തോ എന്നായി ചിന്ത !

(തുടരും...)

തുരുമ്പെടുത്ത ചരിത്രസ്മാരകം

2009-02-12T12:28:00.005+05:30

ഫോർട്ട്കൊച്ചി ബീച്ചിൽ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള സ്റ്റീം ബോയിലറുകൾ. Flickr മലയാളിക്കൂട്ടായ്മയായ ‘മലയാളിക്കൂട്ടം’ വേൾഡ് പ്രോജക്ടിന് വേണ്ടി എടുത്ത ചിത്രങ്ങളിലൊന്ന്.

ഫോർട്ട് കൊച്ചി ബീച്ചിൽ നടപ്പാതയോട് ചേർന്ന് സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള ചരിത്രസ്മാരകം തുരുമ്പെടുത്ത നിലയിൽ. കൊച്ചി തുറമുഖത്ത് പണ്ട് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന സ്റ്റീം ബോയിലറുകളാണ് അടിഭാഗം ദ്രവിച്ച് ഏതു നിമിഷവും മറിഞ്ഞ് വീഴാറായ അവസ്ഥയിൽ നിൽക്കുന്നത്.

1956 മുതൽ 20 വർഷം കൊച്ചിൻ ഡ്രൈ ഡോക്കിലെ ക്രെയിൻ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഈ ബോയിലറുകൾ ടൂറിസം വകുപ്പിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ബീച്ച് നവീകരിച്ചപ്പോൾ ചരിത്ര സ്മാരകമെന്ന നിലയിൽ ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കുകയായിരുന്നു.

കൽക്കരിയും വിറകും ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു ഈ ബോയിലറുകൾ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചിരുന്നത്. ലോർഡ് വില്ലിംഗ്ടൻ, ലേഡി വില്ലിംഗ്ടൻ എന്നീ മണ്ണുമാന്തിക്കപ്പലുകളുടെ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾക്കും ഇവ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. സിമന്റ് തറയിൽ ഉറപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ബോയിലറുകൾ കൃത്യമായി പെയിന്റിംഗും അറ്റകുറ്റപ്പണികളും നടത്താത്തതിനാലാണ് അപകടാവസ്ഥയിൽ എത്തി നിൽക്കുന്നത്.

കടപ്പുറത്ത് സായാഹ്നങ്ങൾ ചിലവഴിക്കാനെത്തുന്ന നിരവധി ആളുകൾ ഇതിന്റെ കീഴെ ഇരിക്കാറുണ്ട്. ഭാരമേറെയുള്ള ഇവ അപ്രതീക്ഷിതമായി മറിഞ്ഞു വീണാൽ അപകടം ഉറപ്പ്.

ഇവയുടെ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾക്കായി ഉടൻ നടപടി സ്വീകരിക്കണമെന്ന് ചരിത്ര സ്മാരകങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സംഘടന ‘ഇഫ്ചാറ്റ്’ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

വാർത്ത കടപ്പാട് : മനോരമ

കൊച്ചി - ഭീതിയുടെ നിഴലില്‍

2008-07-27T19:16:00.016+05:30

ഇന്നുച്ചയ്ക്ക് ബംഗലൂരുവിലെ ഒരു പത്രപ്രവര്‍ത്തകന് ഇന്റര്‍നെറ്റ് ടെലിഫോണിലൂടെ പാക്കിസ്ഥാനില്‍ നിന്നു ലഭിച്ച സന്ദേശത്തെത്തുടര്‍ന്ന്, കേരളത്തിലുടനീളം അതീവ ജാഗ്രത! കൊച്ചിയിലും വയനാട്ടിലും ഇന്ന് 7 മണിക്ക് ബോംബ് സ്ഫോടനമുണ്ടാകുമെന്നായിരുന്നു സന്ദേശം.

സംസ്ഥാന ആഭ്യന്തരമന്ത്രാലയവും പോലീസും, മിനിഞ്ഞാന്ന് ബംഗലൂരുവില്‍ നടന്ന സ്ഫോടനവും, ഇന്നലെ അഹമ്മദാബാദില്‍ ഉണ്ടായ സ്ഫോടനവും കണക്കിലെടുത്ത് ഈ ഭീഷണിയെ നിസ്സാരമായി തള്ളിക്കളയുന്നില്ല. അതിന്റെ ഭാഗമായി കൊച്ചിയില്‍ ഇന്ന് റെഡ് അലര്‍ട്ട് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഇതേത്തുടര്‍ന്ന് ഇന്ന് ഇവിടെ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്ന എല്ലാ എക്സ്പോകളും മറ്റും നിര്‍ത്തിവച്ചിരിക്കുകയാണ്. സിനിമാ തീയറ്ററുകളും മറ്റും പോലീസിന്റെ ഉത്തരവ് പ്രകാരം ഫസ്റ്റ് ഷോകളും സെക്കന്റ് ഷോകളും പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നില്ല. പ്രധാന വീഥികളും ഇടറോഡുകളും ഏറെക്കുറെ വിജനമായിരിക്കുന്നു. ജില്ലാ ആസ്ഥാനങ്ങളും മറ്റ് തന്ത്രപ്രധാന സ്ഥലങ്ങളും പോലീസ് നിരീക്ഷണത്തിലാണ്. പോലീസ് ഇവിടെ കടകളും മറ്റ് ഷോപ്പിംഗ് മാളുകളും അടയ്ക്കുവാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അധികൃതര്‍ക്ക് ഇന്ന് ലഭിച്ച സന്ദേശം എന്നത്തേയും പോലെ ഒരു വ്യാജ ഭീഷണിയാവാം. പക്ഷെ, വരും നാളുകളില്‍ ഇത് സംഭവിക്കില്ല എന്ന്‍ എന്താണ് ഉറപ്പ്? ദിവസങ്ങള്‍ പിന്നിടുമ്പോള്‍ ഈ ഭീഷണിയും പതിവ് പോലെ നമ്മുടെ അധികാരികള്‍ മറക്കും. പിന്നെ എല്ലാം പഴയത് പോലെ... സാധാരണയായി നടക്കുന്ന വാഹനപരിശോധനകള്‍... ഹെല്‍മറ്റ് വേട്ട, മദ്യപിച്ച് വാഹനമോടിക്കുന്നവരെ വലയിലാക്കല്‍...

രാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടികള്‍ പരസ്പരം പഴിചാരാതെയും ചെളിവാരി എറിയാതെയും ഒറ്റക്കെട്ടായി നിന്ന് നമ്മുടെ നാടിനെ രക്ഷിക്കാനുള്ള വഴികള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യട്ടെ. ഭീകരവാദത്തിനെതിരെ കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ മൃദുവായ സമീപനം മാറ്റി ‘പോട്ട’ പോലുള്ള ദൃഢമായ നിയമങ്ങള്‍ നടപ്പിലാക്കട്ടെ. പിടിയാലാവുന്ന തീവ്രവാദികളെ ഏറ്റവും കൂടിയ ശിക്ഷയ്ക്ക് തന്നെ കോടതികള്‍ വിധിക്കട്ടെ. നമ്മള്‍ ഈ ഭീഷണികള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ പതറുന്നുവോ? അതിനര്‍ത്ഥം നമ്മള്‍ ഭീകരര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ അടിയറ വെച്ചു എന്ന് തന്നെയാണ്.

കൊച്ചി പോലൊരു മെട്രോ നഗരത്തില്‍ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ സ്ഥലങ്ങളില്‍ നിന്നുമുള്ള ജനങ്ങള്‍ തിങ്ങിപ്പാര്‍ക്കുന്നയിടത്ത് നിന്ന്, അഥവാ ഒരു ‘ഭീകരന്‍’ ഉണ്ടെങ്കില്‍ത്തന്നെ എങ്ങനെ അയാളെ കണ്ടുപിടിക്കാം? നഗരത്തിലെ വിവിധ കെട്ടിട നിര്‍മ്മാണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അന്യ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള തൊഴിലാളികള്‍. അവരുടെയൊക്കെ യഥാര്‍ത്ഥ തിരിച്ചറിയല്‍ രേഖകളും മറ്റും ജില്ലാ അധികൃതരുടെ പക്കല്‍ ഉണ്ടാവുമോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. കൂടാതെ, നമ്മുടെ അയല്‍പ്പക്കങ്ങളില്‍ ഒരു കൂട്ടമായ് പുതുതായി എത്തുന്ന ‘ബാച്ചിലര്‍മാര്‍’ തങ്ങളുടെ തിരിച്ചറിയല്‍ രേഖകളുടെ പകര്‍പ്പ് വീട്ടുടമകളെ ഏല്‍പ്പിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതും, വീട്ടുടമകള്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ വേണ്ടത്ര ഗൌരവം കാണിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതും ചിന്തിക്കേണ്ട വസ്തുതകള്‍ തന്നെയല്ലേ? നഗരത്തിലെ എല്ലാ റസിഡന്റ്സ് അസോസിയേഷനുകളും‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ വളരെയേറെ ശ്രദ്ധ പതിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ വിചാരിക്കുന്നു, കാര്യങ്ങള്‍ എന്നെങ്കിലും ഇതുപോലെയായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന്... ഒരിക്കല്‍ പരിചയപ്പെട്ടവര്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ഒരിക്കല്‍പ്പോലും പരിചയപ്പെടാത്തവര്‍, അതുമല്ലെങ്കില്‍ ഒരിക്കലും പരിചയപ്പെടാനിടയില്ലാത്തവര്‍... അവരെ വേദനിപ്പിക്കും മുന്‍പ് മനുഷ്യന്‍ ഒരു ചുവട് പിന്നിലേക്ക് വച്ച് ഒരു നിമിഷം ചിന്തിക്കുന്നു - ഇവരെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടോ നശിപ്പിച്ചിട്ടോ എന്ത് നേടാന്‍ !!!

ആ ദിവസം വരെ നമുക്ക് നമ്മുടെ കണ്ണുകളും കാതുകളും തുറന്നു തന്നെ വയ്ക്കാം...

ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോ ഭവന്തു !!!

ജയ് ഹിന്ദ് !

ആകാശത്തൊരു ബൂമറാംഗ് !!!

2008-05-25T12:50:00.013+05:30

രാത്രിയില്‍ ടെറസ്സിലിരുന്ന് ആകാശം നോക്കിയിരിക്കുവാന്‍ എന്തു രസമാണ്. നക്ഷത്രങ്ങള്‍ കണ്ണുചിമ്മുന്നതും വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ശരം കണക്കെ പായുന്നതും പഞ്ഞിക്കെട്ടുകള്‍ പോലുള്ള മേഘകണങ്ങളും... ഹാ! ഇതൊക്കെ ഞാന്‍ കാ‍ണാറുള്ള ആകാശക്കാഴ്ചകളില്‍ ചിലതാണ്. പക്ഷെ, മിനിഞ്ഞാന്ന് രാത്രി മുതല്‍ ഞാന്‍ കണ്ട വേറിട്ട കാഴ്ചകളെക്കുറിച്ചാണ് ചുവടെ കുറിക്കുന്നത്.

വിളക്ക് കൊളുത്തലും നാമജപവുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് എന്റെ അമ്മ ടെറസ്സില്‍ ഒരു കസേരയൊക്കെയിട്ട് മാനം നോക്കിയിരിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. സമയം കിട്ടുന്നതിനനുസരിച്ച് അമ്മയ്ക്ക് കമ്പനിയായ് ഞാനും കൂടാറുണ്ട്. അങ്ങിനെ ആകാശത്ത് കാണുന്ന ഓരോ നക്ഷത്രത്തിന്റെ പേരുകള്‍ ചെറുപ്പത്തില്‍ അമ്മയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടുണ്ടത്രേ! അമ്മയ്ക്ക് ഓര്‍മ്മയുള്ള ആ പേരുകളില്‍ ചിലത് എനിക്ക് പകര്‍ന്നു തന്നും, തിരിച്ച് എനിക്ക് അറിവുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ അമ്മയ്ക്ക് പകര്‍ന്നുകൊടുത്തും ആകാശത്തിന്റെ മായികക്കാഴ്ചയില്‍ മയങ്ങി ഞങ്ങളിങ്ങനെയിരിക്കും, മണിക്കൂറുകളോളം...

മേയ് 22, 2008 വ്യാഴം
രാത്രി 7 മണിക്ക് ശേഷം പതിവ് പോലെ ഞങ്ങള്‍ ടെറസ്സിലിരിക്കുമ്പോള്‍, അമ്മ പെട്ടെന്ന് ഒരു മിന്നാമിനുങ്ങിനെപ്പോലെ വടക്ക് ദിശയില്‍ നിന്നും തെക്ക് പടിഞ്ഞാറേയ്ക്ക് മിന്നിമിന്നി മെല്ലെ നീങ്ങുന്ന ഒരു സാധനം ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു തന്നു. ആദ്യം ഞങ്ങള്‍ അതൊരു സാധാരണ വിമാനമെന്ന് വിചാരിച്ചു. പക്ഷെ, ഒരു വിമാനമല്ലെന്നുറപ്പിച്ചു. കാരണം, ഒരു വിമാനത്തിന്റെ വിളക്കുകള്‍ മിന്നിത്തെളിയുന്നത് കണ്ടിട്ടുള്ളത്‍ ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെയല്ല. കൂടാതെ വിമാനത്തിന്റെ ഇരമ്പലുമില്ല. വളരെ നിശബ്ധമായ് നീങ്ങുന്ന ഒരു വസ്തു. അതെന്താണെന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് രണ്ടുപേര്‍ക്കും മനസ്സിലായില്ല.

മേയ് 24, 2008 ശനി
ഐ.പി.എല്‍. ലെ ഇഷ്ട ടീമായ രാജസ്ഥാന്‍ റോയല്‍സിന്റെ ജയം ടിവിയില്‍ കണ്ടതിന് ശേഷം ഞാന്‍ ടെറസ്സിലേക്ക് പോയി. അമ്മ നേരത്തേ തന്നെ അവിടെ സന്നിഹിതയായിരുന്നു. ഞാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ത്തന്നെ അമ്മ പറഞ്ഞു.

“ഡാ, ഇന്നലെ ഞാനൊരു കാഴ്ച കണ്ടു. വെളുത്തിട്ട് വളഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു വടിയുടെ രൂപത്തില്‍ ഒരു വസ്തു ദേ എന്റെ തലയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ വടക്കോട്ട് പോയി. ആദ്യം ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു ഒരു തുണ്ട് മേഘമാണെന്ന്. പക്ഷെ മേഘം ഇത്ര വേഗത്തില്‍ നീങ്ങുകയില്ലല്ലോ. ഇതുവരെ അങ്ങിനെ ഒരു വസ്തു ഇതിനു മുന്‍പ് കണ്ടിട്ടില്ല.”

മിന്നാമിനുങ്ങ്
ഇന്നലെ കുറച്ച് പണിയുണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് അമ്മയ്ക്കൊപ്പം ആകാശം നോക്കിയിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാന്‍ ആകാശത്തില്‍ നോക്കി നക്ഷത്രങ്ങള്‍ എണ്ണിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആകാശം ഇന്ന് നന്നേ ഇരുണ്ടിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ, വെള്ളപ്പഞ്ഞിക്കെട്ട് പോലുള്ള മേഘങ്ങള്‍ വടക്ക് ഭാഗത്തായി കാണാം. ഞാന്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടു... ചന്ദ്രന്റെ അഭാവത്തിലും ആ മേഘങ്ങള്‍ എങ്ങനെയിത്ര വ്യക്തമായിക്കാണാന്‍ കഴിയുന്നു. സമയം 7:15 ആയിട്ടുണ്ടാവണം. അമ്മ പെട്ടെന്ന് തെക്ക് ഭാഗത്തേക്ക് വിരല്‍ ചൂണ്ടിയിട്ട് ചോദിച്ചു.... “അത് ആ മിന്നാമിനുങ്ങ് അല്ലേ?”

ഇളം പച്ച നിറത്തില്‍, അത്ര തെളിച്ചമില്ലാത്തതുമായ ഒരു വെളിച്ചം മിന്നിമിന്നി നീങ്ങുന്നു. മിനിഞ്ഞാന്ന് കണ്ടത് പോലെ തന്നെ... വടക്ക് നിന്ന് തെക്ക് പടിഞ്ഞാറായ് നീങ്ങുന്നു... ഭൂമിയില്‍ നിന്നും വളരെ ഉയരത്തില്‍ നീങ്ങുന്ന ആ വസ്തു നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം പടിഞ്ഞാറ് മരങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം ഞങ്ങളുടെ കാ‍ഴ്ചയില്‍ നിന്നും മറഞ്ഞു. വീണ്ടും ഒരു 10 മിനുട്ട് ആയിട്ടുണ്ടാവും... ഇത്തവണ തെക്കു നിന്ന് എന്റെ തലയ്ക്ക് മീതെ വടക്കോട്ട് നേരത്തേ കണ്ട ‘മിന്നാമിനുങ്ങ്’ വടക്കു ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നു. വടക്കു ഭാഗത്ത് മേഘങ്ങളുള്ളതിനാല്‍ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ കാഴ്ച അവസാനിച്ചു...

ബൂമറാംഗ്
ഇപ്പോള്‍ സമയം 7:45 നോട് അടുത്തിട്ടുണ്ടാവണം. ഞാന്‍ വെറുതെ തല പിറകിലേയ്ക്ക് ചരിച്ച് മുകളിലേയ്ക്ക് തന്നെ നോക്കിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് നേരെ മുകളില്‍ തെക്ക് നിന്നും വടക്കോട്ട് ഒഴുകി നീങ്ങുന്നു ഒരു വലിയ ബൂമറാംഗ് !!!

“അമ്മേ ഇതാണോ മുമ്പ് കണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്?”

അമ്മ പറഞ്ഞു “അതെ. ഇതു തന്നെ. ഞാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ നീ കാര്യമായ് എടുത്തില്ലല്ലോ!”

ഞാന്‍ പറഞ്ഞു “ശ്..ശ്.. മിണ്ടല്ലേ...” ഇത് വല്ല വലിയ വിമാനമോ മറ്റോ ആണോ എന്നറിയുവാനാണ് മിണ്ടല്ലേ എന്നു പറഞ്ഞത്... ഞങ്ങള്‍ കാതോര്‍ത്തു....ഇല്ല, ഒരു ഇരമ്പലുമില്ല. വളരെ സ്മൂത്തായ് നീങ്ങി... പെട്ടെന്ന് മേഘക്കൂട്ടത്തിനിടയില്‍ മറഞ്ഞു !!!

ഇങ്ങനെയൊന്ന് ഞാന്‍ ഇന്നേവരെ കണ്ടിട്ടില്ല. ആദ്യം ഒരു ഒപ്റ്റിക്കല്‍ ഇല്ലൂഷന്‍ പോലെ തോന്നിയെങ്കിലും, പിന്നെ തോന്നി... ദേശാടനക്കിളികള്‍ കൂട്ടമായ് നീങ്ങും പോലെ... പക്ഷെ അത്രയും ഉയരത്തില്‍ രാത്രി, അവയെ ഒന്ന് കാണാന്‍ പോലും കഴിയില്ലല്ലോ.

ഞാന്‍ കണ്ടത്
വെളുത്ത ലൈറ്റുകള്‍ പോലെ... മങ്ങിയ നിറത്തില്‍. നമ്മുടെ കൈ നീട്ടിപ്പിടിച്ചാല്‍, ഏതാണ്ട് അത്രയും വലുപ്പത്തില്‍‍. ശരിക്കും ഒരു ബൂമറാംഗിന്റെ രൂപത്തില്‍.

എനിക്കറിയാവുന്ന എല്ലാ വസ്തുക്കളേയും വച്ച് ഞാന്‍ താരതമ്യപ്പെടുത്തിനോക്കി. ഒരു എയര്‍പ്ലെയിന്‍?
ഒരു എയര്‍പ്ലെയിന്‍ ഇത്ര ഉയരത്തില്‍ പറക്കുമ്പോള്‍ ഒരു തീപ്പെട്ടിക്കൂടിന്റെ വലുപ്പത്തില്‍ പോലും നമുക്ക് കാണാനാവില്ലല്ലോ! അപ്പോള്‍ അതൊരു പ്ലെയിനല്ല. പക്ഷികളുമല്ല. അപ്പോള്‍ പിന്നെ എന്താണ്? ആകെക്കുടി ഒരു പരവേശം... അതെന്താണെന്നറിയുവാനുള്ള ത്വര... ലോകത്തോട് വിളിച്ചു പറയാന്‍ തോന്നി... കണ്ടതെന്തെന്നറിയില്ലെങ്കിലും തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത എന്തോ ഞാന്‍ കണ്ടു എന്ന് പറയുവാന്‍ തോന്നിയ നിമിഷങ്ങള്‍... എന്റെ വികാരങ്ങള്‍ ശരിയായി പ്രകടിപ്പിക്കുവാന്‍ ‍വാക്കുകളിലൂടെ കഴിയുന്നില്ല ...

ഗൂഗിള്‍ പറഞ്ഞത്
ഈയവസരത്തില്‍ പലരും ചെയ്യും പോലെ ഗൂഗിളിനോട് ചോദിച്ചു... “boomerang shape in the sky” ഒരുപാട് സൈറ്റുകളിലേയ്ക്കുള്ള ലിങ്കുകള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. എല്ലാത്തിന്റെയും പ്രധാന തലക്കെട്ട് UFO / Alien ആയിരുന്നു. അവിടെ കണ്ട ഒരു ലിങ്ക് ഇതാ ഇവിടെ. ഇതില്‍ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രം ഞങ്ങള്‍ കണ്ട വസ്തു തന്നെയായിരുന്നു. അവിടെ നിന്നും ലഭിച്ച ചിത്രം താഴെ കൊടുക്കുന്നു.

ഈ ചിത്രത്തില്‍ കാണുന്നത് പോലെ മങ്ങിയ ലൈറ്റുകളാണ് ഞങ്ങള്‍ കുറച്ച് നേരം മുന്‍പ് കണ്ടതെന്ന് ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍... ഹൊ! എനിക്കത് പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല !!! അപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ കണ്ടത് ഒരു UFO/Alien ??? ഉള്ളില്‍ ചോദ്യങ്ങളുടെ ഒരു കാര്‍ണിവല്‍ !!! ആര്‍ക്കെന്നെ സഹായിക്കാനാവും? ആര്‍ക്കെന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുത്തരമേകാനാവും??

എനിക്കാകെ ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലാതായി. ഇക്കാര്യം എല്ലാവരോടും പങ്കുവയ്ക്കണമെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ ഫ്ലിക്കറിലെ ‘മലയാളിക്കൂട്ടം’ എന്ന ഗ്രൂപ്പിലെ ഡിസ്ക്കഷന്‍ ബോര്‍ഡില്‍ ഒരു Topic ആയി എഴുതിയിട്ടു.

A boomerang in the sky !!!
Dear friends, had to share something I experienced tonight on my terrace, let me start with an intro.

Last night my mom told me she saw something moving in the sky, something unlike anything she had seen in all her whole life. She said it was kind of triangular and moved really fast across the sky.

Tonight between 7.30 and 7.45 PM IST, I was on the terrace with her hoping to see what she was talking about and lo behold a boomerang shaped object appeared traveling from south heading northwards, white and blurry in the sky, it was large (larger than any plane I have seen flying at that height, made no noise at all and disappeared as fast as it appeared...)

I tried to compare it with everything I know that flies from bird to airplanes but to no avail... am not sure as to what I saw today but I know for sure I saw it....so I did what any one else would do googled "boomerang shape in sky" and found this link!!! the picture almost exactly like what my mom and I saw in the sky, coincidence? I guess not, so I believe it was a un- identified flying object or a UFO... I wonder ‘Who’ is watching us from above and why?
PS: Nope! I don't have any pics!

ആരെങ്കിലും സഹായകരമായി എന്തെങ്കിലും ഒരു ഉപദേശമോ മറ്റോ തരും എന്ന് വിചാരിച്ച് കാത്തിരുന്നു. പക്ഷെ, ആരും ഇതത്ര കാര്യമായി എടുത്തില്ല എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കും വിധമായിരുന്നു അവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ച ആദ്യ കമന്റുകള്‍ സൂചിപ്പിച്ചത്. അവരില്‍ പലരും ചോദിച്ചത് ഇതായിരുന്നു. “എന്തു കൊണ്ട് ആ കാഴ്ച കാമറയില്‍ പകര്‍ത്തിയില്ല?” ഒരാള്‍ ഇങ്ങിനെയും പറഞ്ഞു “സ്റ്റില്‍ കാമറയില്‍ വേണ്ട... അത് നീതികാണിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് ഒരു വീഡിയോ കാമറയില്‍ ഷൂട്ട് ചെയ്ത്, നാളെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ”. ശരിക്കും വിഷമം തോന്നിയ നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു അത്. ഇതിനിടയ്ക്ക് ISRO യ്ക്ക് ഞങ്ങള്‍ കണ്ട കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഒരു മെയിലും അയച്ചു.

ചുരുളഴിയുന്നു
ഇന്നത്തെ എന്റെ ഉറക്കം കട്ടപ്പൊഹ എന്നു വിചാരിച്ച് മോണിട്ടറിന് മുന്നില്‍ അത്താഴം പോലും കഴിക്കാതെ മണിക്കൂറുകളോളം ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നു. ആരെങ്കിലും എനിക്ക് ഒരു ‘ഉത്തരം’ തരുമെന്ന് തന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചു. ആ പ്രതീക്ഷ അസ്ഥാനത്തായില്ല. ഏതാണ്ട് 12 മണി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നത് നസീര്‍ ഒമര്‍ (NO) ന്റെ കമന്റിന്റെ രൂപത്തില്‍ വന്നു. ആ കമന്റ് ഞാനിവിടെ പകര്‍ത്തുന്നു.

Dear friends n Nikk,

what you saw on de sky most probably may be the International Space Station. I've been trying to locate this but failed due to travel, restless driving n lack of sleep. but my collegues from UAE wrote about this two days back for the members of ENHG (Emirates Natural History Group) to keep an eye. It can be viewed from May 14th till 26th. so please keep an eye and try to capture if possible!!

here's some info about it:

International Space Station (ISS) passing overhead.
The space station is normally visible once or twice a day, but from Wednesday to Friday, it can be seen making as many as four daily passes over North America and Europe.

Satellites like the ISS are only visible on Earth when they are in sunlight and the viewer is in deep twilight or darkness. Such a scenario can occur more often at certain times of the year, when the Earth's orientation relative to the Sun allows the ISS tomove out of Earth's shadow.

That will occur over the next three days, when the station will be bathed in sunlight almost constantly. Since it takes just 90 minutes or so to orbit the Earth, it will be visible multiple times around dawn and dusk.

The space station, which orbits at an altitude of 386 kilometres, is by far the biggest and brightest manmade satellite circling the planet. It looks as bright as Venus or Jupiter and can be seen even in well-lit cities.

It can be seen with the naked eye but is recommend if you have binoculars to try them because then you see a much more detailed view. Construction of the orbital outpost, which is about as tall as a nine-story building, started in 1998 and will be completed in 2010.

NASA's space shuttle Endeavor is scheduled to be launched on 31st May. Another unique viewing opportunity will occur two days later, when the shuttle docks with the ISS, making the station appear even brighter than usual.

Gud Luck n thank you Nikk for sharing your experience with us!!

NO യെ 12:30 യോടെ വിളിച്ച് എന്റെ സന്തോഷവും നന്ദിയും അറിയിച്ചു.

തലയ്ക്കു മുകളിലൂടെ ഇന്നലെ രാത്രി ഒഴുകി നീങ്ങിയത് ഒരു സ്പേസ് സ്റ്റേഷനായിരുന്നു !! അതൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു. സ്പേസില്‍ പോവാനൊക്കില്ലെങ്കിലും, ഒരു സ്പേസ് സ്റ്റേഷന്‍ എനിക്ക് കാണാനൊത്തല്ലോ എന്ന സന്തോഷം... സന്തോഷം കൊണ്ടെനിക്കിരിക്കാന്‍ വയ്യേ !!! ഇന്ന് രാത്രി 7 മണിക്ക് തന്നെ ടെറസ്സില്‍ കാത്തിരിക്കണം, കാമറയുമായി. ഫ്ലിക്കര്‍ സുഹൃത്തുക്കളും അതു തന്നെ ചെയ്യുമെന്ന് ആശിക്കുന്നു. ഇന്നു രാത്രി കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവരുതേ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ...

ഹും! നെട്ടൂരാണോടാടാണാണോ....ടാ നിന്റെ കളി ???

2008-04-04T11:35:00.004+05:30

സിമ്പ്ലന്‍ അഗ്രജന്‍

2008-03-18T16:48:00.003+05:30

അഗ്രജ മോഹം,
അതിമോഹം
കാര്യമെന്തെന്നല്ലേ കൂട്ടരേ
കവിത കവിത-
യെഴുത് നിക്കേ‍
എന്ത് കവിത-
യെന്നാരാഞ്ഞതിന്‍
‍ഉത്തരമോ സിമ്പിള്‍
‍സിമ്പിള്‍ പോലും സിമ്പിള്‍
‍അഗ്രജനെല്ലാം സിമ്പിള്‍
‍ഇങ്ങനെ സിമ്പ്ലനാമൊരഗ്രജന്‍ !

അഗ്രജ പക്ഷം : “കവിതയാണിപ്പോ ട്രെ‍ന്‍ഡ്”
എനിക്കൊന്നേ പറയാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. “അതിന് വേറെ ആളെക്കൊണ്ടുവരണം”
പക്ഷെ, സത്യത്തില്‍ അദ്ദേഹം ഇത്രമാത്രമേ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളൂ “ഒരു പടങ്കവിത”. പക്ഷെ, അതു മനസ്സിലാക്കും മുന്‍പ് ഞാനിതെഴുതിപ്പോയി. എഴുതിപ്പോയില്ലേ... അതുകൊണ്ട്,

ഈ ‘കവിത’ സഹനശക്തിയേറെയുള്ള എന്റെ സിമ്പ്ലന്‍ അഗ്രജന് സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.

ഡേയ് അഗ്രൂ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യഡൈയ് ... ;)

വിശ്വസിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും...

2008-02-16T11:51:00.000+05:30

ആ സാന്റ സിങ്ങും ബന്റാ സിങ്ങും കൂടെ ചെസ്സ്‌ കളിക്കുകയായിരുന്നത്രേ !

കോയിന്‍ റോള്‍ വീരന്‍

2007-12-16T09:16:00.000+05:30

മിനുട്ടില്‍ 32 തവണ Coin Roll ചെയ്യുന്ന
എന്റെ സഹവര്‍ക്കനായ അഖിലിന്റെ ലക്ഷ്യം
മിനുട്ടില്‍ 51 തവണയെന്ന ലോക റെക്കോര്‍ഡിനെ
മറികടക്കുക എന്നതാണ്. അവനത് എത്രയും
വേഗം സാധ്യമാവട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു...

വക്കീല് പണിത പാര !!!

2007-11-21T17:28:00.000+05:30

ഇന്നലെ രാത്രി കൃത്യം പത്തേ.. അല്ല എന്തിനാ ഇതൊക്കെ ഇത്ര കൃത്യമായി പറയുന്നത്. എനിക്ക് ഒരു മെയില്‍ ലഭിച്ചു. ഇന്നലെ രാത്രി. ദാ‍ണ്ടേ ദിപ്പോഴാ മെയില്‍ തുറന്ന് വായിച്ചു നോക്കിയത്. അയച്ചത് നമ്മുടെ സുഹൃത്തായ വക്കീല്‍. സബ്ജക്ട് പാര്‍ട്ടിലാണെങ്കില്‍ ‘അര്‍ജന്റ്’ എന്നും. എന്തു ഗുലുമാലാണാവോ ഇത് എന്ന് വിചാരിച്ച് തുറന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ടത് അതേപടി ചുവടെ ചേര്‍ക്കുന്നു.

**********************************************

"Hey have a look at that word document”.

നോക്കി. ആ ഫയലിന്റെ പേരിങ്ങനെയായിരുന്നു.

“It is always interesting to look into others privacy.doc”

ന്റമ്മോ! എന്തിരിത്?! ഒട്ടും സമയം വേസ്റ്റാക്കാതെ ഡൌണ്‍ലോഡ് ബട്ടണില്‍ വിരലമര്‍ത്തി. എന്റെ ഡെസ്ക്ടോപ്പില്‍ വന്നു വീഴുന്ന ഫയല്‍കണങ്ങള്‍ നോക്കി അക്ഷമനായ് ഞാനിരുന്നു.

അവസാനത്തെ കണവും ഡെസ്ക്ടോപ്പിലെത്തിയപ്പോള്‍, കൊടുത്തു ഉത്തരവ്. “Open"

It is always interesting to look into others privacy.
It is real fun to criticize others..
It gives you real pleasure when you analyse others..
So here I am with your words

F.A.Q for the curious ...
Yes I do have a curious mind. What is wrong in it? After all I am a Malayali.
Like a true Malayalee I am really curious about my neighbors' matters.
Don’t deny my basic right..Let me know you first and…Let me gossip about you later.

1.What's your name ? niKk
nikk??? What a name? Really cool man! Sounds so sweet…(Direct expression for you)

(Indirect expression) What a shame? വന്നു വന്നു എന്തു പേരിടണം എന്ന കാര്യത്തില്‍ വരെ ഒരു വ്യവസ്ഥ ഇല്ലാതായി. അച്ഛന്റേയും അമ്മയുടേയും കണ്ണു തെറ്റിയാല്‍ ഉടനെ കേറി ഒരു പേരിടുകയായി. അതും ഇംഗ്ലീഷ് ചുവയുള്ളതേ പിടിക്കൂ.

2. Why dont you disclose your last name ? I'm much of a private person, so I dont wan't to display my whole name in a public site like this.

Direct response: Yes true nikk, itz a virtual environment so you should keep your privacy. After all itz your right to keep your personal informations as private.

Indirect response: പിന്നേ “much of a private person” ആണത്രേ! ജാഡ!
Private person ആണെങ്കില്‍ എന്തിനാ ഒരു ബ്ലോഗ്…വീട്ടില്‍ മുറി അടച്ചു പ്രൈവറ്റായി ഇരുന്നാല്‍ പോരേ???

3. What is your age ? Varies every year :)
Direct response: True, Good answer.

Indirect response: പിന്നെ മറ്റുള്ളവരൊക്കെ എന്താ സിനിമാ താരങ്ങളാണോ വയസ്സ് 18 കഴിഞ്ഞാല്‍ മാറാതിരിക്കാന്‍?

അച്ഛോഡാ! ഞങ്ങള്‍ എന്താ ഇയാള്‍‍ക്കു കല്യാണം ആലോചിക്കാന്‍ വന്നതാ? ഞങ്ങള്‍ വോട്ടേഴ്സ് ലിസ്റ്റില്‍ പേരു ചേര്‍പ്പിക്കാന്‍ വന്നതൊന്നുമല്ല മാഷേ.

If you know me, you know how old I'm !
Direct response: Sure I will try to guess once we meet each other.

Indirect response: പിന്നേ ഇയാളെ കാണുന്നവരെല്ലാം ആദ്യം മുഖത്ത് നോക്കി പ്രായമല്ലേ പറയുക!

4. Okay, what is your birth date ? May 3rd.
Direct response: Oh great .. A Taurean?.. Me too man

Please DON'T send me any 'egreetings' through those crappy websites.
പിന്നേ അതു പോലും ചെയ്യാന്‍ രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കും. അപ്പോഴാ...

5. How do you look like ? A normal human being, I believe !
Direct response: Hey ! That is great.

Indirect response: നിങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുന്നതല്ലേ! നാട്ടുകാരോട് തിരക്കിയാല്‍ വിവരം അറിയാം.

6. What are your skillsets ? Excuse me, am I attending a technical interview ? Sorry, I don't think so :)
Direct response: Sure. Why all around as asking so much stupid questions?

Indirect response: ഒരു പണിക്കും കൊള്ളാത്തവനാന്നുള്ളതിന്റെ കോംപ്ലക്സ് അല്ലാതെ എന്താ?

7. Anything else you want to tell us ? Thank you for wasting your time reading all this.

Direct response: Hey! No man. What is this? This is truly different. I enjoyed reading your page.

Indirect response: അപ്പോള്‍ അറിയാം ഇതു മിനക്കെടുത്തലാണെന്ന്. എന്നിട്ടും എന്തിനാ മോനേ ഈ സാഹസം? ഈ FTQ അങ്ങു ഡെലീറ്റ് ചെയ്തുകൂടെ? അല്ല പിന്നെ!

If you still have any questions about me, please mail me and if it is something which can be published here, I will be more than happy to post your question and its answer. I can be reached at mr DOT nikk AT gmail DOT com or you can use the 'Email' link at the side menu. I will be updating this page pretty often, so if time permits, you can come back and visit this page. Thank you.

Direct response: Sure .With Pleasure

Indirect response: അപ്പോള്‍ ഇതൊരു വഴിക്ക് പോവില്ല. എവിടെ ആ report spam link?

**********************************************

എങ്ങനെയുണ്ട്??? പാര പണിയുന്നെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെതന്നെയാവണം...അല്ലേ??? അതും എന്റെ About Me ക്ക് തന്നെ... :) എന്തായാലും മറ്റാരും ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത ഈ പണി ചെയ്തതില്‍ ഞാന്‍ സന്തോഷത്തോടെ (സന്തോഷം കൊണ്ടെനിക്കിരിക്കാന്‍ വയ്യേ...) വക്കീലിനോടുള്ള കൃതജ്ഞത ഈ അവസരത്തില്‍ അറിയിക്കട്ടേ!!!

ശിശുദിനാശംസകള്‍

2007-11-14T15:49:00.000+05:30

ഏവര്‍ക്കും എന്റെ ശിശുദിനാശംസകള്‍ :)

പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്ര ദര്‍ശനം ഇന്ന് - നോം കാത്തിരിക്കുന്നു !!!

2007-10-26T09:46:00.001+05:30

ഈ വര്‍ഷത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്രനെ ഇന്ന് ദൃശ്യമാവുന്നു. ഇന്നലെയും ഇന്നുമായുമാണ് (ഒക്ടോബര്‍ 25, 26) ഈ നയനമനോഹരമായ കാഴ്ച കാണുവാന്‍ കഴിയുകയെന്ന് നാസ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിരുന്നു. 2007 ല്‍ ഇതു വരെ ദൃശ്യമായിട്ടുള്ളതിനേക്കാള്‍ 14 ശതമാനം വലിപ്പവും 30 ശതമാനം തിളക്കവുമാണ് ഇന്നത്തെ പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്രന്റെ സവിശേഷത. ഭൂമിയുടെ ഭ്രമണപഥത്തിനേറെ അടുത്തു (ഏതാണ്ട് 3,60,000 കി.മീ ദൂരം) വരുന്നതു കൊണ്ടാണിത്.

പക്ഷെ, ഇന്നലെ ഉച്ച ഷിഫ്റ്റും കഴിഞ്ഞ് കൊട്ടാരത്തില്‍ വന്ന് രാത്രിയില്‍ ഏറെനേരം തണുപ്പിനെയശ്ശേഷം വകവെയ്ക്കാതെ നോം മട്ടുപ്പാവില്‍ ഉലാത്തിയെങ്കിലും ഇഷ്ടനെ ഒരു നോക്കു കാണാന്‍ ഗൊത്തില്ല! കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ അങ്ങനെ ഗുമ ഗുമാന്ന് കെട്ടിക്കിടക്കുവല്ലേ, പെയ്തൊഴിയാതെ! പക്ഷെ ആകാശത്തിന് നല്ല തെളിച്ചമുണ്ടായിരുന്നു. ഇനിയിപ്പോള്‍ ഇന്നെങ്കിലും ഒരുമാത്രയെങ്കിലും നമുക്ക് കാണുവാന്‍ തരപ്പെടണേ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു...

പിന്നെ, ഇന്നലെത്തെ ദര്‍ബാര്‍ കൂടിയപ്പോള്‍ ഈ പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്ര പ്രതിഭാസത്തെക്കുറിച്ച് കുലങ്കഷമായൊരു ചര്‍ച്ച നടന്നു. സഭയില്‍ ഹാജരായിരുന്നവര്‍ അവരവരുടെ അറിവും സംശയങ്ങളും വെളിവാക്കിയപ്പോള്‍ കൂട്ടത്തില്‍ ആസനസ്ഥനായിരുന്ന മ്മടെ ഉണ്ണിക്കുട്ടനോടാരോ (ഉണ്ണിക്കുട്ടനെ മറന്നിട്ടില്ലല്ലോ ല്യേ?) ചോദിച്ചു.

“ഉണ്ണിക്കുട്ടാ നിയ്യെന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതിരിക്കണേ? നിനക്കീ വിഷയത്തില്‍ താല്പര്യമേതുമില്ലേ? സൂര്യനെയാണോ ചന്ദ്രനെയാണോ നിനക്കിഷ്ടം?”

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍ ഒന്ന് നിമിഷം ആലോചിച്ചു. എന്നിട്ട് തന്റെ ഘനഘംഭീരമായ ശബ്ദത്തില്‍ പറഞ്ഞു.

“ചന്ദ്രനെ തന്നെ!”

“അതെന്താ?” അഭി ചോദിച്ചു.

“ചന്ദ്രന്‍ തന്നെയാണ് സൂര്യനെക്കാള്‍ പ്രധാനപ്പെട്ടത്. കാരണം ചന്ദ്രന്‍ വെളിച്ചം ആവശ്യമായ രാത്രി നേരത്ത് വെളിച്ചം തരുന്നു. പക്ഷെ സൂര്യനോ? പകല്‍ നമുക്ക് വെളിച്ചം ആവശ്യമില്ലാത്ത നേരത്ത് വെളിച്ചം തരുന്നു. എന്തു കാര്യം! വേസ്റ്റ്!”

പിന്നത്തെ കഥയൊന്നും പറയാതിരിക്കുകയാ ബുദ്ധി. ;) സഭ അലങ്കോലപ്പെട്ടു. “സമ്മര്‍ ഇന്‍ ബെത് ലഹേം” എന്ന സിനിമയില്‍ ഇതു പോലെ ഓരോ കീച്ച് കീച്ചുന്ന കലാഭവന്‍ മണിയെ സുരേഷ് ഗോപിയും ജയറാമും ചേര്‍ന്ന് ഒരു ചെണ്ടയാക്കി മാറ്റുന്നത് പോലെ ഇവിടെ നമുക്ക് ചെയ്യാന്‍ പറ്റുമോ? അതു സിനിമയല്ലേ...! അനുഭവിക്കുക തന്നെ... ശിവ ശിവ...

വാടിയ ഡാലിയ

2007-10-10T11:00:00.000+05:30

പോം...പോം... ഉഷസ്സ് ഒരു കിതപ്പോടെ വനിതാ കോളേജിന് മുന്നിലുള്ള ബസ്സ്റ്റോപ്പില്‍ വന്നു നിന്നു. സ്ഥിരം കയറുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥിനികളും സ്ഥിരമല്ലാത്തവരും ബസ്സിലേയ്ക്ക് ഇടിച്ച് കയറി. അകത്തു കയറുന്നതിനു മുമ്പേയുള്ള കിളിയുടെ വിസിലൂത്ത് ഭയന്ന് പെണ്‍കുട്ടികള്‍ മുന്‍-പിന്‍ വാതിലുകള്‍ എന്ന വിവേചനം അശ്ശേഷം മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ അകത്തെ തിരക്കിലേയ്ക്ക് അട്ടിയിട്ടു.

പതിവു പോലെ തന്നെ ആ വൈകുന്നേരവും ഒറ്റ സീറ്റുപോലും ഒഴിവുണ്ടായിരുന്നില്ല. കിളി ഡബിള്‍ ബെല്ലടിച്ചതും ഗട്ടറിലൂടെയും ട്രാഫിക്ക് ജാമിലൂടെയും ബസ്സ് ഇരച്ച് കിതച്ച് ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ് നീങ്ങി. ബസ്സിനുള്ളില്‍ ഒരു മിനി പൂരത്തിനുള്ള ആള്‍ക്കാര്‍ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നില്‍പ്പുണ്ട്. പലരും കാല്‍കുത്താന്‍ ഇടമില്ലാത്തതിനാല്‍ മുകളിലുള്ള കമ്പിയില്‍ തൂങ്ങിയാണ് നിന്നിരുന്നത്. എന്നിട്ടും ഉഷസ്സ് പല സ്റ്റോപ്പുകളിലും നിന്നു. വീണ്ടും വീണ്ടും ആളുകളെ കുത്തിനിറച്ചു. കണ്ടക്ടര്‍ ക്ലീറ്റസേട്ടനോ, “ദേ പിള്ളേരെ ഇങ്ങോട്ട് നീങ്ങി നിന്നേ, അങ്ങോട്ട് നീങ്ങി നിന്നേ...”

“ഇയാള്‍ക്കിതൊക്കെ പറയാം. കാല്‍ കുത്താന്‍ പോലും സ്ഥലമില്ല. ഇന്നെന്താണാവോ ഇയാള്‍ ഫുട്ബോളിന്റെ കാര്യമൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കാം, ഫുട്ബോള്‍ കളിക്കാനുള്ള സ്ഥലത്തെപ്പറ്റി..” നിഷ നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു.

മഞ്ജു പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഹോസ്റ്റലിലെത്തുവാന്‍ ഇനിയുമേറെ ദൂരം പോകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ബസ്സിലെ തിങ്ങലിനൊരു ശമനം വന്നിരിക്കുന്നു. മഞ്ജു പിറകിലേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ് ഡാലിയയെ നോക്കി. “ഇന്നെന്താണാവോ അവള്‍ക്കൊരു സീറ്റ് തരപ്പെടുത്തുവാന്‍ കഴിയാതിരുന്നത്?”

ഡാലിയ. സംഘത്തലൈവി. ആരും അവളെ സംഘത്തിന്റെ നേതാവാക്കിയതല്ല. ആ സുഹൃത് സംഘത്തിന്റെ നേതൃത്വം അവള്‍ സ്വയമങ്ങ് ഏറ്റെടുത്തതാണ്. എപ്പോഴും എന്തിനെപ്പറ്റിയെങ്കിലും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വായാടിപ്പെണ്ണ്. സാധാരണ അവള്‍ ഈ സമയത്തിനകം തന്നെ ഏതെങ്കിലുമൊരു സീറ്റ് അടിച്ചെടുക്കുകയാണ് പതിവ്. ആരെയെങ്കിലും പതപ്പിച്ചോ, എന്തെങ്കിലും നമ്പരിട്ടോ അവള്‍ സീറ്റ് തരപ്പെടുത്തും. ബസ്സിലെ ‘സ്ത്രീകള്‍’ എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നതിന് കീഴെ മാത്രേ ഇരിക്കൂ എന്നൊന്നും ഡാലിയക്കില്ല. ഒത്തുകിട്ടിയാല്‍ ബസ്സിന്റെ സാരഥിയുടെ സീറ്റ് പോലും അവള്‍ കൈക്കലാക്കും. അതാണവളുടെ സ്വഭാവം. ആരെയും കൂസാത്ത അവളെ ബസ്സിലെ ജീവനക്കാര്‍ക്കുമൊക്കെ കുറച്ച് ഭയവുമായിരുന്നു.

ഡാലിയ തന്റെ വലതു വശത്തിരിക്കുന്ന മദ്ധ്യവയസ്കനെ നോക്കി. അവള്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു. ഇന്നത്തെ ഇര ഇയാള്‍ തന്നെ. അവള്‍ തിക്കിത്തിരക്കി അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അയാളുടെ പുറത്ത് തട്ടിക്കൊണ്ട് അത്ഭുതം അഭിനയിച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“അല്ലാ... ഇതാരാ ഈ ഇരിക്കണേ. ചക്കംകുളങ്ങര ഗോകുല മഠത്തിലെ ഗോപാലമ്മാമയല്യേ. സുഖല്യേ? എന്നെയൊക്കെ മറന്നുകാണും ല്യേ. കുറേനാളായല്ലോ കണ്ടിട്ട്. ഹോ! എന്തൊരു തിരക്കാ, ഈ ഇടികൊണ്ടു മതിയായി. ക്ഷീണിച്ചൂട്ടോ.”

ആ മനുഷ്യന്‍ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ച് നോക്കി. ഈ കുട്ടിയെ ഒരിക്കലെങ്കിലും എവിടേയും കണ്ടതായ് ഓര്‍മ്മിക്കുന്നില്ലല്ലോ. അവളുടെ കൂട്ടുകാരികളെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടികള്‍ അടക്കിചിരിക്കുന്നുമുണ്ട്. ഉം!

“അല്ലാ.. ദ് മ്മടെ വടക്കേലെ ദേവൂട്ടീടെ മോളല്യേ?! പെട്ടെന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായില്യാട്ടോ. മോള്‍ നിന്ന് ക്ഷീണിക്കണ്ട. ദാ ഇവിടെ ഇരുന്നോളൂട്ടോ” എന്ന് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അയാള്‍ വേഗം അവള്‍ക്ക് ഇരിക്കാനായ് തന്റെ സീറ്റൊഴിഞ്ഞു കൊടുത്തു. എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു.

“നിന്റെ ഇപ്ലത്തെ സ്ഥിതിയില്‍ ബസ്സ് യാത്രയൊന്നും നല്ലതല്യാട്ടോ. അതുകൊണ്ടാ ക്ഷീണം തോന്നണേ. പിന്നെ, അലക്കാന്‍ എടുത്തോണ്ട് പോയ തുണികളൊക്കെന്ത്യേ? ഇസ്തിരികൂടെച്ചെയ്തു നാളെത്തന്നെ കൊണ്ടുവന്നേക്കണം. വാരസ്യാരു അവളുടെ വീട്ടില്‍ നിന്നും നാളെപ്പുലര്‍ച്ചയ്ക്കുള്ള മെയിലില്‍ തിരികെ വരുമെന്നാ പറഞ്ഞിരിക്കണേ. ആ.. പിന്നെ നിന്റെ കെട്ട്യോന്റെ പേരിലുള്ള കേസൊക്കെ തീര്‍ന്നോ? അല്ല, ഇപ്പഴും ജയിലീ‍ത്തന്ന്യാണോ? ഇതൊക്കെ അന്വേഷിക്കാനെവിട്യാ നേരം, ശിവ ശിവ...”

അപ്പോഴേയ്ക്കും ബസ്സ് വൈറ്റിലയിലെത്തിയെന്നോ അല്ല, കടവന്ത്രയെത്തിയിട്ടുള്ളെന്നോ... വാടിയ ഡാലിയ അവിടെയെവിടെയോ ഇറങ്ങി പിറകേ വന്ന ബസ്സിലോ... അല്ല, അതു കഴിഞ്ഞുള്ള ബസ്സിലോ ഹോസ്റ്റലില്‍ എത്തിയെന്നോ.. അതോ മഹാപിശുക്കിയായ അവള്‍ ഓട്ടോ പിടിച്ചെത്തിയെന്നോ മറ്റോ ആണ് കൂട്ടുകാരികള്‍ക്കിടയിലുണ്ടായ സംസാരം.

ദേശാടനക്കിളി യാത്രയായി

2007-10-02T20:50:00.001+05:30

എങ്ങു നിന്നോയിവിടെ പറന്നിറങ്ങി
എന്തോ തേടിയലഞ്ഞിവിടെ
എന്തെന്ത് ലഭിച്ചു, ലഭിച്ചില്ലാ
എന്തിനിവിടെയെപ്പോഴോ താണിറങ്ങി
എന്തിനുമേതിനും ഉത്തരമേകാനി-
നിയുമാരെയും കാത്തിടാതെ
ദേശാടനക്കിളി യാത്രയാവുകയായ്
ചിറകടി ശബ്ദമേതും കേള്‍പ്പതുണ്ടോ
കാതോര്‍ത്തിരുപ്പത് വ്യര്‍ത്ഥമല്ലോ
മറ്റൊരു യാത്രയ്ക്കൊരുങ്ങുകയാണെടോ.

ജീവിച്ചിടും കാലത്താരെയും ദ്രോഹിച്ചിടാതെ
ചില്ലകള്‍ തോറും തന്‍താവളം മാറ്റിടുമ്പോള്‍
പ്രകൃതിതന്‍ ഭാവവും മാറിടുമ്പോള്‍
കാലത്തിനൊപ്പിച്ച് മാറിടാതെയെ-
ങ്കിലുമിന്നതിനെന്തോ മാറ്റം തോന്നിടവേ
മാറ്റത്തിനായ് കൊതിച്ചു വീണ്ടും യാത്രയായി.
ദേശാടനക്കിളി കരയാറില്ലെന്നാരോ പറഞ്ഞു
ഇല്ലില്ലയില്ലില്ല, ദേശടനക്കിളിയും കരയാറുണ്ട്
കുഞ്ഞുചിറകുകള്‍ വിരിച്ച് പറന്നുയരുമ്പോളിന്ന്
അശ്രുകണങ്ങളാലതിന്‍ കാഴ്ച മങ്ങിയിരുന്നോ?

ആരാണ് ബാപ്പു?

2007-10-01T09:22:00.000+05:30

കൊയിലാണ്ടിയിലോ മലപ്പുറത്തോ മറ്റോ ഉള്ള ഏതോ ഒരു ബാപ്പുവിനെ കുറിച്ചല്ല ചോദ്യം... ബാപ്പുജി, മഹാത്മജി, ഗാന്ധിജി, എം.കെ.ഗാന്ധി എന്നീ പേരുകളിലൊക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന നമ്മുടെ രാഷ്ട്രപിതാവ്. 1869 ഒക്ടോബര്‍ 2 ന് ഗുജറാത്തിലെ, പോര്‍ബന്തറില്‍ ജനിച്ച മഹാത്മാ ഗാന്ധി എന്ന് പില്‍ക്കാലത്ത് അറിയപ്പെട്ട മോഹന്‍ദാസ് കരംചന്ദ് ഗാന്ധി. ഇദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചറിയാത്ത ആരാണുള്ളതെന്ന് അഹങ്കരിച്ചു നടന്നവനാണീയുള്ളവന്‍. എന്റെ സകല ധാരണകളും കീഴ്മേല്‍ മറിക്കുന്നതായിരുന്നു രണ്ടു ദിവസം മുന്‍പ് ന്യൂ ഇന്ത്യന്‍ എക്സ്പ്രസ്സില്‍ വായിച്ച കാര്യങ്ങള്‍.

"He must have done something right or his birthday wouldn't be a holiday for us every year".
ചെന്നൈയിലെ ഒരു പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്സുകാരിയുടെ മൊഴിയാണത്, ഗാന്ധിജിയെക്കുറിച്ച്.

നമ്മുടെ രാഷ്ട്രപിതാവിനെക്കുറിച്ച് ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്കുള്ള പരിമിതമായ അറിവ് എന്നെ ദുഃഖിതനാക്കുന്നു. നിരാശനാക്കുന്നു. ഭാരത സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് വേണ്ടി അഹോരാത്രം ജീവിതം ഹോമിച്ച ആ മഹാത്മാവിനോടുള്ള കടുത്ത അനാദരവും നിന്ദയും തന്നെയാണ് ഈ അറിവില്ലായ്മ.

2007 സെപ്തംബര്‍ 30 ന് എക്സ്പ്രസ്സ് ദിനപ്പത്രത്തിന്റെ സപ്ലിമെന്റ് "Magazine - Views & Reviews" പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് കോപ്പിറൈറ്റ് നിയമങ്ങള്‍ക്ക് അതീതമായ് ഞാനിവിടെ പകര്‍ത്തുന്നു. പത്രാധിപര്‍ എന്നോട് ക്ഷമിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നു.

തലക്കെട്ട് - Who was born on Oct 2? - Gandhiji, Mahatma, Bapu.

Mahatma Gandhi. We know him by several names. But how many us know about him? New Sunday Express finds out

Nishant Arya, Class 2 student, Chennai
"Mahatma Gandhi is the Father of our Nation. I don't know what that means but he was a great man. He was a great man because he was a very smart man. He was always walking with a long stick and told evil people not to fight with each other.

Gandhiji made Independence Day for India. When evil people came to India from England, he told them to go away and not to fight with us. But they broke all the rules. Gandhiji told not to fight but there was lot of fighting. And India was free.

I don't know Gandhiji's full name but he was born in India. A very evil man killed him. It was very long ago so I think he must have killed him with a bow and arrow. I know what Gandhiji looks like because I have seen him on books when I go to Landmark in Citi Centre. I have also seen him in Munnabhai."

ഗാന്ധിജിയെക്കുറിച്ച് ഈ രണ്ടാം ക്ലാസ്സുകാരന്റെ ധാരണകള്‍ നോക്കൂ. ഇവന് ശരിയായ വിവരങ്ങള്‍ പകര്‍ന്നു കൊടുക്കാന്‍ അവന്റെ മാതാപിതാക്കള്‍ക്കോ അധ്യാപകര്‍ക്കോ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ശരി പോട്ടെ, ചെറിയ കുട്ടിയല്ലേ... നമുക്ക് മാപ്പ് കൊടുക്കാം. പക്ഷെ ചെന്നൈയിലെ ഒരു വി.ജെ. പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നോക്കൂ. വി.ജെ (VJ) എന്നു വച്ചാല്‍ വളിപ്പടിക്കുന്ന ജോക്കര്‍ എന്നാണോ അതോ വീഡിയോ ജോക്കി എന്നാണോ ആവോ!

Paloma, VJ, Chennai
Q: What was Gandhiji's full name?
A: (Long pause) Mohandas Gandhi... I think.

Q: How did he die?
A: He was shot.

Q: Who killed him?
A: Hm... don't know.

Q: Where was he born?
A: I used to know this... but no idea. (മറന്നു പോയത്രേ!)

Q: Did he die before Independence or after?
A: I'm going with after.

Q: What was the movement he was known for?
A: Non-violence movement? (ഇതൊരുത്തരമോ..ങാ! മറുചോദ്യം)

Q: Wife's name?
A: Nope. (ബോളിവുഡ് നടന്‍ ജോണ്‍ എബ്രഹാമിന്റെ ഗേള്‍ഫ്രണ്ട് ആരാണ് എന്നത് ചിലപ്പോള്‍ അറിയാമായിരിക്കും)

Q: Did he have children?
A: Yes.

Q: How do you know that?
A: Well, because everyone keeps talking about how Nehru's kid carried on his legacy but Gandhiji's did not. (വണ്ടര്‍ഫുള്‍!)

Q: Watched any movies on Gandhi / about Gandhi?
A: Just the one starring Ben Kingsley a long time ago. (ആശ്വാസമായി, :) )

എങ്ങനെയുണ്ട്?! ഈ അടുത്തിറങ്ങിയ ഒരു മിമിക്സില്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു ലോണിന് വേണ്ടി ബാങ്ക് മാനേജരെ സമീപിച്ചയാളിനോട് വീട്ടില്‍ ആരൊക്കെയുണ്ടെന്നും മറ്റുമുള്ള ചോദ്യത്തിനിടയില്‍ അയാളുടെ അനിയത്തിയെക്കുറിച്ച്...

ബാങ്ക് മാനേജര്‍ : അനിയത്തി എന്തു ചെയ്യുന്നു?
ജോണ്‍: അവള്‍ക്ക് പ്രാന്താ സാറേ.
ബാ.മാ : ങെ!? ഭ്രാന്തോ?!
ജോ. : അതെ. അവള്‍ കിരണ്‍ ടി.വിയിലെ അവതാരകയാ.

ഈ ഒരു ഡയലോഗാണ് ഈ വി.ജെ.യുടെ ഉത്തരങ്ങള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മവന്നതും.

Madhusudhan, Ramchandra and Manoj
Catering Stewards, Hyderabad
Q: In which city was Mahatma Gandhi born?
A: "Gujarat," says Madhusudhan. "I think the city was Kathiawar," says Ramchandra while Manoj keeps silent.

Q: What was the date of his assassination?
A: Don't know.

Q: What was the name of his wife?
A: Don't know.

അടുത്തത്, ഹൈദരാബാദിലുള്ള ഒരു വീട്ടമ്മയുടെ വിലയിരുത്തലാണ്. ദൈവമേ ഇവരുടെ കുട്ടികളുടെ കാര്യം..? :(

Hepsiba, Homemaker, Hyderabad
Q: In which city was Mahatma Gandhi born?
A: Ahmedabad. (ഗോഷ്!)

Q: What was the date of his assassination?
A: He was killed before India's Independence. I don't know the exact date. (ഒന്നും പറയാനില്ല)

Q: What was the name of his wife?
A: She used to be called Ba.

ഇനി താഴെ, രഘുവും ഏഞ്ചലും പറയുന്നത് നോക്കൂ. വളരെ കഷ്ടം തന്നെയാണ്. ദൈവം ഇവരോട് പൊറുക്കട്ടെ.

Raghu, Sales Executive, Chennai
"Ok he did a lot for us and all but it's not like freedom got us anywhere... We're still a poor country. And was he the one responsible for our freedom anyway? I'm sure others also had something to do with it. So what's the hype about? And those women who were always with him. He was a sex maniac, wasn't he? Someone told me that, though I don't know the details."
ഇയാളെ ആരും കല്ലെറിയാതിരിക്കട്ടെ. പകരം യാഥാര്‍ത്ഥ്യമെന്തെന്ന് പകര്‍ന്നു കൊടുക്കട്ടേ...

Aanchal, Class 12 student, Chennai
"He was cool I guess. Did a lot for our country. Apparently he didn't have sex for some 50 years. Is that true? How come his wife didn't leave him? And how did that help us in getting our freedom? But yeah, he must have done something right or his birthday wouldn't be a holiday for us every year."

വളരെയേറെ സങ്കടം തോന്നുന്നു. :( കഷ്ടം തന്നെ!

Kennedy, College student, Chennai
“Umm.. I don't know much about him. He was a great man I guess. They wouldn't have made him a saint and made so many statues of him otherwise. Sorry, my history sucks."

ഭാഗ്യം...

Janani, College student, Chennai
"He was a good guy. He did a lot for India and all that. He's like, he made like some very good policies like truth and non-violence and all. But I guess people don't care much about it, they don't follow his policies. I mean like, people lie all the time. But personally I feel he was a great guy."

Rajashekhar, Security Guard, Hyderabad
Q: In which city was Mahatma Gandhi born?
A: Don't know. I've seen Shankardada Zindabad (remake of Lage Raho Munnabhai, starring Chiranjeevi) twice, but I didn't pay attention to the details about Gandhiji. What I do know about him was that he preached non-violence.

Q: What was the date of his assassination?
A: Don't know.

Q: What was the name of his wife?
A: Don't know.

ഇതു വരെ നമ്മള്‍ വായിച്ചത് അന്യസംസ്ഥാനങ്ങളിലെ പ്രജകള്‍ മൊഴിഞ്ഞതാണെങ്കില്‍, ഇനി ഇതാ നമ്മുടെ ഒരു മലയാളി വനിതയ്ക്ക് ഗാന്ധിജിയെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയാനുള്ളതെന്ന് നോക്കൂ...

Indira, Domestic help, Thiruvananthapuram
"I was 12 when I first heard about Mahatma Gandhi. Everyone in our locality respected him. Gandhiji's picture used to appear in currencies and coins. So I was sure that he must have done something great for the people of our country. Otherwise, why should people give him so much importance? But I still don't know what he did for us. We used to call him Gandhiappoppan (appoppan means grandfather in Malayalam). I have seen his pictures printed on wall posters during election campaigns. I don't know much about him."

ഇന്ദിരച്ചേച്ചി, പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സില്‍ തുടങ്ങി കേട്ടതല്ലേ അദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ച് ? നാണയങ്ങളിലും കറന്‍സി നോട്ടുകളിലും വാള്‍ പോസ്റ്ററുകളിലും താങ്കള്‍ കണ്ടിട്ടും, ഇദ്ദേഹം ആരെന്ന് അറിയാന്‍ ശ്രമിച്ചില്ലല്ലോ.. :(

ഇനി വിദേശിയായ ദിമിത്രി ക്ലീന്‍ ഗാന്ധിജിയെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ അറിവ് പങ്ക് വയ്ക്കുന്നത് നോക്കൂ.

Dimitri Klein, Hotelier, Pondicherry
"I have been living in India for the past 10 years and have a chain of hotels here. I also run the Children of the World India, a Chennai-based charity that gives free education to tsunami affected children.

I had heard about Gandhi even before I came to India as he's the most important figure in this century. I don't know his full name but I know that he was born in Gujarat. I have seen several documentaries on his life, so I know all about his life, his stay in South Africa. Just two weeks ago, I saw a documentary on Gandhi which was on the Internet, Gandhi: Pilgrim of Peace. It showd how there was an attempt on Gandhi's life one week before he was actually assassinated. And the attempt was made by none other than the brother of the man who finally assassinated him. I don't remember his name though. I have also watched Gandhi, My Father, the movie which was released some time ago.

What I remember most about Gandhi is that he stood for non-violence. And he made India independent through non-violent means. He was a very unconventional person as he took a different stance. Though he was against the Partition, he always tried to protect the rights of Muslims."

മുകളില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിദേശിക്ക് നമ്മുടെ ആളുകളേക്കാള്‍ നിശ്ചയമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു ഭാരതത്തിന്റെ രാഷ്ട്രപിതാവിനെ കുറിച്ച്. വളര്‍ന്നു വരുന്ന തലമുറ ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ് ഗാന്ധിജിയെക്കുറിച്ച് ധരിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നതെങ്കില്‍ വരും തലമുറയുടെ കാര്യത്തില്‍ എനിക്ക് അതിയായ ഉത്ക്കണ്ഠയുണ്ട്. ഭയാശങ്കയുണ്ട്. ഇനിയും എത്രയെത്ര കഥകള്‍ അവര്‍ പറയും. അതൊക്കെ ഇനി വരുന്ന തലമുറകളിലേയ്ക്ക് കൈമറിഞ്ഞ് പോവുകയും ചെയ്യും. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്തിന് ‘ചരിത്രം’ എന്ന വിഷയം നമ്മുടെ പാഠ്യപദ്ധതികളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു? മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതത്തില്‍ ചില പഴയ രാജാക്കന്മാര്‍ക്കും, തീയതികള്‍ക്കും എന്താണ് ചെയ്യാനുള്ളത്.. എന്നൊക്കെ. പക്ഷെ, അത്യാവശ്യം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതായ നമ്മുടെ ജീവിക്കുന്ന രാജ്യം. അതെന്തായിരുന്നു? എന്തായിരുന്നു അതിന്റെ ചരിത്രം? സ്വാതന്ത്ര്യം? ആരില്‍ നിന്ന് എന്ന് ലഭിച്ചു? എങ്ങിനെ ലഭിച്ചു? ആരൊക്കെ പങ്കെടുത്തു, ആ സമരത്തില്‍? നമുക്ക് മുന്‍പ് എന്തായിരുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കുക തന്നെ വേണം.

---------------------------------------------------------------

Name: Mohandas Karamchand Gandhi
Alternate Name: Mahatma Gandhi
Date of Birth: October 2, 1869
Place of Birth: Porbandar, Gujarat, British India
Date of Death: January 30, 1948 (Aged 78)
Place of Death: New Delhi, India
Name of wife: Kasturba Gandhi
Movement: Indian Independence Movement
Major Organisation: Indian National Congress
Principles: Truth, Non-Violence, Vegetarianism, Brahmacharya, Simplicity, Faith

അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാത്തവര്‍ ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ. അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് ആരെന്ത് ചോദിച്ചാലും ‘അറിയില്ല’ എന്ന ഉത്തരം കൊടുക്കാതിരിക്കട്ടേ.
കൂടാതെ, മറ്റ് വിഡ്ഡിത്തങ്ങളും എഴുന്നള്ളിക്കാതിരിക്കട്ടേ... പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ...

മഹാത്മജിയുടെ 138-ാം ജന്മദിനത്തില്‍ ഏവര്‍ക്കും എന്റെ ആശംസകള്‍. സാഹോദര്യത്തിന്റേയും, സ്നേഹത്തിന്റേയും, നന്മയുടേയും, അഹിംസയുടേയും ദിനങ്ങളാവട്ടെ ഇനിയുള്ളത്... ഇനിയും വൈകിയിട്ടില്ല...

ജയ് ഹിന്ദ് !

കടപ്പാട് : Dakshayani Kumaramangalam, Kamini Mathai, Priya M. Menon, Ali Bin Abdulla, New Indian Express

വെള്ളാരം കണ്ണുള്ള മാലാഖ

2007-09-26T05:06:00.000+05:30

അവള്‍ മെല്ലെ കിടക്കയിലേയ്ക്ക്‌ ചാഞ്ഞു. ചിന്തകളില്‍ സ്വയം നഷ്ടപ്പെട്ട്‌ അവള്‍ തനിക്കു മുകളില്‍ കറങ്ങുന്ന ഫാനിലേയ്ക്ക്‌ മിഴികള്‍ പായിച്ചു. പെട്ടെന്ന്‌ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ വളരെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ അവളുടെ കാതുകളില്‍ ഇമ്പമാര്‍ന്ന ശബ്ദവീചികള്‍ തീര്‍ത്തു. ടെക്സ്റ്റ്‌ മെസ്സേജില്‍ അവള്‍ അലസമായ്‌ കണ്ണോടിച്ചു. അഖില്‍ അയച്ച എസ്‌ എം എസ്‌, അതിങ്ങനെയായിരുന്നു.

"I love you more than the words can explain."

അവള്‍ തന്നോടു തന്നെ മധുരസ്മിതം പൊഴിച്ചിട്ട്‌ തിടുക്കത്തില്‍ ഒരു മറുപടി ടൈപ്പു ചെയ്തു.

"You're the angel who has saved me from this lost and lonely world. I love you."

അവള്‍ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ സ്വിച്ച്‌ ഓഫ്‌ ചെയ്തിട്ട്‌ വീണ്ടും മുകളില്‍ കറങ്ങുന്ന ഫാനില്‍ നോക്കി കിടന്നു. എന്തോ ഓര്‍ത്തു പുഞ്ചിരിച്ചു. ചിന്തകള്‍ അവളോടു പറഞ്ഞു.

"So this is what it feels like to be in love. I will never let him go...ever".

വെള്ളാരം കണ്ണുള്ള അഖിലിന്റെ മുഖം സങ്കല്‍പ്പിച്ചവള്‍ പതുക്കെ കണ്ണുകളടച്ചു. എന്നിട്ടു മന്ത്രിച്ചു.

"I love you."

വളരെ നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം അന്നവള്‍ ശാന്തമായുറങ്ങി.

ഞങ്ങളുടെ Web 2.0 ഓണപ്പൂക്കളം

2007-08-26T09:52:00.000+05:30

24 ആഗസ്റ്റ് 2007 വെള്ളിയാഴ്ച...

ഇന്നും പതിവ് പോലെ തന്നെ രാവിലെ 6 മണിക്ക് മുമ്പ് തന്നെ ഓഫീസിലെത്തി. ഭാഗ്യത്തിന് ഇന്ന് clients ഉം മറ്റ് in-house പണികളുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇന്നലെത്തന്നെ പൂക്കള്‍ വാ‍ങ്ങാനും മറ്റും ഓരോരുത്തരെ ഏല്‍പ്പിച്ചിരുന്നു. ഒരു തെങ്ങിന്‍ പൂക്കുലയടക്കം 6 തരം പൂവുകളേ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ലഭിച്ചുള്ളൂ. ഇന്നലെ മാത്രമാണ് ഒരു ഓണപ്പൂക്കളം നമുക്കിടണം എന്ന പ്ലാന്‍ ഉരുത്തിരിഞ്ഞതും തീരുമാനമായതും. അതിന് വേണ്ട ഡിസൈന്‍ finalise ആയതും ഇന്ന് മാത്രമാണ്. സാധാരണ കണ്ടു വരുന്ന പരമ്പാരാഗത ഡിസൈനായ വട്ടത്തിലുള്ള പൂക്കളത്തില്‍ നിന്ന് വേറിട്ട് theme വച്ചുള്ളൊരു abstract ഡിസൈന്‍ വരച്ചുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു. കൈയ്യിലുള്ള തുച്ഛമായ പൂക്കള്‍ കൊണ്ട് ഒരു ഡിസൈന്‍.

കഴിഞ്ഞ രണ്ട് വര്‍ഷങ്ങളായ് ഇന്‍ഫോ പാര്‍ക്കിലെ പൂക്കളമത്സര ജേതാക്കള്‍ ഞങ്ങളുടെ കമ്പനി തന്നെയാണ്. പക്ഷെ ഇത്തവണ എന്തുകൊണ്ടോ പാര്‍ക്ക് അധികൃതര്‍ പൂവിടല്‍ മത്സരം സംഘടിപ്പിക്കുകയുണ്ടായില്ല. ഒരുപക്ഷെ, ഇത്തവണയും ഞങ്ങള്‍ സമ്മാനം അടിച്ചെടുത്താലോ എന്ന് പേടിച്ചിട്ടാവും. ഇന്നലെ മാത്രമാണ് അനൌണ്‍സ്മെന്റ് ഉണ്ടായതും - അതാത് കമ്പനികളുടെ ഉള്ളില്‍ ഒരു പൂക്കളമിടാം. ഞങ്ങളുടെ കമ്പനി നിലകൊള്ളുന്ന floor ല്‍ തന്നെ പത്തോളം മറ്റ് കമ്പനികളും ഉണ്ട്.

അങ്ങനെ കമ്പനിക്കകത്തു തന്നെ ഒരു പൂക്കളം setup ആക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ preparation തുടങ്ങി. വരയ്ക്കാനുള്ള സാമഗ്രികള്‍ എടുത്ത് ഞങ്ങള്‍ തയ്യാറായപ്പോള്‍, അതാ വരുന്നു അടുത്ത അറിയിപ്പ്. വേണമെങ്കില്‍ നാലാള്‍ കാണ്‍കെ, കമ്പനികള്‍ക്ക് പുറത്ത് ലിഫ്റ്റുകള്‍ക്ക് മുന്നിലുള്ള ആയ ‘നടുമുറ്റത്ത്’ പൂക്കളം തയ്യാറാക്കാം. ഞങ്ങള്‍ വീണ്ടും ചര്‍ച്ച തുടങ്ങി. കമ്പനികള്‍ക്കുള്ളില്‍ പൂക്കളമിട്ടാല്‍ വേറെ ആരും കാണില്ല, കാരണം പൂക്കളുടെ അളവ് വളരെ കുറവാണല്ലോ. പക്ഷെ, majority guys നും പുറത്ത് തന്നെ പൂക്കളമിടാനായിരുന്നു ആഗ്രഹവും ആവേശവും. അതിനൊക്കെ പുറകില്‍ മറ്റൊരു സദുദ്ദേശവുമുണ്ടായിരുന്നു. കേരള സാരിയില്‍ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി വന്നിരിക്കുന്ന തരുണീമണികളെ മറ്റ് കമ്പനികളിലെ പെണ്‍കുട്ടികള്‍! So, എവിടെ പൂക്കളമിടണമെന്നതിന് തീരുമാനമായി.

ആ തരുണീമണികള്‍ താന്താങ്ങളുടെ സ്ഥലം പിടിച്ചു തുടങ്ങി. കൂടാതെ, ആ മാര്‍ബിള്‍ പാകിയ നടുമുറ്റത്ത് sketch ഇടാനും തുടങ്ങിയിരുന്നു. ലിഫ്റ്റിന് മുന്നില്‍ ചുമരിനോട് ചേര്‍ന്ന് ആ ഒതുങ്ങിയ സ്ഥലം ഞങ്ങള്‍ക്കായ് തിരഞ്ഞെടുത്തു. പേപ്പറില്‍ ചെയ്തു വച്ചിരുന്ന mockup design ഫളാഫളാ മിന്നുന്ന ആ മാര്‍ബിള്‍ മുറ്റത്ത് embed ചെയ്തു തുടങ്ങി. ഞങ്ങളുടെ ഷിഫ്റ്റിലുള്ളവര്‍ മാറിയും മറിഞ്ഞും പ്രസ്തുത site ല്‍ വന്നും പോയും സഹായിച്ചും അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പങ്കുവച്ചും അവരുടെ സാന്നിദ്ധ്യമറിയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഫോട്ടോയ്ക്ക് ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി മാത്രവും ചിലര്‍ വന്ന് പൂക്കളമിടാന്‍ ഞങ്ങളെ സഹായിച്ചു. അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ ഈ വര്‍ഷത്തെ പൂക്കളം അങ്ങനെ develop ചെയ്തു തുടങ്ങി.

ഇടയ്ക്ക് മനസ്സിലും പേപ്പറിലും കമ്പ്യൂട്ടറിലും visualize ചെയ്തത് കളത്തില്‍ വരാതിരിക്കുമ്പോഴും തെറ്റിപ്പോവുമ്പോഴും ആദ്യം മനസ്സില്‍ വരുന്നത് Cntl Z (undo) ആണ്. അത് ഇവിടെ നിവൃത്തിയുള്ള സംഗതിയല്ലല്ലോ. തരുണീമണികള്‍ കലപില കൂട്ടി അവരുടെ പൂക്കളങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കി save ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു, വിളക്കുകള്‍ കൊളുത്തിത്തുടങ്ങുമ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ പൂക്കളം Cntl Z ലൂടെയും Cntl C, V ലൂടെയും ഇഴഞ്ഞ് പൂര്‍ത്തിയായ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. അതില്‍ ഒരു കമ്പനിയുടേത് വലിയൊരു വൃത്താകൃതിയിലുള്ള പൂക്കളമായിരുന്നു. 6 അടിപ്പൊക്കമുള്ളയാള്‍ കമഴ്ന്ന് കിടന്നാല്‍ പോലും അതിന്റെ നടുവില്‍ തൊടാനാവത്തത്ര വലിപ്പമുള്ളത്. അവര്‍ വരെ പൂക്കളമിട്ട് കഴിഞ്ഞ് ഫോട്ടോ സെഷന്‍ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അന്ന് ആ floor ല്‍ ഞങ്ങളുടേത് മാത്രമായിരുന്നു വൃത്താകൃതിയിലല്ലാത്ത പൂക്കളം. “Quantity യിലല്ല, Quality യിലല്ലോ കാര്യം” ഇതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ Motto!

അവസാനം ഞങ്ങളുടെ mockup ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായി. ഇതാ നോക്കൂ... ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ Web 2.0 ഓണപ്പുക്കളം.

ഒരു ചിത്രശലഭം തേന്‍ നുകരുന്നതാണ് Theme എങ്കിലും, അത് ഇതുപോലെ ഒരു പൂര്‍ണ്ണത കൈവരുത്തുവാന്‍ ഒരുപാട് work ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. Abstract corner കളും gradient effect ഉം abstract shapes ഉം web 2.0 ന്റെ ഒരു look & feel തരുന്നില്ലേ?

ഏവര്‍ക്കും എന്റെ തിരുവോണാശംസകള്‍ :)

നടുമുറ്റത്ത് പൂവിടാന്‍ ധൈര്യപ്പെട്ട മറ്റു കമ്പനികളുടെ ഓണപ്പൂക്കളം കൂടി ഞാനിവിടെ ചേര്‍ക്കുന്നു...

ഏവര്‍ക്കും ഒരിക്കല്‍ കൂടി എന്റെ തിരുവോണാശംസകള്‍ :)

സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനാശംസകള്‍

2007-08-12T22:08:00.000+05:30

5,000 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് രൂപം കൊണ്ട

2,973,190 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റര്‍ വ്യാപ്തിയില്‍

നിലകൊള്ളുന്ന ഭാരതാംബയ്ക്ക് നാളെ

അറുപതാം സ്വാതന്ത്ര്യദിനം...

ഈ വേളയില്‍ എന്റെ എളിയ സ്വാതന്ത്ര്യദിന

ലോഗോ ഇവിടെ ചേര്‍ക്കുന്നു.

സ്വാതന്ത്ര്യദിനാശംസകള്‍...

ജയ് ഹിന്ദ് :)

24 x 7 ഇനി ഇല്ല - ഒരു ഭീഷ്മശപഥം

2007-08-06T20:02:00.000+05:30

അങ്ങനെ കാത്തുകാത്തിരുന്ന ദിവസം ശ്..റേ..ന്നിങ്ങെത്തി. ഇന്ന് ആഗസ്റ്റ് 6, 2007. ഞാന്‍ ഒരു ഭീഷ്മശപഥം അങ്ങ് പാസ്സാക്കി. ഓണ്‍ലൈന്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍ എപ്പോഴുമെന്നോട് ചോദിച്ചിരുന്ന, അസൂയയും കുശുമ്പും കലര്‍ന്ന ഒരു ചോദ്യമുണ്ടായിരുന്നു. “ഡാ നിക്കേ നീ എപ്പോഴും 24x7 ഓണ്‍ലൈന്‍ ഉണ്ടല്ലോ.” ഇനി മുതല്‍ അവര്‍ക്ക് അസൂയപ്പെടേണ്ടല്ലോ. കുശുമ്പും വേണ്ട. ഞാന്‍ 24x7 ഓണ്‍ലൈന്‍ സപ്പോര്‍ട്ടങ്ങ് നിര്‍ത്തി. (ഹിഹി ആരും നിര്‍ത്തിച്ചതല്ല ട്ടോ).

ഇനി മുതല്‍ നോ ഓര്‍ക്കൂട്ടിംഗ്, നോ ഗൂഗിള്‍ ടാക്കിംഗ്, നോ യാഹൂവിംഗ് വൈല്‍ ഐ ആം അറ്റ് ദി ഓഫീസ്. സോ, നാളെ മുതല്‍ ഓഫീസ് ടൈമില്‍ ഞാന്‍ ഓണ്‍ലൈന്‍ പോയിട്ട്, മൊബൈലില്‍ വരെ അവൈലബിള്‍ ആയിരിക്കില്ല. ആയതുകൊണ്ട്, പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളേ ഇതൊരു അറിയിപ്പായ് കണക്കാക്കി ഒരു പ്രതിഷേധ യോഗം വിളിച്ചു കൂട്ടി ഒരു ഹര്‍ത്താലും ആഹ്വാനം ചെയ്ത് വേണ്ടത് ചെയ്യും. ല്ലേ? പക്ഷേങ്കീ, രാജ്യകാര്യങ്ങളും ഹൌസ്ഹോള്‍ഡ് ഡ്യൂട്ടീസും മറ്റ് ഹോംവര്‍ക്കുകളുമൊന്നുമില്ലെങ്കില്‍, കൊട്ടാരത്തില്‍ നിന്ന് ഞാന്‍ മേല്‍പ്പറഞ്ഞവയിലൊക്കെ ഓണ്‍ലൈനായിരിക്കുന്നതാണ്.

അപ്പോ ല്ലാം പറഞ്ഞത് പോലെ... റ്റാറ്റാ ഫോര്‍ നൌ. ഗുഷ്നൈറ്റ് :)

- ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോ ഭവന്തു -

[ദാണ്ടെ, ഇപ്പോള്‍ മാത്രം വൈകി ഉദിച്ച ബുദ്ധി, വിവേകം, തിരിച്ചറിവ് കാരണം വീണ്ടും എഡിറ്റ് പോസ്റ്റ് കൊടുത്തുള്ളില്‍ കയറി ഒരു കാര്യം കൂടി ആഡ് ചെയ്യുന്നു. ഇതെന്റെ 50 - ആം പോസ്റ്റായിരുന്നു!!!]

സുഹൃത് ബന്ധത്തിന്റെ ആഴം...

2007-08-05T12:26:00.000+05:30

... 600 അടി താഴ്ച!!!

2006 സെപ്റ്റംബര്‍ 2

സിജു, സുഭാഷ്, പ്രദീപ്, കൃഷ്ണകുമാര്‍, ജിന്‍സണ്‍, അഭിലാഷ്, അനില്‍, സിജു ജോണ്‍, സുധീഷ്, സുജിത്ത്, സിക്സണ്‍, ജോണി എന്നീ സുഹൃത്തുക്കള്‍ കൊച്ചിയില്‍ നിന്നും കൊടൈക്കനാലിലേയ്ക്ക് വിനോദയാത്ര പുറപ്പെട്ടു. അടിച്ചുപൊളിച്ച് ആ സംഘം കൊടൈക്കനാലിന്റെ സൌന്ദര്യം നന്നായാസ്വദിച്ചു. പിറ്റേ ദിവസം ഉച്ചയോടെ രണ്ടര മണിയോടെ സംഘം ഗുണ കേവിലെത്തി.

വിനോദയാത്രാ സംഘാംഗങ്ങള്‍ ഓരൊരുത്തരായി ഗുഹയിലേയ്ക്കിറങ്ങി. അന്ന് മഴക്കാറുണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ ഗുഹയ്ക്കുള്ളില്‍ വെളിച്ചം നന്നേ കുറവായിരുന്നു. ഗുഹയുടെ അങ്ങേയറ്റത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍, ഒത്ത നടുക്കായി ഒരു കുഴിയുണ്ട്. എറണാകുളത്തെ ഏതെങ്കിലുമൊരു ഗട്ടര്‍ ചാടിക്കടക്കുന്ന ലാഘവത്തോടെ ചാടിക്കടക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. മുന്‍പേ പോയ മൂന്ന് പേര്‍ ഈസിയായി ആ കുഴി ചാടിക്കടന്നു. സുഭാഷ് ചാടിയപ്പോള്‍ കാലൊന്നിടറിയോ? മുന്‍പേ ചാടിയവരും പിന്നില്‍ വന്നവരും ഒരു നിമിഷം ഒന്നമ്പരന്നു. തങ്ങളുടെ കണ്മുന്നില്‍ നിന്നും മറഞ്ഞ സുഭാഷിന്റെ അകന്നകന്നു പോകുന്ന നിലവിളിയുടെ പ്രതിദ്ധ്വനി ശബ്ദം അവര്‍ ആ കുഴിക്കുള്ളില്‍ നിന്നും കേട്ടു. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാകും മുന്‍പ് ആ ശബ്ദം നിലച്ചു.

ഗുണ കേവ് അഥവാ ‘ചെകുത്താന്റെ അടുക്കള’

കൊടൈക്കനാല്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചിട്ടുള്ള സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക് നന്നായി അറിയാവുന്നതായിരിക്കും ഈ ഗുഹ. കമലഹാസന്റെ ‘ഗുണ’ എന്ന സിനിമയില്‍ അതിസാഹസികത നിറഞ്ഞ രംഗങ്ങള്‍ ഷൂട്ട് ചെയ്തത് ഇവിടെ വച്ചായതിനാലാണ് ഈ ഗുഹയ്ക്ക് ഗുണ കേവ് എന്ന് പേര് വീണതും വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ ശ്രദ്ധയാകര്‍ഷിക്കുന്നതും. വിനോദസഞ്ചാരത്തിലൂടെ കോടികള്‍ കൊയ്യുന്ന തമിഴ്നാട് സര്‍ക്കാര്‍ ഇത് മുതലെടുത്ത് ടൂര്‍ പാക്കേജുകളില്‍ ഗുണ കേവിനു പ്രാധാന്യം നല്‍കി, തമിഴ്നാട് ടൂറിസവുമായി ബന്ധമുള്ള വെബ്സൈറ്റുകളില്‍ ഇതുള്‍പ്പെടുത്തി. പക്ഷെ, അപകടം നിറഞ്ഞ സ്ഥലമാണിതെന്ന് അവര്‍ രഹസ്യമായ ഒരു പരസ്യത്തിലൊതുക്കി. ഈ പ്രദേശത്തിന് ഗുണ കേവ് എന്ന് പേരു വീഴുന്നതിന് മുന്‍പ് തന്നെ ചെകുത്താന്റെ അടുക്കള എന്ന പേരിലായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഗുഹാമുഖത്തു നിന്നുള്ള യാത്ര അവസാനിക്കുന്നത് 600 അടിയിലധികം താഴ്ച വരുന്ന അഗാധ ഗര്‍ത്തത്തിലാണ്. ഗുഹയ്ക്കുള്ളില്‍ത്തന്നെ ആഴം അറിയാത്ത ഒരുപാട് കുഴികള്‍. ഇവിടെ നാട്ടുകാര്‍ക്കു പറയാനുള്ള വാര്‍ത്തകള്‍ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവയാണ്. ഇവിടെ അപകടത്തില്‍ പൊലിഞ്ഞത് 13 ജീവനുകളാണ്. ജീവന്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടവരില്‍ ഒരു മന്ത്രിയുടെ ബന്ധുവുമുണ്ട്. ജീവനോടെ അല്ലെങ്കിലും, ശരീരമെങ്കിലും എടുത്തു കൊടുക്കുന്നവര്‍ക്ക് പാരിതോഷികമായി വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടത് 10 ലക്ഷം രൂപയാണ്. പക്ഷെ, അതിന് പോലും ഇതുവരെ ആരും തുനിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം. മരണം ആര്‍ത്തിയോടെ വാ പിളര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന ഈ ഗുഹ നാട്ടുകാര്‍ക്ക് ചെകുത്താന്റെ അടുക്കളയാണ്.

സംഭവിച്ചതിങ്ങനെ

സുഭാഷ് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. “എല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു. എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ ഞാന്‍ വായുവില്‍ ഒഴുകി നീങ്ങുന്ന അവസ്ഥ.ചുറ്റും കുറ്റാകൂരിരുട്ട്. മുന്‍പില്‍ നടന്നിരുന്ന സുഹൃത്തുക്കള്‍ കാണാമറയത്തായി. ഉറക്കെ കരഞ്ഞതുപോലും എങ്ങനെയെന്നറിയില്ല. എവിടെയൊക്കെ തട്ടിത്തടഞ്ഞ് നിന്നു. വീണ്ടും വായുവിലൂടെ താഴേയ്ക്ക് യാത്ര. പിന്നെ തട്ടി നിന്നിടത്തു തന്നെ പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. കുറ്റാക്കൂരിരുട്ടായതിനാല്‍ ഒന്നും വ്യക്തമായില്ല, അടുത്തതെന്താണ് സംഭവിക്കുവാന്‍ പോകുന്നതെന്നും ഒരുരുപവും കിട്ടിയില്ല. നന്നായി വഴുക്കലുള്ള ഒരു പാറയിലാണ് ഞാന്‍ നില്‍ക്കുന്നതെന്ന് മാത്രം മനസ്സിലായി. കാലൊന്നുറച്ചുകിട്ടിയപ്പോള്‍ മുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി. അവിടെ ഒരു ചിരട്ടയുടെ വലിപ്പത്തില്‍ മാത്രം ആകാശത്തിന്റെ വെട്ടം കണ്ടു. ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ മുകളില്‍ നിന്ന് അനങ്ങാതെ പിടിച്ച് നില്‍ക്കുന്നയിടത്ത് തന്നെ നില്‍ക്കാന്‍ വിളിച്ചു പറയുന്ന കൂട്ടുകാരുടെ ശബ്ദം പാറകളില്‍ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു. അതോടെ മനസ്സ് കുറച്ച് ശാന്തമായി. എങ്ങനെ രക്ഷപെടും എന്ന് ആലോചിച്ച് തുടങ്ങി. നല്ല തണുപ്പ്, അസ്ഥിതുളയ്ക്കും പോലെ. നിന്നിരുന്നയിടത്തെ ഭിത്തിയില്‍ കൈകള്‍കൊണ്ട് പരതിയപ്പോള്‍ നരിച്ചീറുകള്‍ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി പറന്നുയര്‍ന്നു. മുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി. ആകാശത്തിന്റെ ആ ചെറുവട്ടം ചുരുങ്ങി ചുരുങ്ങി വരുന്നു. ഇതിനിടയില്‍ മുകളില്‍ നിന്നും ചെളിയും കല്ലുകളുമടങ്ങിയ വെള്ളം വീഴാന്‍ തുടങ്ങി. മുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കാന്‍ വയ്യാത്ത അവസ്ഥ. വെള്ളത്തിലൂടെ വന്ന ഒരു കല്ല് നെറുകന്‍ തലയില്‍ തന്നെ പതിച്ചു.” പതുക്കെ പതുക്കെ ഒരു അവ്യക്തത സുഭാഷിന്റെ കണ്ണിലും ഓര്‍മ്മയിലും വന്നു നിറഞ്ഞു.

പകച്ച് പോയ കൂട്ടുകാര്‍

“ശരിക്കും കുഴിയില്‍ വീണത് ഞങ്ങളാണ്” കൃഷ്ണകുമാര്‍ പറയുന്നു. “സുഭാഷ് കുഴിയിലേയ്ക്ക് വീണുവെന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തോട് പെട്ടെന്ന് പൊരുത്തപ്പെടാനായില്ല ഞങ്ങള്‍ക്ക്. അതത്ര വലിയൊരു കുഴിയാണെന്നൊട്ട് തോന്നിയതുമില്ല. ഇതൊക്കെ അവന്റെ ഒരു നമ്പരാവണേയെന്നുള്ളുരുകി ഒരുനിമിഷം പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു പോയി. താഴെനിന്ന് അവന്റെ കരച്ചില്‍ കേട്ടപ്പോള്‍, അത് അത്ര വലിയ ഒരു കുഴിയല്ലെന്ന് തോന്നി. കുഴിക്കു ചുറ്റും കമഴ്ന്ന് കിടന്ന് കുഴിക്കുള്ളിലേയ്ക്ക് നോക്കി. ഇരുട്ട് മാത്രം, ഒന്നും കാണുന്നുമില്ല. അവിടെവിടെയോ നിന്നും സുഭാഷിന്റെ കരച്ചില്‍ കേള്‍ക്കാം. ആരും ഒന്നും സംസാരിക്കാനാവാതെ തളര്‍ന്നിരുന്നു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാത്ത അവസ്ഥ”.

ഇതിനിടയില്‍ വീണ്ടും കുഴിക്കുള്ളില്‍ നിന്നും സുഭാഷിന്റെ കരച്ചില്‍ കേട്ടു. അതോടെ സുഭാഷിന് ജീവനുണ്ടെന്ന് ബോധ്യമായി. കുഴിക്കരുകില്‍ കിടന്ന് എവിടെയെങ്കിലും പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ സിജു ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ഒരാള്‍ മൌനം ഭേദിച്ചതോടെ മറ്റുള്ളവരുമുണര്‍ന്നു. വെറുതെ കുഴിയ്ക്കുള്ളിലേയ്ക്ക് നോക്കിയിരുന്നിട്ട് യാതൊരു കാര്യവുമില്ല.

“എന്തിനും തയ്യാര്‍.... പക്ഷെ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?” സിജു കൂട്ടുകാരുടെ നേതൃത്വം സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു. ഒന്‍പത് പേരെ തരംതിരിച്ചു. “മൂന്ന് പേര്‍ കുഴിയുടെ അടുത്ത് നില്‍ക്കണം. ബാക്കിയുള്ള ആറുപേരു കൂടി പൊലീസിനേയും നാട്ടുകാരെയും വിവരമറിയിക്കണം. ഒപ്പം എട്ടു കിലോമീറ്റര്‍ അപ്പുറത്തുള്ള ടൌണില്‍പ്പോയി കയറും ടോര്‍ച്ചും വാങ്ങണം”. ദിശാബോധം ലഭിച്ചതോടെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ എല്ലാവരും കര്‍മ്മനിരതരായി.

മഴ

“ഞങ്ങള്‍ മൂന്നുപേര്‍ മാത്രമായപ്പോഴേയ്ക്കും അവസ്ഥ കൂടുതല്‍ വഷളാകുവാന്‍ തുടങ്ങി”. സുധീഷ് പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. “ടോര്‍ച്ചും കയറും സംഘടിപ്പിക്കാന്‍ പോയ കൂട്ടുകാര്‍ പോയതോടെ സുഭാഷിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ശ്രമം. അവന്റെ കരച്ചില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ കേള്‍ക്കാം. രക്ഷാപ്രവര്‍ത്തനത്തിന് സാമഗ്രികളും ആളുകളും എത്തുവരെ അവന് ആത്മവിശ്വാസം പകര്‍ന്ന് കൊടുക്കണം. ഞങ്ങള്‍ മൂന്നുപേരും മാറി മാറി വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ സുഭാഷിന്റെ ശബ്ദം പ്രതിദ്ധ്വനിച്ചു മുഴക്കമായി മുകളിലേയ്ക്ക് വന്നു.”

“ഇതിനിടെ ഒരു ശാപം പോലെ മഴ തുടങ്ങി. ആകാശത്ത് കെട്ടിക്കിടന്ന സകല കാര്‍മേഘങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ മേല്‍ പെയ്തിറങ്ങി. ഭൂമിനിരപ്പില്‍ നിന്ന് അല്പം താഴ്ന്നു സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്ന ഗുഹയിലേയ്ക്ക് വെള്ളം ഇരച്ചെത്തി. വെള്ളം മുഴുവന്‍ കുഴിയിലേയ്ക്കാണ് കുത്തിയൊലിച്ചത്. ആ കുത്തൊഴുക്കില്‍ സുഭാഷ് താഴേയ്ക്ക് ഒലിച്ചു പോകുമെന്ന് ഞ്ങ്ങള്‍ ഭയന്നു. വെള്ളത്തെ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്താ‍ന്‍ ഒരു മാര്‍ഗ്ഗവുമില്ല. അടുത്തു കിടന്ന കല്ലും മണ്ണും ചേര്‍ത്തൊരു അണകെട്ടുവാന്‍ ഒരു വിഫലമായൊരു ശ്രമം നടത്തിനോക്കി. വെള്ളപ്പാച്ചിലിന്റെ ശക്തിയില്‍ കുറേ കല്ലും മണ്ണും കുഴിക്കകത്തേയ്ക്ക് പതിച്ചു. സുഭാഷ് കരയുന്നത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു. സകല ദൈവങ്ങളേയും വിളിച്ച് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച് ഞങ്ങള്‍ കുഴിക്കരുകില്‍ തന്നെ നിന്നു. അവനോട് ധൈര്യമായിരിക്കാന്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.”

കണ്ണീരും കാലുപിടിത്തവും

സിജുവും ലിന്‍സനും സുധീഷുമൊഴിച്ചുള്ളവര്‍ അടുത്തുള്ള നാട്ടുകാരെ കണ്ടു വിവരം ധരിപ്പിച്ചു. എട്ടു കിലോമീറ്റര്‍ അപ്പുറമുള്ള ടൌണില്‍ ചെന്ന് കയറും ടോര്‍ച്ചും സംഘടിപ്പിച്ച് നേരെ പൊലീസ് സ്റ്റേഷനിലെത്തി. നാവില്‍ വന്ന മുറിത്തമിഴില്‍ കാര്യം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. കൃഷ്ണകുമാര്‍ പറഞ്ഞ കഥ വളരെ ലാഘവത്തോടെ കേട്ട പൊലീസുകാരന്‍ അടുത്തു വന്നു തുറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട് അവന്റെ മുഖത്ത് ആഞ്ഞൊരടി. അമ്പരന്നു പോയ കൃഷ്ണനെ തകര്‍ക്കുന്നതായിരുന്നു അയാളുടെ അടുത്ത ചോദ്യം. “നീ താനെ അന്ത പയ്യനെ കൊലൈ ശെയ്തത്?”

ആ നിമിഷത്തെ കുറിച്ചോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കൃഷ്ണകുമാറിന്റെ മനസ്സില്‍ ഭീതി വിതയ്ക്കുന്നു. സഹായം തേടി വന്നിടത്തു ബന്ദിയാക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥ! “എന്റെ മനസ്സ് അപ്പോ ചത്തു. സഹായിക്കാന്‍ കൂട്ടാക്കാതെ അപകടത്തെ ഞങ്ങളുടെ തലയില്‍ കെട്ടിവയ്ക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ് നിയമപാലകരുടെ ശ്രമമെന്ന് വ്യക്തമായി. പക്ഷെ, ഓടിയൊളിക്കുവാന്‍ പറ്റില്ല. സുഭാഷ് കുഴിക്കകത്താണ്.” ആവശ്യമില്ലാത്തിടത്ത് വലിഞ്ഞ് കേറിയതെന്തിനെന്നായിരുന്നു അടുത്ത ചോദ്യം. കുഴിയില്‍പ്പെട്ടയാള്‍ ഇതിനോടകം മരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുമെന്ന് പൊലീസുകാര്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ കൂട്ടുകാര്‍ അവരുടെ കാലുപിടിച്ച് കരഞ്ഞു. “ഇല്ല സുഭാഷ് മരിക്കില്ല.” അപ്പോള്‍ അവരെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് പൊലീസ് മറ്റൊരു കാര്യം അവരെ അറിയിച്ചു. ഇതിന് മുന്‍പ് പതിമൂന്ന് പേര്‍ അവിടെ മരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവരുടെയൊന്നും ശവം പോലുമെടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. പക്ഷെ അതൊന്നും ആ കൂട്ടുകാര്‍ ചെവിക്കൊണ്ടില്ല. അവര്‍ പൊലീസുകാരെ നിര്‍ബന്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. “സുഭാഷ് മരിക്കില്ല” കാരണം, സുഭാഷ് അവരുടെ കൂട്ടുകാരനാണ്, പൊലീസുകാരന്റെയല്ലല്ലോ...

രക്ഷാസംഘം

പൊലീസും ഫയര്‍ഫോഴ്സും ഗുഹാമുഖത്തെത്തുമ്പോള്‍ മഴ തകര്‍ത്തു പെയ്യുകയാണ്. രക്ഷാപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടക്കില്ലാത്തവസ്ഥ. മഴ കുറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവര്‍ ആ കുഷി പരിശോധിച്ചു. നീളമുള്ള കയര്‍ കുഴിക്കകത്തേക്കിട്ട് കൊടുത്തിട്ട് സുഭാഷിനോട് കയറിവരാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവശനായ സുഭാഷിന് കയര്‍ കാണാന്‍ പോലും കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അധികം അനങ്ങിയാല്‍ ഒരുപക്ഷെ, വീണ്ടും താഴേയ്ക്ക് ഊര്‍ന്നുപോകാനും മതി. കയറിട്ട് ഇറങ്ങണമെന്ന് കൂട്ടുകാര്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ഒരു ഫയര്‍ഫോഴ്സുകാരന്‍ അരയില്‍ കയര്‍ കെട്ടി ഇറങ്ങാന്‍ വേണ്ടി തയ്യാറെടുത്തു. ഒന്നു രണ്ടു തവണ അയാള്‍ കുഴി പരിശോധിച്ചു. താഴേയ്ക്ക് ടോര്‍ച്ചടിച്ചു നോക്കി. ഉദ്വേഗഭരിതമായ നിമിഷങ്ങള്‍ക്കൊടുവില്‍ അയാള്‍ വലിയൊരു കണ്ടുപിടിത്തം പ്രസ്താവിച്ചു. “കുഴിക്ക് ആഴം വളരെക്കൂടുതലാണ്. വീണയാള്‍ ഒരുപാട് താഴേയ്ക്ക് ഒഴുകിയോ, തെന്നിയോ പോയിക്കാണും. അറ്റമില്ലാത്ത കുഴിയിലേയ്ക്കിറങ്ങുന്നത് വിഡ്ഡിത്തമാണ്.” തങ്ങള്‍ ചെയ്യാനുള്ളതെല്ലാം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നതായിരുന്നു ആ പ്രസംഗം. അയാള്‍ പറഞ്ഞത് മുഖവിലയ്ക്കെടുക്കാന്‍ കൂട്ടുകാര്‍ തയ്യാറായില്ല.

“നിങ്ങള്‍ക്ക് കഴിയില്ലെങ്കില്‍ ഞാനിറങ്ങാം.” സിജു മുന്നോട്ട് വന്നു. പക്ഷെ, അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരാളെക്കൂടി അപകടത്തിലേയ്ക്ക് തള്ളിവിടില്ല എന്നതാണ് അവരെടുത്ത നിലപാട്. ഒന്നുകില്‍ അവരിറങ്ങണം, അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ഇറങ്ങാന്‍ സമ്മതിക്കണം. എന്തായാലും സുഭാഷിന്റെ ജീവന്‍ കുഴിയില്‍ ഉപേക്ഷിക്കാനാവില്ലെന്ന സിജുവിന്റെ കടുംപിടിത്തതിനൊടുവില്‍ അവര്‍ സമ്മതിച്ചു. സിജുവിന്റെ അരയില്‍ കയര്‍കെട്ടി. കഴുത്തില്‍ ടോര്‍ച്ച് തെളിയിച്ച്, കെട്ടി തൂക്കിയിട്ടു. എന്നിട്ട് കുഴിയിലെ അറ്റം കാണാത്ത ഇരുട്ടിലേയ്ക്ക് കയറെറിഞ്ഞു.

ഒരു കയറും
രണ്ടു കൂട്ടുകാരും

കയറില്‍ തൂങ്ങിയിറങ്ങുമ്പോള്‍ അടുത്തതെന്താണ് സംഭവിക്കാന്‍ പോകുന്നതെന്ന് സിജുവിനൊരു രൂപവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ശക്തമായ തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. കുഴിയുടെ വശങ്ങളില്‍ നരിച്ചീറുകളെക്കാണാം. കയറില്‍ തൂങ്ങിയാടുന്നത് കാരണം ടോര്‍ച്ചിന്റെ പ്രകാശം പലസ്ഥലങ്ങളിലായി ചിതറിത്തെറിച്ചു. കുറച്ചധികം താഴേക്ക് ചെന്നപ്പോള്‍ തറയെത്തിയെന്ന് തോന്നി. പക്ഷെ, അത് ഒരു ഭാഗത്ത് പാറ തള്ളിനില്‍ക്കുന്നതായിരുന്നു. അതിനരികിലൂടെ വീണ്ടും ഊര്‍ന്നിറക്കം. ഇതിനിടയില്‍ സുഭാഷിനെ വിളിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രത്യുത്തരവും കേള്‍ക്കാം. പക്ഷെ, കാണുന്നില്ല. തൂങ്ങിയിറങ്ങിയ കയറ് തീര്‍ന്നു. കയര്‍ തീര്‍ന്ന കാര്യം മനസ്സിലാക്കി ഫയര്‍ഫോഴ്സുകാര്‍ കയര്‍ മുകളിലേയ്ക്ക് വലിക്കുമ്പോള്‍ സിജു ഭിത്തിയില്‍ അള്ളിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. കുറച്ച് നേരത്തിനു ശേഷം ഒരു കൂട്ടിക്കെട്ടോടെ കൂടുതല്‍ കയര്‍ താഴേക്കു വന്നു. വീണ്ടും അതില്‍ പിടിച്ച് സിജു ഊര്‍ന്നിറങ്ങുവാന്‍ തുടങ്ങി.

രക്ഷയുടെ തീരത്ത്

“ഞാനാകെ തളര്‍ന്നു. സഹിക്കാന്‍ വയ്യാത്ത തണുപ്പും. അപ്പോഴാണ് ടോര്‍ച്ചിന്റെ വെട്ടം കണ്ടത്. അടുത്തു വന്നപ്പോള്‍ സിജുവാണെന്ന് മനസ്സിലായി.” സുഭാഷ് ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു. “സിജു അടുത്തെത്തിയപ്പോഴേയ്ക്കും ഞാനാകെ അവശനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കുഴിയിലേയ്ക്ക് വീണപ്പോള്‍ പലയിടത്തുമിടിച്ച് ശരീരം ഭയങ്കര വേദന, കല്ലുവീണ് തലപൊട്ടി ചോര ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ദേഹമാസകലം ചെളിവെള്ളം. നരിച്ചീറുകളുടെ ദുര്‍ഗന്ധം. ഞാന്‍ ഒരു സ്വപ്നത്തിലാണ് എനിക്ക് തോന്നി. സിജു അടുത്തു വന്നുനില്‍ക്കുമ്പോഴും ഞാന്‍ നിര്‍ജ്ജീവാവസ്ഥയിലാണ്. കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. നമുക്ക് എളുപ്പത്തില്‍ മുകളിലേയ്ക്ക് കയറുവാന്‍ കഴിയും സിജു എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സിജു എന്റെ അരയില്‍ കയര്‍ കെട്ടി. സപ്തനാഢികളും തളര്‍ന്ന ഞാന്‍ സിജു പറയുന്നത് അനുസരിക്കുന്ന ഒരു ശരീരം മാത്രമായിരുന്നു. കെട്ടു ഭദ്രമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കിയ ശേഷം വടത്തില്‍ പിടിച്ച് ഞങ്ങളിരുവരും മുകളിലേയ്ക്ക് കയറുവാന്‍ തുടങ്ങി. ഞങ്ങള്‍ കയറുന്നതിനനുസരിച്ച് മുകളിലുള്ളവര്‍ കയര്‍ വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആടിയും ഉലഞ്ഞും മുകളിലെത്തുന്തോറും കൂട്ടുകാരുടെ ശബ്ദം കേട്ടുതുടങ്ങി. ഒരുപാട് മുകളില്‍ ഇരുട്ടു പുതയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്ന ആകാശവും. ഇനിയൊരിക്കലും കാണാനൊക്കില്ലേന്ന് ഞാന്‍ കരുതിയ അതേ ആകാശം.”

പൊലീസ് പുലിയായപ്പോള്‍

പുലിമടയില്‍ നിന്നു രക്ഷപ്പെട്ടവര്‍ പുലിക്കു മുന്നില്‍ വീണതു പോലെയാ‍യിരുന്നു പിന്നീട് സംഭവിച്ചത്. നല്ല മഴയും തണുപ്പുമുള്ള ദിവസം. തങ്ങള്‍ക്ക് പണിക്കോളുമായ് വന്ന മലയാളിപ്പയ്യന്‍സിനെ പിഴിയാന്‍ തന്നെ പൊലീസ് തീരുമാനിച്ചു. “ടോര്‍ച്ച്, കയര്‍ എല്ലാം വാങ്ങിയ വകയില്‍ ഞങ്ങളുടെ കയ്യില്‍ നിന്ന് ഒരുപാട് ചെലവായിരുന്നു.” പ്രദീപ് വിവരിച്ചു. “പക്ഷെ പൊലീസുകാര്‍ അത് ഗൌനിച്ചതേയില്ല. അവര്‍ക്കു പണം കിട്ടിയേ തിരൂ. ഞങ്ങള്‍ നിരോധിത മേഖലയില്‍ കടന്നതിനുള്ള പിഴയാണെന്നും അവര്‍ അറിയിച്ചു. ഒടുവില്‍ കൂട്ടിയും കിഴിച്ചും പോക്കറ്റുകളും പഴ്സുകളും തപ്പിപ്പെറുക്കി പൊലീസുകാരാവശ്യപ്പെട്ട രണ്ടായിരത്തിയഞ്ഞൂറു രൂപ അവര്‍ക്ക് നല്‍കി. കൈപ്പറ്റിയ പണത്തിന്റെ രസീത് നാട്ടിലേയ്ക്ക് അയച്ചുതരാമെന്ന് പറഞ്ഞാണ് പൊലീസ് സംഘം പിരിഞ്ഞുപോയത്. അവിടത്തെ പ്രമുഖ പത്രങ്ങളിലെല്ലാം വാര്‍ത്ത വന്നു. പക്ഷെ, അതൊന്നും കാണാ‍ന്‍ കാത്തുനില്‍ക്കാതെ ഞങ്ങള്‍ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. വണ്ടിയില്‍ ആരും സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ സംഭവം, നാട്ടിലും വീട്ടിലുമറിഞ്ഞാലുള്ള ഭവിഷ്യത്തുകളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു എല്ലാവരുടെയും ചിന്ത. ഒരുപക്ഷെ, എല്ലാ സ്വാതന്ത്ര്യവും ഇതോടെ അവസാനിച്ചേക്കാം. നാട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍ എല്ലാവരും ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഒറ്റക്കെട്ടായിരുന്നു. നടന്നത് ആരോടും പറയില്ല - സത്യം.”

കഥ വെളിച്ചത്ത് വരുന്നു

ആരോടും പറയരുതെന്ന് പറഞ്ഞു സുഹൃദ് സംഘം പിരിഞ്ഞെങ്കിലും ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സംഭവത്തിന്റെ തീവ്രതയ്ക്ക് അയവ് വന്നു. സംഘത്തിലെ പലരും മറ്റു സുഹൃത്തുക്കളോട് വീരസാഹസിക സംഭവങ്ങള്‍ പറയാനാരംഭിച്ചു. ഇതിനിടയ്ക്ക്, തമിഴ്നാട്ടിലെ ദിനപത്രമായ ദിനമലര്‍ പത്രത്തിന്റെ ഞായറാഴ്ച്ച ഇവരെക്കുറിച്ച് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച റിപ്പോര്‍ട്ട് റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ സിജുവിന് അയച്ചുകൊടുത്തു. ഇത് അറിഞ്ഞെത്തിയവരോട് സുഹൃത് സംഘം എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞു.

സിജു

വേലശ്ശേരി ഡേവിഡിന്റേയും ജെസിയുടേയും മകന്‍ സിജു ഇതിനു മുമ്പും രക്ഷകനായിട്ടുണ്ട്. രണ്ടായിരത്തിയൊന്നിലായിരുന്നു സംഭവം. ആ വിനോദയാത്രാ സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്ന കൃഷ്ണകുമാറിനെയാണന്ന് സിജു രക്ഷിച്ചത്. പെരിയാര്‍ പുഴയില്‍ നീന്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന കൃഷ്ണകുമാര്‍ പുഴയുടെ നടുക്കുവച്ച് തളര്‍ന്ന് മുങ്ങിപ്പോയി. അന്നും സിജുവും മറ്റൊരു സുഹൃത്തും കൂടിയാണ് കൃഷ്ണകുമാറിന്റെ ജീവന്‍ രക്ഷിച്ചത്.

നാട്ടുകാരും കൂട്ടുകാരും അഭിനന്ദിക്കുമ്പോഴും താന്‍ വലിയ കാര്യമൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നാണ് സിജുവിന്റെ ഭാവം. കൂട്ടുകാര്‍ക്കു വേണ്ടി അറുന്നൂറല്ല, ആറായിരം അടി താഴ്ചയായിരുന്നെങ്കിലും താനിറങ്ങുമായിരുന്നുവെന്ന് സിജു പറയുന്നു.

കടപ്പാട് : മനോരമ ‘ശ്രീ’

20 മിനിറ്റ് ന്റെ ഉള്ളില്‍...ഐ ആം കമിംഗ്

2007-08-02T17:09:00.000+05:30

രസകരമായ ഈ ടെലഫോണ്‍ സംഭാഷണം ശ്രവിക്കൂ :)

[നന്ദി, കടപ്പാട് : ഓഡിയോ അപ് ചെയ്യാന്‍ സഹായിച്ച ബഹുവ്രീഹി ഭായ്ക്ക്]

ഈ വിശാലമനസ്ക...

2007-07-27T09:34:00.000+05:30

...നൊന്ന് അനങ്ങാതെ നിന്നൂടെ!!! പോട്ടം പിടിക്കുമ്പോഴെങ്കിലും...

ക്യാമറാമാന്‍ അഭിലാഷ് ഞങ്ങളുടെ നാലുപേരുടേയും ചുറ്റും നടന്ന് ഫോക്കസ് ചെയ്യുമ്പോഴേയ്ക്കും മ്മടെ വിശാലമനസ്കന്‍ കയ്യിന്റേയും കാലിന്റേയും ചുണ്ടിന്റെയും പോസ് മാറ്റിയിട്ടുണ്ടാവും. എന്തിനേറെ പറയുന്നു കണ്ണിന്റെവരെ മൂവ്മെന്റ് കാണണമെങ്കില്‍ ഔട്ട് ആയിപ്പോയ ചിത്രങ്ങള്‍ കണ്ടാല്‍മതി. നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട വിശാല്‍ഭായ് ഒരു മിനിട്ട് പോയിട്ട്, ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും അനങ്ങാതെ നില്‍ക്കുന്നതോ മിണ്ടാതെ നില്‍ക്കുന്നതോ ആരെങ്കിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? ഉണ്ടാവാന്‍ യാതൊരു ചാന്‍സുമുണ്ടെന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. പ്രായം ശ്ശിയായെങ്കിലും സംസാരവും പെരുമാറ്റവും ചുറുചുറുക്കും കണ്ടാല്‍ അത്ര പ്രായം തോന്നുകയേ ഇല്ല, ഒരു 40-45... “യേതു സോഡയാ കുടിക്കുന്നത് വിശാലേട്ടാ?”

2007 മെയ് 30 ന് ഓഫീസില്‍ അന്നത്തെ പണികളില്‍ ഞാന്‍ വ്യാപൃതനായിരിക്കുമ്പോള്‍ എന്‍-73 (അഹങ്കാരമാ! പലര്‍ക്കും ദഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും) എന്റെ കാതില്‍ മൊഴിഞ്ഞു. “നിക്കൂ ദേ, നോക്ക്യേ... സജീവേട്ടന്‍ വിളിക്കുന്നു. ട്രെയിനിലാന്നാ തോന്നണേ. എടുത്തോളൂട്ടോ”. ഞാന്‍ കാള്‍ അറ്റന്റ് ചെയ്തു.

“ഹലോ ... ഡാ ഞാന്‍ ട്രെയിനിലാ...10 മണിക്ക് കൊച്ചീലെത്തും. കാണാട്രാ. ഇക്കാസിന്റെ ആപ്പീസീ വന്നിട്ട് നിന്നെ വന്നു കണ്ടോളാം.”

(എങ്ങനുണ്ടെന്റെ എന്‍-73? പഷ്ട് ക്ലാസ് അല്ലേ? അഹങ്കാരം പിന്നേം)

ക്യൂര്യോസിറ്റി (അതേത് സിറ്റി?) എന്നെ കീഴടക്കിയതിനാല്‍, ഞാന്‍ ഇടയ്ക്കിടെ വിശാലേട്ടനെ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

“എവിടെത്തി?”

മറുപടി വന്നു. “ആലുവ.”

പണിചെയ്യുന്നതിനിടയില്‍ ഞാന്‍ സഹവര്‍ക്കനായ പണിക്കനോട് “സന്തോഷം കൊണ്ടെനിക്കിരിക്കാന്‍ വയ്യേ!” ഞാന്‍ പണിക്കനോട് പറഞ്ഞു. “നമുക്ക് ഒന്നും ഒരുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ. ആനയും അമ്പാരിയുമില്ലാതെ, “താലം?!” എന്തെന്നറിയാത്ത, മ്മടെ പാര്‍ക്കിലെ മോഡേണ്‍ സുന്ദരിമാരെ നിരത്തിനിര്‍ത്തി ഒരു കുരവയുമിട്ട് വരവേല്‍ക്കാന്‍ പോലും സമയന്‍ ഇല്ലല്ലോഡേയ്.”

“അറ്റ്ലീസ്റ്റ്, താഴെ സ്റ്റോറില്‍ നിന്ന് ഒരു ഉപഹാരമെങ്കിലും...”

ഇടയ്ക്കാപ്പീസില്‍നിന്ന് ചാടി താഴെയുള്ള റിപ്പിള്‍സ് കഫേയില്‍ നിന്നൊരു ഏലക്കാ ചായ കുടിക്കുന്ന ഒരു പതിവുണ്ടാ(ക്കി)യിരുന്നു മോര്‍ണിംഗ് ഷിഫ്റ്റില്‍. വിശാലേട്ടന്‍ വരുമ്പോള്‍ നമുക്കവിടെയിരുത്തി കത്തിവയ്ക്കാം എന്ന് പ്ലാന്‍ ചെയ്തു. (പക്ഷേ അതെല്ലാം പൊളിഞ്ഞു. മൂപ്പര്‍ക്ക് ചായയല്ല... സോഡയാ പഥ്യം)

എന്‍-73 മൂകയായിരിക്കുന്നു. ഇനി റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തിയ വിശാലേട്ടന്‍ ബസ് മാറിക്കയറിയോ. ഏയ് അങ്ങിനെ വരാന്‍ വഴിയില്ല. മുമ്പെങ്ങോ കേട്ടുമറന്ന വിശാലകാവ്യം ഓര്‍മ്മയില്‍ വന്നെത്തിനോക്കി. “ഈ ജബല്‍ അ(എ?)ലിയില്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് കാല്‍കുത്തിയപ്പോള്‍ വഴിതെറ്റാത്ത ഞാന്‍ ദോണ്ടേ മൂക്കിന് താഴെ കിടക്കുന്ന കൊച്ചിയിലെത്തുമ്പോ വഴിതെറ്റാനോ?” എന്റെ വികാര വിചാരങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടെന്ന പോലെ എന്‍-73 പോക്കറ്റില്‍ നിന്നെന്നെ എത്തിനോക്കി.

“മാഷേ, എവിടെത്തി ഇപ്പോള്‍?”

“ഇപ്പോ ഇക്കാസിന്റെ ആപ്പീസിലുണ്ടഡാ. ഞാന്‍ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് നിന്റെ ആപ്പീസിലേയ്ക്കെത്താം”.

ഹാവൂ‍! കക്ഷി ഇവിടെ ലാന്‍ഡ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു! ഞാന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ഐ. എം അങ്ങ് പാസ്സാക്കി.

“പ്രസിദ്ധ ബൂലോഗ കഥാകൃത്തും, കൊടകരപുരാണത്തിന്റെ രചയിതാവുമായ വിശാലമനസ്കന്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ശ്രീമാന്‍ സജീവ് എടത്താടന്‍ ദോണ്ടേ നിക്ക് നെ കാണുവാന്‍ നമ്മുടെ ഓഫീസ് സന്ദര്‍ശിക്കുന്നു.”

“വൌ!” തിരിച്ചെനിക്ക് കിട്ടിയ ഐ.എമ്മുകളില്‍ ആ ഒരു വാക്ക് കോമണായുണ്ടായിരുന്നു. അവരെല്ലാവരും എന്നെ വന്ന് കണ്ട്, ഷേക്ക് ഹാന്‍ഡ് ചെയ്ത് അഭിവാദ്യങ്ങളര്‍പ്പിച്ചു. (പണിക്കനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കാണിക്കുന്നു. യേത്.)

11 മണികഴിഞ്ഞു. 11.30 യും കഴിഞ്ഞു. 12 ഉം കഴിഞ്ഞു. പുറത്ത് നല്ല മഴ പെയ്യുവാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വരാമെന്ന് പറഞ്ഞയാളെയാണെങ്കിലൊട്ടു കാണുന്നുമില്ല. വിളിയുമില്ല. 12.30 കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വിളിവന്നു.

“ഡാ. നല്ല മഴ. ഓട്ടോ നോക്കി നില്പാ. ഇക്കാസും കൂടെയുണ്ട്. ഓട്ടോ കിട്ടിയാലുടനെ ഉടനെ ഞങ്ങള്‍ അവിടെ എത്തും. താഴെ വന്നിട്ട് നിന്ന് റിങ്ങാം. അപ്പോ ഇറങ്ങി വന്നാല്‍ മതി.”

അങ്ങിനെ 1 മണിയായപ്പോള്‍ സജീവേട്ടന്‍ ഒരു മിസ്ഡ് കാള്‍ വന്നു. ഞാന്‍ പണിക്കനേയും, അഭിലാഷിനേയും കൂട്ടി താഴേയ്ക്ക് ചെന്നു. അവിടെ ഇക്കാസ് ഒരു ബാഗ് ഒക്കെ തൂക്കി ഒരു സ്കൂള്‍കുട്ടിയെ പോലെ നിന്നിരുന്നു. സജീവേട്ടന്‍ ആരോ ഒരാളോട് കത്തിവെച്ചോണ്ട് നിക്കുന്നു. പിന്നെ അയാളെ ഒഴിവാക്കി, അടുത്ത ഇരകളായ ഞങ്ങളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. ഒരു പത്തിരുപതു മിനിട്ടേ അവിടെ ഞങ്ങളുടൊപ്പം ചിലവഴിച്ചൂവെങ്കിലും. ഒരുപാടു കാര്യങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ കേട്ടു. കണ്ടു. കൂട്ടത്തില്‍ ‘ശ്രീദേവിയുടെ’ കാര്യവും. മ്മടെ പഴയ സിലിമാ നടി ശ്രീദേവി തന്നെ! (ആ ടോപ്പിക്കിനെ പറ്റി നിങ്ങള്‍ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ മതീട്ടോ) . അതിനിടയില്‍ കക്ഷി തന്റെ ജാംബവാന്റെ കാലത്തുള്ള ‘ഒളിമ്പസ്’ ക്യാമറ പുറത്തെടുത്ത്, എന്റെ ഈ മോന്ത ക്ലോസപ്പില്‍ പകര്‍ത്തി. എന്റെ ഞെട്ടല്‍ കണ്ടിട്ടോ, അതോ എന്റെ ‘സുന്ദര’ മോന്ത കണ്ടിട്ടോ ഒളിമ്പസും ഞെട്ടിക്കാണും. എന്റെ പടം എടുത്തപാടെ, അതിന്റെ ബാറ്ററിയുടെ കത്തിക്കല്‍ തീര്‍ന്നുപോയ്!!! ഏതായാലും എന്റെ ആ ഭീകര മോന്ത സജീവേട്ടന്‍ പിള്ളേരെ പേടിപ്പിക്കാനായ് സ്നേഹ-സാന്ദ്രത്തില്‍ പോസ്റ്റുകയും ചെയ്തു.

അഭിലാഷാണെങ്കില്‍ എന്‍-73 യുമായി ഞങ്ങളുടെ നാലുപേരുടേയും ചുറ്റും നടന്ന് കുറേ പോട്ടങ്ങള്‍ എടുത്തുവെങ്കിലും. വിശാലേട്ടന്റെ ചടുലമായ മൂവ്മെന്റുകള്‍ കാരണം ഈ ഒരു പോട്ടം മാത്രമേ കുറച്ചെങ്കിലും നന്നായുള്ളൂ. അത് ഞാനിവിടെ പോസ്റ്റുകയാണ്.

ആരാധികമാരോട് ഒരു കാര്യം : വളരെനാളായ് നിങ്ങള്‍ കാത്തുകാത്തിരുന്ന എന്റെ പോട്ടം ഞാന്‍ ഇന്ന് പബ്ലിഷ് ചെയ്യുന്നു. ആരാധികമാരേ നിങ്ങള്‍ കണ്ടു സായൂജ്യമടയൂ... ഹിഹി

ഇടത്തു നിന്ന് നിക്ക്, വിശാലമനസ്കന്‍, ഇക്കാസ്, പണിക്കന്‍ ഇന്‍ഫോപാര്‍ക്കിലെ തപസ്യയുടെ വാതിക്കല്‍ അഭിലാഷിന് വേണ്ടി പോസ് ചെയ്യുന്നു. വിശാലേട്ടന്റെ കൈ ഷേക്കായില്ലേ? അതോ, എനിക്ക് തോന്നുന്നതാണോ?

20 മിനിട്ട് നേരം ഇടംവലം തിരിഞ്ഞ് ചരിഞ്ഞ് മറിഞ്ഞ് ഞങ്ങളുമായ് തമാശകളും അനുഭവങ്ങളും, അതിനേക്കാളുപരി ആ സ്നേഹവും പങ്കുവെച്ചിട്ട് വന്ന ഓട്ടോയില്‍ കയറി ഒരു റ്റാറ്റാ യും പറഞ്ഞ് ഇക്കാസിനൊപ്പം യാത്രയായ്...

എത്ര സിമ്പിള്‍...

ഗായത്രിമന്ത്രം

2007-07-25T11:41:00.001+05:30

ജയ് ഗുരുദേവ് !

ഗായത്രിമന്ത്രം വളരെ ശക്തമായ ഒരു മന്ത്രമാണ്. വിശ്വാമിത്ര മഹര്‍ഷിയുടെ ആവിഷ്കാരമാണ് ഗായത്രിമന്ത്രം. 24 ശക്തമായ അക്ഷരങ്ങളാണ് ഇതില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. ഗായത്രിമന്ത്രം “ഓം” എന്ന മൂല ശബ്ദത്തിന്റെ വിപുലീകരിച്ച രൂപമാണ്. “ഓം” എന്ന മൂലശബ്ദം ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പ്രതീകമായ ശബ്ദം സൃഷ്ടിക്ക് ആധാരമായിട്ടുള്ളതാണ്.

മനുഷ്യ ശരീരത്തിന് ഓജസ്സും ഊര്‍ജ്ജവും പകര്‍ന്നുതരുന്നത് നമ്മുടെ പ്രാണന്‍ തന്നെയാണ്. പവിത്രമായ ശബ്ദങ്ങളില്‍ നിന്നു ലഭിക്കുന്ന പ്രകമ്പനങ്ങള്‍ ശക്തികേന്ദ്രങ്ങളായ ചക്രങ്ങള്‍ക്ക് ഒട്ടേറെ ഊര്‍ജ്ജം പകരുന്നു. ഇതുവഴി നമ്മുടെ ശരീരത്തിന് സ്വതസിദ്ധമായുള്ള രോഗശമനശക്തി വര്‍ദ്ധിക്കുന്നു.

ഗായത്രിമന്ത്രം ജപിക്കേണ്ട വിധം ചുവടെ ചേര്‍ക്കുന്നു.

“ഓം
ഭൂര്‍ ഭുവഃ സ്വഃ
തത് സവിതുര്‍വരേണ്യം
ഭര്‍ഗോ ദേവസ്യ ധീമഹി
ധീയോ യോ നഃ പ്രചോദയാത്”

ഇതിനര്‍ത്ഥം “സ്ഥൂല, സൂക്ഷ്മ, കാരണ ശരീരങ്ങളെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന പരമ ചൈതന്യത്തെ ഞങ്ങള്‍ ആരാധിക്കുന്നു. ആ പരമസത്യത്തിന്റെ, ചൈതന്യത്തിന്റെ അനന്തമായ പ്രകാശത്തെ ഞങ്ങള്‍ ധ്യാനിക്കുന്നു. പരമചൈതന്യം ബുദ്ധിയെ ശുദ്ധീകരിച്ച് മോക്ഷം നല്‍കട്ടെ” എന്നാണ്.

ഭൂര്‍
ഭുവഃ
സ്വഃ
തത് - പരമചൈതന്യം
സവിതുഃ - ചൈതന്യത്തിന്റെ അനന്തശക്തി
വരേണ്യം - പൂജിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്
ഭര്‍ഗോ - ജ്യോതിസ്സ്, പ്രകാശം
ദേവസ്യ - ദിവ്യമായ
ധീമഹി - ധ്യാനിക്കുന്നു
ധീയോ - ബുദ്ധി
യോ നഃ പ്രചോദയാത് - ബുദ്ധിയെ ജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ

ഗായത്രിമന്ത്രത്തിന്റെ 3 വിഭാഗങ്ങള്‍

1. ഓം ഭൂര്‍ ഭുവഃ സ്വഃ തത്
സവിതുഃ വരേണ്യം - സ്തുതി/പ്രശംസ

2. ഭര്‍ഗോ ദേവസ്യ ധീമഹി - ധ്യാനം

3. ധീയോ യോ നഃ പ്രചോദയാത് - പ്രാര്‍ത്ഥന

ഗായത്രിമന്ത്രം നിത്യവും ഒമ്പത് തവണ വീതം മൂന്നു നേരം ജപിക്കാം. പ്രഭാതത്തില്‍, മദ്ധ്യാഹ്നത്തില്‍, പ്രദോഷത്തില്‍. പിന്നെ കുളിക്കുമ്പോഴും ഇത് ഉരുവിടാം. ഭക്ഷണത്തിന് മുന്‍പ് ഈ മന്ത്രം ജപിച്ചാല്‍ ഭക്ഷണം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, രാവിലെ എഴുന്നേക്കുമ്പോഴും, പിന്നെ കിടക്കുന്നതിന് മുന്‍പും മന്ത്രം ഉരുവിടാം. ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ ദുഷിച്ച ചിന്തകളെ പുറത്തേക്ക് തള്ളി നല്ല ചിന്തകളെ മാത്രം ഹൃദയത്തിലേയ്ക്ക് ആനയിച്ച് ഗായത്രിമന്ത്രം ഉരുവിട്ടാല്‍ നമ്മുടെ നിത്യജീവിതത്തില്‍ വന്നു ചേരുന്ന തടസ്സങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുവാനും, മനുഷ്യമനസ്സുകളിലെ ലൌകികമായ നിഷേധവികാരങ്ങളെ അതിജീവിക്കുവാനും സഹായിക്കുന്നു.

(നന്ദി, കടപ്പാട് : ആര്‍ട്ട് ഓഫ് ലിവിംഗ്)

ബോധിസത്വ നൃത്തം

2007-07-01T10:01:00.000+05:30

അത്ഭുതം തന്നെ! അവരെല്ലാവരും ബധിരരായിരുന്നു! സംഗീതത്തിനനുസരിച്ച് ആടാനുള്ള കഴിവ് ദൈവം അവര്‍ക്ക് നല്‍കിയില്ലെങ്കിലും, പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിനനുസരിച്ച് അണുവിട തെറ്റാതെയുള്ള അവരുടെ ഓരോ ചലനങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കൂ.

ഇന്ത്യന്‍ നരകം

2007-06-27T00:08:00.000+05:30

ഭൂമിയില്‍ ഒരുപാടു പാപകര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്ത അയാള്‍ മരണ ശേഷം നേരെ നരകത്തിലെത്തി. അവിടെ ഓരോ രാജ്യക്കാര്‍ക്കായി പല നരക കവാടങ്ങള്‍ അയാള്‍ കണ്ടു.

അയാള്‍ അമേരിക്കന്‍ നരകത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. ഗേറ്റില്‍ നിന്നിരുന്ന കാവല്‍ക്കാരനോട്‌ തിരക്കി.

"ഇവിടെ എന്തു ശിക്ഷയാണു നല്‍കുന്നത്‌? "

"ആദ്യം അവര്‍ നിങ്ങളെ രണ്ടു മണിക്കൂറോളം ഒരു വൈദ്യുതിക്കസേരയില്‍ ഇരുത്തും. അതിനു ശേഷം മറ്റൊരു രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ ഒരു ആണിക്കട്ടിലില്‍ കിടത്തും. പിന്നെ ഒരു അമേരിക്കന്‍ ചെകുത്താന്‍ വന്നു ആ ദിവസം മുഴുവന്‍ പൊതിരെ തല്ലും. "

അയാള്‍ക്ക്‌ അതൊന്നും ഒരു സുഖമായി തോന്നിയില്ല. അയാള്‍ മറ്റു രാജ്യങ്ങളുടെ കവാടങ്ങളില്‍ അതാത്‌ കാവല്‍ക്കാരോട്‌ അവിടങ്ങളിലെ ശിക്ഷകളെക്കുറിച്ച്‌ അന്വേഷിച്ചു. അവിടുത്തെ ശിക്ഷാരീതികള്‍ അമേരിക്കന്‍ നരകത്തേക്കാള്‍ വിഭിന്നമായിരുന്നില്ല.

അയാള്‍ വീണ്ടും മുന്നോട്ട്‌ നടന്നു. മുന്നിലൊരു ആള്‍ക്കൂട്ടം കണ്ടു. അത്‌ ഇന്ത്യന്‍ നരകമായിരുന്നു. അയാള്‍ തിക്കിത്തിരക്കി ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ കടന്ന്‌ മുന്നിലെത്തി. അവിടെ വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞൊരു നീണ്ട ക്യൂ. വരിയില്‍ നിന്നിരുന്നൊരാളോട്‌ അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

"ഇവിടത്തെ ശിക്ഷാരീതികള്‍ എങ്ങനെ? "

ഇതു വരെ മറ്റു രാജ്യങ്ങളുടെ നരകത്തിലെ കാവല്‍ക്കാര്‍ പറഞ്ഞ അതേ ഉത്തരം കേട്ടയാള്‍ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"ഈ ശിക്ഷാരീതികള്‍ തന്നെയാണെല്ലോ മറ്റു രാജ്യങ്ങളുടെ നരകങ്ങളിലൊക്കെ നടപ്പാക്കുന്നത്‌. എന്നിട്ടും അവിടെയൊന്നും കാണാത്തത്ര തിക്കും തിരക്കും ഇവിടെയുണ്ടല്ലോ! ഇവിടെ മറ്റെന്തെങ്കിലും ആനുകൂല്യങ്ങളുണ്ടോ? "

മറുപടി വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു.

"അത്‌ ശ്‌ശ്‌... ഇവിടെ വൈദ്യുതിക്കസേര അറ്റകുറ്റപ്പണികള്‍ ശരിയായ വിധത്തി‍ലും, ശരിയായ സമയത്തും ചെയ്യാത്തതിനാല്‍ പ്രവര്‍ത്തനരഹിതമാണ്‌. ആണിക്കട്ടിലിലെ ആണികള്‍ ഒന്നടങ്കം ആരോ മോഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടുപോയി. ദിവസം മുഴുവന്‍ തല്ലാന്‍ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട ഇന്ത്യന്‍ ചെകുത്താനാണെങ്കിലോ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത്‌ ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥനും. അയാള്‍ ദിവസവും വന്നാലുടനെ ഹാജര്‍ പുസ്തകത്തില്‍ ഒപ്പും ഇട്ട്‌ കാന്റീനില്‍ പോയിരുന്ന്‌ ഉറക്കമായിരിക്കും. "

ഇതു കേട്ടതും അയാള്‍ പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും നൂറിന്റെ ഒരു നോട്ടെടുത്ത്‌ കയ്യില്‍ തെരുപ്പിടിച്ച്‌ ഇന്ത്യന്‍ നരകത്തിന്റെ കാവല്‍ക്കാരനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു.

ഇഞ്ചി എവിടെ?

2007-06-12T16:26:00.001+05:30

എറണാകുളം ബി.ടി.എച്. ഹോട്ടലില്‍ പതിവില്ലാതെ രാത്രിഭക്ഷണം കഴിക്കുവാന്‍ ചെന്ന എനിക്ക് ഒരു അതിഥിയുണ്ടെന്ന് വെയിറ്റര്‍ ഗോപുച്ചേട്ടന്‍ വന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍, ആദ്യം ഞാനൊന്നമ്പരന്നു. ആരാണിപ്പോ ഞാനിവിടെയുണ്ടെന്നറിഞ്ഞ്... എഹ്! ആരായാലെന്താ നേരിട്ട് മുന്നിലേയ്ക്കങ്ങ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടാല്‍പ്പോരെ? എന്തിന് വെയിറ്ററിനെ പറഞ്ഞുവിട്ട് ഇങ്ങനെയൊരു നാടകീയത ഉണ്ടാക്കണം? ഈ വിധമൊക്കെ ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ വെയിറ്റര്‍ ആളെ എന്റെ മുന്നിലേക്കാനയിച്ചു. മ്മടെ ബ്ലോഗ്ഗര്‍ സിജു! പഹയന്‍ ദ്പ്പോ ഇവിട്യെങ്ങനെ?

“ന്തൂട്രാ കന്നാലി നീയ്യിവിടെ?” ഞാന്‍ അത്ഭുതപരതന്ത്രനായ് സിജുവിനോട് ചോദിച്ചു.

അവന്‍ കമാന്നൊരക്ഷരം മിണ്ടണമല്ലോ. ക പോയിട്ട് മ എന്ന് പോലും മിണ്ടാതെ ഒരു കാര്‍ഡ് എന്റെ മേശമേല്‍ വച്ചിട്ട് ഒറ്റനടത്തം. പുറത്തേക്ക്! വീണ്ടുമെനിക്ക് അത്ഭുതപരതന്ത്രം....മുമ്പത്തെക്കാള്‍ കലശലായ്...

ഒട്ടും ഭംഗിയില്ലാതെ അച്ചടിച്ച ഒരു ഇന്‍വിറ്റേഷന്‍ കാര്‍ഡ്. പഹയന്റെ കല്യാണക്കുറിയാണോ? സംഭവം വായിക്കാന്‍ തീരെ ക്ഷമയില്ലാതെ ഞാന്‍ അവസാനത്തെ വരിയിലേയ്ക്ക് പാളിനോക്കി. ങെ! എന്റെ തന്നെ കല്യാണക്കുറിയോ? അതും ഞാനറിയാണ്ട്! അവസാനം ദേ കിടക്കണു എന്റെ പേര്. അതേതാണ്ടിങ്ങനെയായിരുന്നു. “എന്ന് സ്വന്തം നിക്ക്”. ഭാഗ്യം എന്റെ ഒപ്പവിടെ കണ്ടില്ല. പേഷ്യന്‍സിന്റെ നെല്ലിപ്പലക മുറിഞ്ഞ ഞാന്‍ കാര്യമെന്തെന്നറിയാന്‍ ആദ്യം മുതല്‍ക്കേ ക്ഷണപ്പത്രം ഒരാവര്‍ത്തി വായിക്കാന്‍ തയ്യാറായി.

അതിലെ ഉള്ളടക്കം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു. നാളെ എന്റെ വീട്ടില്‍ വച്ച് ഒരു കേരള ബ്ലോഗേഴ്സ് മീറ്റ് നടത്തുന്നു. ഉച്ചയൂണ് അടക്കം രാത്രിഭക്ഷണവും മറ്റും കൂടാതെ മീറ്റ് കൊഴുപ്പിക്കാന്‍ ഇന്ത്യയിലെ പ്രമുഖ ത്രിമൂര്‍ത്തീ മ്യൂസിക് ബാന്റിന്റെ ലൈവ് പെര്‍ഫോമന്‍സും. അതിലൊക്കെ ഉപരിയായി അമേരിക്കയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്ത് പ്രമുഖ ബ്ലോഗ്ഗര്‍ ഇഞ്ചിയുടെ സാന്നിദ്ധ്യവും.

കേരള ബ്ലോഗ്ഗേഴ്സ് മീറ്റ് ! അതും എന്റെ വീട്ടില്‍ വെച്ച് ! അതും നാളെ ! സ്പെഷല്‍ ഗസ്റ്റ് ഇഞ്ചി ! ഇത്രയും ഗുലുമാലുകള്‍ ഒപ്പിച്ച സിജുവിനെ എന്റെ കയ്യീക്കിട്ടാന്‍ ദൈവത്തോട് മുട്ടിപ്പായ് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. ഓ മൈ ഗോഷ്! അവനെയെങ്ങാന്‍ കയ്യീക്കിട്ട്യാല്‍ അവന്റെ കാല്‍ക്കല്‍ വീണ് ഞാന്‍ നിന്നോടെന്തപരാധമാ ചെയ്തതെന്ന് ചോദിക്കണം. എന്നാലും എന്റെ പൊന്നു സിജൂ, ഇത്രപെട്ടെന്ന് ഞാനെങ്ങനെയൊരു മീറ്റ് അറേഞ്ച് ചെയ്യും?

എന്റെ കയ്യിലിരുന്ന് ആ ക്ഷണപ്പത്രം ഉറഞ്ഞ് തുള്ളാന്‍ തുടങ്ങി. (അല്ലാതെ കൈവിറക്കുന്നൂന്ന് പറയാന്‍ പറ്റുമോ?) അന്നേരം കീശയില്‍ കിടന്ന് എന്‍73 കീയോ കീയോന്ന് മോങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി. തലയ്ക്കല്‍ സിജുവിന്റേതെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന കര്‍ണ്ണകഠോര ശബ്ദം. “അളിയാ നീ നാളെ ഒന്ന് നിന്ന് തന്നാല്‍ മതി. ബാക്കി ഞങ്ങളേറ്റു. ശരീന്നാ നാളെക്കാണാം”.

അഭ്രപാളികളില്‍ സീനുകള്‍ ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് മാറുന്നത് പോലെ, ഇവിടേയും പെട്ടെന്നു സീന്‍ മാറി. ലൊക്കേഷനും. പ്രഭാതം പൊട്ടിവിടര്‍ന്നു...ഠിഷ്...ഠും...ഠമാര്‍! എന്തൊക്കെയാണ് ഈ സിജുവിന്റെ പ്രിപ്പറേഷന്‍സ് എന്നൊക്കെ ഒന്നറിയണമല്ലോ. ഞാന്‍ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. വൌ! എല്ലായിടവും തോരണങ്ങളും വൈദ്യുത ദീപാലങ്കാരങ്ങള്‍ കൊണ്ട് മുഖരിതമായിരിക്കുന്നു. ഈ ചുരുങ്ങിയ ടൈമിനുള്ളില്‍ ഇവന്‍ ഇതെങ്ങനെയൊപ്പിച്ചു? കുപ്പീലടച്ച ഭൂതം? അതോ ഇന്ദ്രജാലം?

നേരം ഉച്ചയായി. ഭോജനശാലയില്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച തിരക്ക് കണ്ടില്ല. ആകെ ഞാന്‍ കണ്ടത്, എന്റെ കൂടെയിരുന്ന് ഊണു കഴിക്കുന്ന ഡാലിയും, അവളുടെ എതിര്‍വശത്തിരിക്കുന്ന സൂ ചേച്ചിയും. ഡാലി കഴിക്കുന്നതിനിടയ്ക്ക് എന്നോട് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. “ഡാ നീ ഇങ്ങനെയൊരു വലിയ ഇവന്റ് ഒക്കെ നടത്തുമ്പോള്‍ നോണ്‍-വെജ് ഫൂഡും ഉള്‍പ്പെടുത്തണ്ടേ?” ശരിയാണ് ഈ മുരിങ്ങാക്കോലു കറിക്കാണേല്‍ ഒരു രുചിയുമില്ല. ഞാന്‍ സിജുവിനെ ഭോജനശാലയുടെ ഓരോ മുക്കിലും മൂലയിലും തിരഞ്ഞു. അവന്റെ പൊടിപോലും കണ്ടെത്താനായില്ല. ഡാലി പറഞ്ഞതു ശരിയാണെല്ലോ. ഈ വമ്പന്‍ പരിപാടിക്കു വെറും മുരിങ്ങാക്കോലു കറിയോ? ശ്ശെടാ!

സന്ധ്യയായതും ആളനക്കം കണ്ടുതുടങ്ങി. എല്ലാ മുറികളിലും ഇടനാഴികളിലും കൂട്ടം കൂട്ടമായ്‌ ബ്ലോഗ്ഗര്‍മാര്‍. കണ്ടു പരിചയമില്ലാത്ത മുഖങ്ങള്‍. ഇവരൊക്കെ ആരാണാവോ? ഇടയ്ക്കു എന്റെ മുറിയിലേയ്ക്കൊന്നു ചെന്നപ്പോള്‍, അവിടെയും ഒരു ബൂലോഗക്കൂട്ടം. പച്ചാളമോ, ഇക്കാസോ... പിന്നെ ആരൊക്കെയോ ഇരുന്നു കുശലം പറയുന്നു.

ഇടനാഴികളിലും മറ്റു മുറികളിലുമിരുന്നവരോടു ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. ഇഞ്ചി വന്നോ? എന്റെ മുറിയില്‍ ഇരിക്കുന്ന ഇക്കാസിനോടും പച്ചാളത്തിനോടും മറ്റും ചോദ്യം റിപ്പീറ്റ്‌ ചെയ്തെങ്കിലും ആരും ഒരു വ്യക്തമായ റിപ്ലൈ തന്നില്ല. ഇതെല്ലാമൊപ്പിച്ചവനെയൊട്ടു കാണുന്നുമില്ല. പാര്‍ട്ടി ഹാളായി അലങ്കരിച്ച്‌ ബുഫേ ഡിന്നര്‍ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്‌ നിലവറയിലാണെന്ന്‌ ഇക്കാസിന്റെ മൊഴികളില്‍ നിന്നു വ്യക്തമായി. ഇനിയിപ്പോ അവിടുത്തെ സ്ഥിതിയെന്തെന്നറിയാന്‍ ഞാന്‍ അങ്ങോട്ടേക്കു വച്ചുപിടിച്ചു.

ഫളഫളാ മിന്നുന്ന, കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന പ്രകാശം ചുരത്തുന്ന വിവിധ വര്‍ണ്ണങ്ങളിലുള്ള വൈദ്യുത വിളക്കുകളാല്‍ അലംകൃതമായിരുന്നു അവിടം. ആകെ ഒരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷം, ബഹളമയം. പരിചിത മുഖങ്ങളെ തിരഞ്ഞ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്കു നോട്ട്‌ ഫൗണ്ട്‌ എന്ന മെസ്സേജാണു ബ്രെയിന്‍ അയച്ചു തന്നത്‌. എങ്കിലും അവരോടൊക്കെ ചോദിക്കാന്‍ മറന്നില്ല. ഇഞ്ചി എത്ത്യോ? അവര്‍ക്കതേക്കുറിച്ചൊന്നും പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവരുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവന്‍ അപഹരിച്ചത്‌ അവരുടെയൊക്കെ നടുവിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു വ്യക്തിയായിരുന്നു. ഞാന്‍ ആ മാന്യ ദേഹത്തെ ഒന്നു കാണുവാന്‍ തിക്കിത്തിരക്കി ആ ആള്‍കൂട്ടത്തെ ഭേദിച്ചു ഉള്ളിലേയ്ക്കു നീങ്ങി. ഇനിയിപ്പോ അതു ഇഞ്ചിയാണെങ്കിലോ!

പക്ഷേ, അവിടെ സ്പോട്ട്‌ ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ കുളിച്ചു നിന്നിരുന്നത്‌ നിന്നിരുന്നത്‌ ഇഞ്ചിയായിരുന്നില്ല. അതു മ്മടെ ദേവേട്ടനായിരുന്നു. ബ്ലോഗ്ഗര്‍ ദേവേട്ടനല്ല. സാക്ഷാല്‍ ശങ്കര്‍ മഹാദേവന്‍. അദ്ദേഹം എന്നെ കണ്ടതും എന്റെ അടുത്തേക്കു വന്ന്‌ എന്റെ കരം ഗ്രഹിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു. ഹല്ലോ നിക്ക്‌. എനിക്കത്ഭുതമശ്ശേഷം തോന്നിയില്ല. ക്ഷണപ്പത്രത്തില്‍ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്ന ത്രിമൂര്‍ത്തീ മ്യൂസിക്ക്‌ ബാന്റ്‌ ഇവരാണെല്ലോ.

അദ്ദേഹം തുടര്‍ന്നു. "എഹ്സാനും ലോയിയും വന്നിട്ടില്ല. നിക്ക്‌ ഗിറ്റാറും വോക്കലും കൈകാര്യം ചെയ്യണം. ഞാന്‍ കീബോര്‍ഡില്‍ സപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്യാം". ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും നിക്ക്‌ പാടണം..നിക്ക്‌ പാടണം എന്ന വിളികള്‍ ഉയര്‍ന്നു. എനിക്കാകെ ദേഷ്യം വന്നു. ഞാന്‍ പാടാനോ? മണിച്ചിത്രത്താഴില്‍ പ്രതികാരദുര്‍ഗ്ഗയായ നാഗവല്ലിയെപ്പോലേ കലിതുള്ളി ചോദിച്ചു. ഞാന്‍ പാടണോ? ഞാന്‍ പാടണമെന്നാണോ? അതെന്തിനാപ്പോ ഞാന്‍ പാടണേ?

"വേണ്ട. നീയിപ്പോ പാടുകയൊന്നും വേണ്ട. സമയം നാലായി. എഴുന്നേറ്റു പോയി മുഖം കഴുകി ഊണു കഴിക്കാന്‍ നോക്ക്‌."

"ഇഞ്ചി എവിടെ?"

"ദേ ഫ്രിഡ്ജിലിരിപ്പുണ്ട്‌. നിനക്ക്‌ എന്തിനാ ഇപ്പോ ഇഞ്ചി?"

ങെ! ഫ്രിഡ്ജിലോ!? കണ്ണു തിരുമ്മി കട്ടിലില്‍ നിന്നു എഴുന്നേറ്റു തുറിച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ മുന്നില്‍ അമ്മ!

* * * * * * * * * * * * * * *

ഇന്നലെ നൈറ്റ്‌ ഷിഫ്റ്റ്‌ കഴിഞ്ഞു വന്നു ഉറങ്ങാന്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ ദൈവത്തിനാണേ മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ഇഞ്ചിയോ മറ്റു ബൂലോഗ സുഹൃത്തുക്കളോ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഗൊനു താണ്ഡവം

2007-06-06T19:03:00.000+05:30

ഗൊനു എന്ന വിനാശകാരിയായ ചുഴലി കൊടുങ്കാറ്റിപ്പോള്‍ ഒമാന്റെ തലസ്ഥാന നഗരിയില്‍ നിന്ന്‌ അവിടുത്തെ ജനങ്ങളെയൊട്ടാകെ ദുരിതക്കയത്തിലാഴ്ത്തി ഫുജൈറയിലേയ്ക്കുള്ള പ്രയാണത്തിലാണ്‌. കാറ്റഗറി 5-ല്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്ന അമേരിക്കയില്‍ വീശിയടിച്ച്‌ ഒട്ടേറെ നാശം വിതച്ച കത്രീനയ്ക്കൊപ്പം ശക്തിയിലും വ്യാപ്തിയിലും തുല്യമായ ഈ ചുഴലി കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ ശക്തി ഇപ്പോള്‍ കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഫുജൈറയിലും മറ്റും കൊടും മഴയാണു നല്‍കുന്നത്‌. പ്രധാന റോഡുകളിലൊക്കെ അരയ്ക്കൊപ്പം വെള്ളം ഉയര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞു.

ചുഴലിക്കാറ്റ്‌ യു.എ.ഇ. യെ ബാധിക്കില്ലെന്നാണ്‌ ഉയര്‍ന്ന ഒഫീഷ്യലുകള്‍ പറഞ്ഞിരുന്നത്‌. പക്ഷെ ഫുജൈറയെ തൊട്ടുരുമ്മിയാണ്‌ ഗൊനുവിന്റെ ഇറാനിലേക്കുള്ള ഗമനം എന്നതു വ്യക്തമായറിയാമായിരുന്നിട്ടും വ്യക്തമായ മുന്നറിയിപ്പൊന്നും ലഭിച്ചില്ലെന്നാണ്‌ അവിടെയുള്ള സുഹൃത്തുക്കള്‍ പറഞ്ഞത്‌. അയല്‍ എമിറേറ്റ്സില്‍ കൂടിയുള്ള ഗോനുവിന്റെ യാത്ര കാരണം ദുബായിലും കടല്‍നിരപ്പ്‌ ക്രമാതീതമായി ഉയര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്‌. ഇന്നലെവരെ പൊടിക്കാറ്റിനാല്‍ അലംകൃതമായ ദുബായ്ക്കു മുകളില്‍ കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ നിലയുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം വിവിധ മലയാളം ടി.വി. വാര്‍ത്തകളില്‍ പറഞ്ഞത്‌ : മസ്ക്കറ്റില്‍ കെട്ടിടം തകര്‍ന്നു. 15 പേര്‍ ഒഴുകിപ്പോയി. അതില്‍ മലയാളികളും ഉള്‍പ്പെടുന്നു. ഇതു വച്ചു ഓണ്‍ലൈന്‍ വാര്‍ത്താ സൈറ്റുകളില്‍ പരതിയെങ്കിലും സമാനമായ സംഭവമൊന്നും റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്തതായി കണ്ടെത്താനായില്ല.

കേരളത്തിലെ പ്രമുഖ ദിനപ്പത്രങ്ങളൊന്നും തന്നെ വേണ്ടത്ര വാര്‍ത്ത പ്രാധാന്യം നല്‍കാതെയാണ്‌ ഗള്‍ഫ്‌ മേഖലയിലെ സംഭവ വികാസങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്തത്‌. ഉള്‍പ്പേജില്‍ ആരെയോ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനെന്നോണം ചെറിയൊരു വാര്‍ത്തയായി മാത്രം കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ പ്രമുഖ ടി.വി. ചാനലുകളും ഈ വാര്‍ത്തകള്‍ക്കൊന്നും തീരെ പ്രാധാന്യം നല്‍കാതെ കുറച്ചു വിവരങ്ങളേ പുറത്തുവിടുന്നുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതും ഒട്ടേറേ മലയാളികള്‍ പാര്‍ക്കുന്ന ഗള്‍ഫ്‌ നാടുകളില്‍ അതിഭീകരമാം വിധം ഗൊനു സംഹാരതാണ്ഡവമാടുമ്പോള്‍...! മൂന്നാറിലെ ഇടിച്ചു നിരത്തലും അഭയ കൊലക്കേസും കുലംകുഷിതമായ ചര്‍ച്ചകളില്‍ സജീവമായിരിക്കുമ്പോള്‍ ഈ വാര്‍ത്തയ്ക്കു തീരെ പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നില്ല എന്നാണോ?

വാര്‍ത്തകള്‍ അറിയുവാന്‍ ഗള്‍ഫ്‌ ന്യൂസ്‌ ഒരുപാടുപകരിക്കുന്നുണ്ട്‌. ഗള്‍ഫ്‌ ന്യൂസില്‍ നിന്നും കടമെടുത്ത, താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന വരികള്‍ ശ്രദ്ധിക്കൂ.

We are in Muscat, In a place called Qurum near the CCC Shopping complex. Our houses are underwater we need help to evecuate. Can you please inform someone to send help for us. My phone number is +96895103049

Mohamed Qurum,
Oman

ഗള്‍ഫ്‌ മേഖലയിലുള്ളവര്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഇനിയും ആ നമ്പറില്‍ ഒന്ന്‌ വിളിച്ച്‌ അദ്ദേഹത്തിന്‌ വേണ്ട സഹായം എത്തിക്കാനുതകുന്ന ഏതെങ്കിലും നടപടി പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കും എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.

ഗൊനുവിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ഗതി അറിയുന്നതിന്‌ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന മാപ്പ്‌ നോക്കൂ.

അല്ലെങ്കില്‍ ഈ ലിങ്കില്‍ ക്ലിക്ക്‌ ചെയ്യൂ.

കടപ്പാട്‌ : ഗള്‍ഫ്‌ ന്യൂസ്‌

ഇമ്മിണി വലിയൊരു മിടുക്കി

2007-06-06T04:21:00.000+05:30

പേര്‌ : സുഷ്മ വര്‍മ്മ
വയസ്സ്‌ : 7
സ്ഥലം : ഉത്തര്‍ പ്രദേശ്‌

മാര്‍ക്കുകള്‍
ഹിന്ദി - 58
ഇംഗ്ലിഷ്‌ - 60
കണക്ക്‌ - 66
സയന്‍സ്‌ - 63
സോഷ്യല്‍ സയന്‍സ്‌ - 68
കമ്പ്യൂട്ടര്‍ - 39
ആകെ - 600 ഇല്‍ 354 മാര്‍ക്ക്‌

എങ്ങനെയുണ്ട്‌ ?

ഉത്തര്‍ പ്രദേശിലെ ഒരു ദിവസക്കൂലിക്കാരന്റെ പുത്രിയായ ഏഴു വയസ്സുകാരി സുഷ്മ ഭാരതത്തിലെ ആദ്യത്തെ പ്രായം കുറഞ്ഞ മെട്രിക്കുലേറ്റ്‌ ആയിരിക്കുന്നു. ഒമ്പതാം വയസ്സില്‍ മെട്രിക്കുലേഷന്‍ പാസ്സായ പാറ്റ്ന സ്വദേശി അവതാര്‍ തുളസിയാണ്‌ ആ സ്ഥാനം ഇതുവരെ കയ്യടക്കി വച്ചിരുന്നത്‌.

അച്ഛന്‍ തേജ്‌ ബഹാദുര്‍ വര്‍മ്മയ്ക്കും അമ്മ ച്ഛായയ്ക്കും അഭിമാനിക്കാനേറെയാണ്‌ അവരുടെ മക്കള്‍ നല്‍കിയിട്ടുള്ളത്‌. ആദ്യം മകന്‍ ശൈലേന്ദ്ര പതിനൊന്നാം വയസ്സില്‍ +2 പാസ്സായത്‌. ഇതാ ഇപ്പോള്‍ സുഷ്മയുടെ നേട്ടവും...

ഭാവുകങ്ങള്‍ സുഷ്മ ! നിനക്കിനിയുമേറെ നേട്ടങ്ങള്‍ കൊയ്യുവാനാകട്ടേ.

കടപ്പാട്‌ : പി.ടി.ഐ.

അപഥസഞ്ചാരം

2007-06-01T11:43:00.001+05:30

നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന് മുകളിലൂടെ! അതും പ്രധാനമന്ത്രി താമസിക്കുന്നയിടത്ത് നിന്നും വെറും 2 കിലോമീറ്റര്‍ അടുത്ത്. അതിനെ കുറിച്ചുള്ള വാര്‍ത്ത ഇവിടെ വായിക്കാം.

വീഡിയോ

മുകളില്‍ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന വീഡിയോ ദൃശ്യം കാണാനാവുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഈ ലിങ്കില്‍ ഞെക്കൂ.

കൂടാതെ കഴിഞ്ഞ ദിവസം ബാംഗളൂരിലും സമാനമാ‍യ ഒരു യു.എഫ്.ഒ. സാന്നിദ്ധ്യം അനുഭവപ്പെടുകയുണ്ടായതായി റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ വാര്‍ത്തയും ചിത്രങ്ങളും ഇവിടെ കാണാം.

അന്തരീക്ഷത്തിലെ മറ്റേതോ ‘ഭൂമിയില്‍’ നിന്ന് ‘ആരൊക്കെയോ’ നമ്മള്‍ അവരെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞതായി അറിഞ്ഞിട്ട് നമ്മളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടാവുമോ? അങ്ങിനെ അവരുടെ വാച്ച് ഡോഗ്സ് ആവുമോ ഈ കഴിഞ്ഞ് ദിവസങ്ങളില്‍ ഭാരതത്തിന് മുകളിലൂടെ റഡാറുകള്‍ക്കും മറ്റ് സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങള്‍ക്കും അതീതമായ് സഞ്ചരിച്ചത്?

പുതിയ ഭൂമിയെക്കുറിച്ചുള്ള വാര്‍ത്തയും വീഡിയോയും കാണണമെങ്കില്‍ ഇവിടെ ഈ ലിങ്കിലുണ്ട്. അവിടെ നമ്മുടെ പ്ലാനറ്റ് എര്‍ത്തിലെപ്പോലെ തന്നെ മനുഷ്യര്‍ അവിടേയും ഉണ്ടാവാം. ഒരുപക്ഷെ, നമ്മളെക്കാള്‍ പതിന്മടങ്ങ് മുന്‍പിലാവും അവര്‍, ടെക്നോളജിയുടെയും ശാസ്ത്രത്തിന്റേയും അറിവിന്റേയും മറ്റും കാര്യത്തില്‍. നമ്മള്‍ അവരെ കണ്ടെത്തിയതിന് മുന്‍പ് തന്നെ അവര്‍ക്ക് നമ്മെക്കുറിച്ചറിയാമായിരിക്കാം. ഇനി വരുംദിവസങ്ങളില്‍ യു.എഫ്.ഒ. യുടെ സന്ദര്‍ശനങ്ങള്‍ നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളത്തിന് മുകളിലൂടെയാവുമോ ആവോ!

ഒറ്റമൈന

2007-05-29T17:37:00.000+05:30

ഉച്ചമയക്കത്തില്‍ നിന്നുണര്‍ന്ന് അവള്‍ ജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഇത്ര പെട്ടെന്ന് സന്ധ്യയായോ? മേശമേല്‍ വച്ചിരിക്കുന്ന ടൈംപീസില്‍ നോക്കി. സമയം മൂന്ന് കഴിഞ്ഞിട്ടേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മൂടിക്കെട്ടി നിന്നിരുന്ന മേഘക്കൂട്ടങ്ങള്‍ താഴെ ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് കാറ്റിന്റെ അകമ്പടിയോടെ ശക്തിയായ് പെയ്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ അവള്‍ പതുക്കെ ബാല്‍ക്കണിയിലേയ്ക്ക് നടന്നു. തന്റെ കൈകള്‍ നീട്ടി തിമിര്‍ത്തു പെയ്യുന്ന മഴത്തുള്ളികളെ തൊട്ടു. വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റത്ത് മഴത്തുള്ളികള്‍ അവളെ ആലിംഗനം ചെയ്തു. വീട്ടിലായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് അവള്‍ ഒരുമാത്ര ആഗ്രഹിച്ചുപോയി. അവിടെയായിരുന്നെങ്കില്‍ അമ്മയുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് നടുത്തളത്തിലേക്കിറങ്ങി മഴത്തുള്ളികളോട് കിന്നാരം പറയാമായിരുന്നല്ലോ.

മഴ ഒട്ടൊന്നു ശമിച്ചിരിക്കുന്നു. സാധാരണ കുട്ടികളെയും വൃദ്ധരായ വലിയ കുട്ടികളേയും കൊണ്ട് നിറയുമായിരുന്ന ഫ്ലാറ്റിലെ ആ കുഞ്ഞു പാര്‍ക്ക് ഇപ്പോള്‍ കാക്കകളെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവള്‍ വരിവരിയായിരിക്കുന്ന അവറ്റകളെ എണ്ണുവാന്‍ തുടങ്ങി. ഒന്ന്, രണ്ട്, ..... ഇരുപത്തിയഞ്ച്, ഇരുപത്തിയാറു കാക്കകള്‍ പാര്‍ക്കിന്റെ അതിര്‍ത്തിയില്‍ നാട്ടിയിരിക്കുന്ന കൊച്ച് കൈവരികളില്‍ സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. കൂട്ടത്തില്‍ നേതാവെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു കാക്ക മാത്രം കുട്ടികള്‍ക്ക് കളിക്കുവാനായി നിര്‍മ്മിച്ചിട്ടുള്ള സ്ലൈഡറിന്റെ ഏറ്റവും ഉയരമുള്ളയിടത്ത് ഇരുന്ന് അവറ്റകളുടെ ഭാഷയില്‍ താഴെയിരിക്കുന്നവരോട് എന്തോ നിര്‍ദേശിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നോ? നേതാവിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേയ്ക്ക് മറ്റേതെങ്കിലും കാക്ക വന്നിരിക്കുമ്പോള്‍ അവയെ കൊത്തിയോടിക്കാ‍നും മൂപ്പര്‍ ഉത്സാഹം കാണിക്കുന്നുണ്ട്.

അവള്‍ കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ ഉരുണ്ടുകൂടുന്ന ആകാശത്തേയ്ക്ക് വീണ്ടും കണ്ണുകള്‍നട്ടു. അടുത്ത മഴയ്ക്കുള്ള തയ്യാറെടുപ്പാണല്ലോ. മുറിയില്‍ നിന്നും ഫോണ്‍ബെല്ലടിക്കുന്നുവോ? അമ്മു തിരിഞ്ഞു മുറിയിലേയ്ക്ക് നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ താഴെ പാര്‍ക്കിലേയ്ക്ക് അലസമായ് ദൃഷ്ടികള്‍ പായിച്ചു. മുന്‍പ് ഉണ്ടായിരുന്ന കാക്കക്കൂട്ടത്തിനെ അപ്പോള്‍ അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല. പകരം, അവിടെ നിന്നും പറന്നുയരുന്ന ഒരു മൈനയെയാണ് അവളുടെ ദൃഷ്ടിയില്‍പ്പെട്ടത്. ഒറ്റമൈന!

അന്നൊക്കെ താനും ദിവ്യയും സ്കൂളില്‍ പോകാനായ് തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത് വടക്കേതിലെ ഹമീദിക്കാന്റെ വലിയ ഓട്ട് മാ‍വിനോട് ചേര്‍ന്നുള്ള ഇടവഴിയിലൂടെയായിരുന്നു. അവിടെ വേലിയില്‍ പടര്‍ന്നു കയറിയിരുന്നിരുന്ന കുറ്റിമുല്ലയായിരുന്നു ഞങ്ങളെ ആ വഴിയിലൂടെ സ്കൂളില്‍ പോകുവാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചിരുന്നത്. അവള്‍ തന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ കുട്ടിക്കാലത്തേയ്ക്ക് പായിച്ചു.

പഠനത്തില്‍ കേമിയായിരുന്ന തനിക്ക് വളരെ ചുരുക്കം മാത്രമേ ചൂരലിന്റെ കയ്പ് അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുള്ളൂ. എന്നിരുന്നാലും ചില ദിവസങ്ങളില്‍ തനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടുള്ള ചൂരല്‍ക്കഷായത്തിന് പിന്നില്‍ എന്തോ രഹസ്യമുള്ളതായി തോന്നിയിരുന്നു. കൂട്ടുകാരികളുടെ ഇടപെടലുകളും കൂടിയായപ്പോള്‍ അതു മനസ്സില്‍ വേരുറപ്പിച്ചു. ക്ലാസ്സില്‍ ഒന്നാമതായിരുന്ന തനിക്ക് കിട്ടുന്ന അടിയുടെ കാരണം കുറ്റിമുല്ലയ്ക്ക് സമീപത്തുള്ള മരത്തില്‍ ഇടയ്ക്കു കാണുന്ന ഒറ്റമൈനയാണത്രേ! അതു ശരിയാണെന്ന് തനിക്കും തോന്നാന്‍ കാരണം, ഏതൊക്കെ ദിവസങ്ങളില്‍ ഒറ്റമൈനയെ കണ്ടിരുന്നുവോ അന്നൊക്കെ ഏതെങ്കിലും കാരണം കൊണ്ട് ചൂരല്‍ക്കഷായത്തിന്റെ രുചി നുണയേണ്ടതായി വന്നിട്ടുണ്ട്.

ഓണപ്പരീക്ഷയ്ക്ക് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള വെള്ളിയാഴ്ചയും താന്‍ ആ ഒറ്റമൈനയെ കണ്ടിരുന്നുവല്ലോ. ആരൊക്കെ ഒറ്റമൈനയെക്കണ്ടാലും അവര്‍ക്കൊക്കെ സ്കൂളില്‍ നിന്ന് അടികിട്ടുമോ എന്ന് അറിയുവാന്‍ വേണ്ടി അന്ന് കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ദിവ്യയെ വിളിച്ച് അതിനെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. അത്ഭുതമെന്ന് പറയട്ടെ, അന്ന് ദിവ്യക്കും ചൂരല്‍ക്കഷായത്തിന്റെ കയ്പറിയേണ്ടി വന്നു. അതിനുശേഷം ഇന്നാണല്ലോ ഒറ്റമൈനയെ താന്‍ വീണ്ടും കാണുന്നത്.

ഫോണ്‍ ബെല്‍ നിറുത്താതെ ശബ്ദിക്കുന്നത് കേട്ട് ഓര്‍മ്മകളെ പാതിവഴിയില്‍ ഉപേക്ഷിച്ച് അവള്‍ ഫോണിനരുകിലേയ്ക്ക് നടന്നു.

ഹലോ...

കൊച്ചിയിലും ബുള്ളറ്റ് ?!

2007-05-27T13:18:00.000+05:30

ആര്‍ക്കെങ്കിലും സങ്കല്‍പ്പിക്കാമോ നമ്മുടെ ഈ വിശാല കൊച്ചിയിലും ബുള്ളറ്റുകള്‍ ചീറിപ്പായുന്ന കാഴ്ച! ബുള്ളറ്റ് എന്ന് കണ്ട് തെറ്റിദ്ധരിക്കേണ്ട കെട്ടോ. ഞാന്‍ പറയുന്നത് നിരത്തുകളില്‍ ചീറിപ്പായുന്ന റോയല്‍ എന്‍ഫീല്‍ഡ് ബുള്ളറ്റിനെപ്പറ്റിയോ തോക്കില്‍ നിന്ന് ചീറിപ്പായുന്ന ബുള്ളറ്റിനെക്കുറിച്ചോ അല്ല. മറിച്ച്, ബുള്ളറ്റ് ട്രെയിനിനെക്കുറിച്ചാണ്.

അതെ, നമ്മുടെ ഇന്ത്യന്‍ റയില്‍വേ കൊച്ചിയ്ക്കും ബാംഗ്ലൂരിനും ഇടയില്‍ ഒരു ബുള്ളറ്റ് ട്രെയിന്‍ സര്‍വ്വീസ് തുടങ്ങാനായി നാമനിര്‍ദ്ദേശം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയില്‍ ഇന്നുള്ളതില്‍ വച്ച് ഏറ്റവും തിരക്കേറിയ റെയില്‍പ്പാതയും ഇതുതന്നെയാണ്. ബുള്ളറ്റ് ട്രെയിന്‍ എങ്ങനെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാക്കാം എന്നുള്ളത് സംബന്ധിച്ച് ഒരു സാധ്യമായ പഠനത്തിന് ഇന്ത്യന്‍ റെയില്‍വേ സതേണ്‍ റെയില്‍വേയെ ചുമതലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

എല്ലാ‍ ഘടകങ്ങളും അനുകൂലമായി വന്നുഭവിക്കുകയാണെങ്കില്‍ അധികം വൈകാതെ തന്നെ നമുക്ക് യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളില്‍ പോവാതെ സമാനമായ ഒരു ബുള്ളറ്റ് ട്രെയിന്‍ യാത്ര ഇവിടെത്തന്നെ തരപ്പെടുത്താം എന്ന് കരുതുന്നു.

ലോകത്തിലെ പ്രധാന ബുള്ളറ്റ് ട്രെയിന്‍ സര്‍വീസുകള്‍ താഴെ പറയുന്നവയാണ്

യൂറോസ്റ്റാര്‍ (Eurostar) - ലണ്ടനും പാരീസിനും ഇടയിലുള്ളത്

ടി ജി വി (TGV) - ഫ്രാന്‍സ്

ഇന്റര്‍സിറ്റി എക്സ്പ്രസ്സ് (Intercity Express) - ജര്‍മനി

ഷിങ്കാന്‍സെന്‍ (Shinkansen) - ജപ്പാ‍ന്‍

എ വി ഇ (AVE) - സ്പെയിന്‍

കെ ടി എക്സ് (KTX) - കൊറിയ

ഏസെല എക്സ്പ്രസ്സ് (Acela Express) - യു എസ് എ

ജെ ആര്‍ മാഗ് ലെവ് (JR-Mag Lev) - ജപ്പാന്‍ റയില്‍ വേയുടേത്

നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് നിലവിലുള്ള ഒരു സാധാ‍രണ എക്സ്പ്രസ്സ് ട്രെയിനിന്റെ പരമാവധി വേഗത മണിക്കൂറില്‍ 51 കിലോ മീറ്റര്‍ തുടങ്ങി 53 കിലോമീറ്റര്‍ വരെയാണ്. അതേ സമയം ഒരു സൂപ്പര്‍ ‍ഫാ‍സ്റ്റ് ട്രെയിനിന്റെ വേഗത 60-65 കി.മീ വരെയാണ്. മണിക്കൂറില്‍ 200 കി.മീ. ല്‍ ഏറെ വേഗതയില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്ന ബുള്ളറ്റ് ട്രെയിനിന്റെ വേഗതയെ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ നിലവിലുള്ള കൊച്ചി-ബാംഗ്ലുര്‍ റെയില്‍പ്പാതകള്‍ക്ക് കഴിയുകയില്ലെന്നതിനാല്‍ പുതുതായി ഒരു റെയില്‍പ്പാത നിര്‍മ്മിക്കേണ്ടതായി വരുന്നു.

വേഗത ഏറിയ ട്രെയിനുകള്‍ക്ക് ഒരു എയര്‍ക്രാഫ്റ്റിനൊപ്പം വേഗത വരില്ലെങ്കിലും ആപേക്ഷികമായി പറയുകയാണെങ്കില്‍, ബാംഗ്ലുര്‍ പോലെ ഒരു ദൂരം കുറഞ്ഞ സ്ഥലത്തേയ്ക്കുള്ള യാത്രയ്ക്ക് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായത് ബുള്ളറ്റ് ട്രെയിന്‍ തന്നെയാവും എന്നതിന് യാതൊരുവിധ സംശയങ്ങള്‍ക്കുമിടമേകുന്നില്ല. കൊച്ചിയും ബാംഗ്ലൂരും തമ്മിലുള്ള ഏകദേശ ദൂരം 600 കിലോമീറ്ററാണ്. അതില്‍ 500 കിലോമീറ്റര്‍ ഒരു എയര്‍ക്രാഫ്റ്റ് വെറും 1 മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് താണ്ടുമെങ്കിലും വിമാനത്താവളത്തില്‍ ചെക്കിംഗ് ഇന്നും മറ്റ് സുരക്ഷാ നടപടികള്‍ക്കുമായി 4-5 മണിക്കൂറുകള്‍ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോള്‍ അതിവേഗ ട്രെയിനുകള്‍ വെറും 3 മണിക്കൂറില്‍ നിര്‍ദ്ദിഷ്ടസ്ഥലത്തെത്തി യാത്രയുടെ മൊത്തം സമയം ലാഭിക്കുന്നു. സമയം മാത്രമല്ല, പണവും!

(കടപ്പാട് : ഇന്ത്യന്‍ എക്സ്പ്രസ്സ്, ഗൂഗിള്‍)

അഹങ്കാരം

2007-05-23T16:17:00.000+05:30

പൂവന്‍കോഴി പേരയ്ക്കാ മരത്തിന് മുകളിലിരുന്ന് പ്രഭാത സൈറണ്‍ മുഴക്കി. ‘ക്..ക്..കൊ.. കൊ..ക്ക..ര..ക്കോ”. ഇതു കേട്ടതും നേരം പരപരാ വെളുത്തു തുടങ്ങി, ദാ കണ്ടില്ലേ. പൂവന്‍ കോഴി മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു. അടുത്ത കൊമ്പിലിരുന്ന് ഉറക്കം തൂങ്ങിയിരുന്ന കുരുവിക്കുഞ്ഞ് ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റ് പൂവന്‍ കോഴിയെ ഒന്ന് കലിപ്പിച്ച് നോക്കി. “ലവന്റ ഒരു കൂവല്‍. രാത്രി മുഴുവന്‍ പ്യാടി സ്വപ്നങ്ങള്. ദോണ്ടേ ഇപ്പം ലിവന്റെ ഒരു ക്ണാപ്പ് കൂവലും” കുരുവിക്കുഞ്ഞ് മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു. ഉറക്കെപ്പറയാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ. പറഞ്ഞാ കലിപ്പൊറപ്പാ. യവന്റ ഒരൊറ്റ കൊത്തിനില്ലല്ലോ. കുരുവിക്കുഞ്ഞ് വെളുപ്പിനെ ജോഗ്ഗിംഗിനും മോണിംഗ് വാക്കിനും പോവുന്ന ജനങ്ങളെ നോക്കി മെല്ലെ താഴേയ്ക്ക് പറന്നിറങ്ങി. താഴെ റോഡിലേയ്ക്ക് പറന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍ അതിന്റെ ചിന്തയിതായിരുന്നു. എന്തു കൊണ്ട് തനിക്കും ഒരു മോണിംഗ് വാ‍ക്കായ്ക്കൂടാ?

കുഞ്ഞിച്ചിറകുകള്‍ പുറകിലേയ്ക്ക് പിടിച്ച് നെഞ്ചും വിരിച്ച് റോഡിലൂടെ നടക്കുന്ന കുരുവിക്കുഞ്ഞിനെക്കണ്ട് ജനങ്ങള്‍ മൂക്കത്ത് വിരല്‍വെച്ചു. ഇതിനിപ്പോ എന്തിന്റെ കേടാ. അതിനു നല്ല ഒന്നാന്തരം ചിറകുകളുണ്ടല്ലോ പറന്ന് മോണിംഗ് വാക്ക് നടത്തിക്കൂടെ ? ബുദ്ധിയും വിവേകവുമുള്ള സ്ത്രീകള്‍ പരസ്പരം ചോദിച്ചു.

കുരുവിക്കുഞ്ഞ് ഇതൊക്കെ കേട്ട് അവരെയൊന്നും മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ കുഞ്ഞു മസിലൊക്കെ പിടിച്ചങ്ങിനെ നടന്നു. സ്റ്റാച്ച്യൂ ജംഗ്ഷന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല, പെട്ടെന്ന് കുരുവിക്കുഞ്ഞ് ദൂരേയ്ക്ക് എടുത്തു എറിയപ്പെട്ടു. പുറകില്‍ നിന്ന് ഒരു ബൈക്ക് വന്നിടിച്ചതായിരുന്നു. ഇടികൊണ്ട് തെറിച്ചു വീണ കുരുവിക്കുഞ്ഞ് ബോധം കെട്ട് കമഴ്ന്നടിച്ച് വീണു. ഉടന്‍ ബൈക്കില്‍ വന്നയാള്‍‍ വണ്ടി നിര്‍ത്തി ഇനിയും ജീവന്‍ പോയിട്ടില്ലാത്ത കുരുവിക്കുഞ്ഞിനെയെടുത്ത്‌ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോയി. എന്നിട്ട് ഒരു കൂട്ടിന്നുള്ളില്‍ കിടത്തി, അല്പം വെള്ളവും ബ്രഡ്ഡും അരികില്‍ വെച്ചു. കുറെ സമയത്തിനു ശേഷം ബോധം വന്ന കുരുവി ഒന്നു ചുറ്റും നോക്കി. എന്നിട്ട് ഒറ്റ അലറിക്കരച്ചില്‍.

“തള്ളേ ജയില്‌ !!! അപ്പോ ലവന്‍ ചത്താ ???!!!”

സര്‍ദാര്‍ജിയുടെ അപ്പാവ് !!!

2007-04-17T11:30:00.000+05:30

ജേണലിസം കഴിഞ്ഞ നമ്മുടെ ഈ സര്‍ദാര്‍ജി ഇന്ത്യയിലെ ഒരു പ്രമുഖ പത്രസ്ഥാപനത്തില്‍ ജോലി ചെയ്യുവാന്‍ അവസരം കിട്ടിയ ത്രില്ലിലായിരുന്നു. ജോലി ചെയ്യാന്‍ അവസരം ലഭിച്ച സംസ്ഥാനമോ തമിഴ് നാടും.

കഴിഞ്ഞ തിങ്കളാഴ്ച കോയമ്പത്തൂര്‍ ടൌണില്‍ നടന്ന ഒരു കാറപകടത്തെക്കുറിച്ച് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ ഇങ്ങോരെയാണ് പത്രസ്ഥാപനം ഏര്‍പ്പാട് ചെയ്തത്. ഇദ്ദേഹമാണെങ്കില്‍ സംഭവസ്ഥലത്ത് എത്തിയത് വളരെ വൈകിയും. കാറിന് ചുറ്റും വലിയ ജനക്കൂട്ടം. സര്‍ദാര്‍ജി ആ ജനക്കൂട്ടത്തിന് ചുറ്റും രണ്ട് മൂന്ന് തവണ വലം വച്ച് നോക്കി. പക്ഷെ ഒന്നും കാണാന്‍ വയ്യ. എന്തു ചെയ്യും? എങ്ങനെ ഈ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ ഭേദിച്ച് കാറിനടുത്ത് ചെല്ലും?

പെട്ടെന്ന് കക്ഷിയുടെ ലോക പ്രശസ്തമായ ബ്രെയിന്‍ “യുറേക്കാ യുറേക്കാ” എന്ന്...കാറി വിളിച്ചു...

“കാര്‍ മോതി എന്‍ അപ്പാവെ യാരോ കൊലപണ്ണീട്ടാങ്കളേ. എനക്കു ഇനി യാരും ഇല്ലൈ. കടവുളേ ഇനി എന്നാ പണ്ണും നാന്‍ ...വളി വിടുങ്കേ ...എന്‍ അപ്പാവേ പാക്കണും... ”

ജനക്കൂട്ടം തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

തലതല്ലിക്കരയുന്ന സര്‍ദാര്‍ജിയെക്കണ്ട് അവര്‍ വഴിമാറി കൊടുത്തു. സര്‍ദാര്‍ജി അവരെക്കടന്ന് കാറിനരികിലെത്തി.

എന്തിനേറെ പറയാന്‍, അവിടെ കാറിടിച്ച് മരിച്ച് കിടന്നിരുന്നത് ഒരു വയസ്സന്‍ കഴുതയായിരുന്നു.

സര്‍ദാര്‍ജിയുടെ ഒരു ടൈമേ!!!

പ്രയാണം

2007-04-03T08:51:00.000+05:30

പരിചയപ്പെട്ടതിന്‍ ആദ്യനാളുകളില്‍ അവര്‍ പരസ്പരം ഒന്നും ഉരിയാടിയിരുന്നില്ല. പിന്നീടെപ്പോഴോ എ/എസ്/എല്‍ പ്ലീസ് എന്ന് ഡയറക്ടായി ചോദിക്കാതെ തന്നെ മൌന സ്വൈര്യസല്ലാപം തുടങ്ങി. ജോലിയെക്കുറിച്ച്, മുന്‍പ് ജോലി ചെയ്തിരുന്ന സ്ഥാപനത്തെക്കുറിച്ച് പിന്നെ ഗ്രാജ്വലി, സ്വകുടുംബ കാര്യങ്ങളും അവരുടെ സല്ലാപങ്ങളിലെ ടോപ്പിക്കായി.

ഒന്നാം വാരം

സല്ലാപത്തിനിടയിലെപ്പൊഴോ അവന്‍ അവളോട് ചോദിച്ചു. “ആരാണ് താങ്കളുടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ?” മറുപടിക്ക് താമസമുണ്ടായിരുന്നില്ല. “എന്റെ ഭര്‍ത്താവ് .” എന്തെന്നറിയില്ല, അവള്‍ അവനോട് ആ ക്വസ്റ്റ്യന്‍ തിരിച്ച് ചോദിച്ചില്ല. അവന്‍ അവന്റെ ഭൂതകാലം അവിടെ നിരത്തി. “ഞാന്‍ മുന്‍പൊരുപാട് പാടുമായിരുന്നു. സ്റ്റേജിലും സ്റ്റുഡിയോയിലും മറ്റും...” അവളുടെ റെസ്പോണ്‍സ് “ഞാനും”. അവന്‍ വീണ്ടും “ഞാന്‍ കുറച്ചു വര്‍ഷങ്ങള്‍ മുന്‍പ് വരെ ചിത്രങ്ങള്‍ വരയ്ക്കുമായിരുന്നു. കുറേ സമ്മാനങ്ങളൊക്കെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് ”. വീണ്ടും അവള്‍ “ഞാനും വരയ്ക്കുമായിരുന്നു”. അവനതൊരത്ഭുതമായ് തോന്നി. അവന്‍ എന്തൊക്കെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങള്‍ പറയുമ്പോഴും അവളുടേതും സേം ടു സേം എന്ന് അവള്‍ മൊഴിയുമ്പോള്‍ അവന്‍ വാ പൊളിച്ചിരുന്നുപോയി. അവന്‍ തുറന്ന വായ് അടയുന്നതിന് മുന്‍പ് അവള്‍ “നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ എല്ലാക്കാര്യത്തിലും ഭയങ്കര സാമ്യമുണ്ടല്ലോ. മുജ്ജന്മ ബന്ധമാണോ?” അവന്‍ ആലോചിക്കാതിരുന്നില്ല. “മുജ്ജന്മം എന്നൊരു ജന്മം ഉണ്ട് ?”

രണ്ടാം വാരം

അന്ന് മറ്റൊരു ചെറുപ്പക്കാരനുമായുള്ള അവളുടെ ഒളിച്ചും പതുങ്ങിയുമുള്ള സ്വൈര്യ സല്ലാപം അവന്‍ കാണാനിടയായി.

അവന്‍ : “ആരാണാവോ കക്ഷി ?”
അവള്‍ : “രഞ്ജുഷ് ”
അവന്‍ : “അതാരാ ?”
അവള്‍ : “എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ”
അവന്‍ : “ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടോ?”
അവള്‍ : “എന്റെ പഴയ ഓഫീസിലുണ്ടായിരുന്നതാ. എന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരനാ. ഇപ്പോ ദുബൈലാ.”

അവന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു “കഴിഞ്ഞാഴ്ച ആ സ്ഥാനം ഭര്‍ത്താവിനായിരുന്നല്ലോ !”
അവന്റെ മനസ്സ് അവള്‍ വായിച്ചത് പോലെ അവള്‍ പറഞ്ഞു : “വീട്ടിലൊക്കെ വന്നിട്ടുണ്ട്, ഭര്‍ത്താവിനൊക്കെ അറിയാം”

മൂന്നാം വാരം

“എടാ. ഇടയ്ക്കെഴുന്നേറ്റ് പോയി വെള്ളം കുടിക്കണം.”

അവന്‍ ചിന്തിച്ചു “ഹൊ! ഈ സ്ത്രീ എന്നില്‍ കൂടുതല്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം കാണിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നുവല്ലോ. ഇപ്പോള്‍ പേരു വിളിക്കുന്നതിന് പകരം ‘എടാ’യായി”.

അവന്റെ സംശയം “വെള്ളം? അതെന്തിനാ?”
അവളുടെ സൌന്ദര്യക്കൂട്ട് “നിന്റെ നിറം നിലനിര്‍ത്താന്‍. അതിന് ഇടയ്ക്ക് പോയി വെള്ളം കുടിച്ചേ പറ്റൂ.”
ഈ മൂന്നാം വാരത്തില്‍ അവള്‍ കള്ളക്കടക്കണ്ണെറിഞ്ഞ് അവനോട് മൊഴിഞ്ഞു : “യൂ ആര്‍ മൈ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് .” ഇത്തവണ അവന്‍ ഞെട്ടി. ആഴ്ചകള്‍ കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയാ മാറിമറിയുന്നത്. പിന്നീടവള്‍ പറഞ്ഞത് അവനൊട്ടും ദഹിക്കാത്തതായിരുന്നു.

“ഐ ഫീല്‍ ലോണ്‍ലി.”

അന്ന് അവന്‍ അവന്‍ വീട്ടിലെത്തി മുറ്റത്തങ്ങുമിങ്ങുമൊരുപാടുലാത്തി. അവന്‍ ചിന്തിച്ചു. “ആക്ച്വലി വാട്ട് ഈസ് ഹെര്‍ പ്രോബ്ലം?” അവനൊരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല.

മൂന്നാം വാരം അവസാനിക്കുവാന്‍ നാഴികകള്‍ ബാക്കി നില്‍ക്കേ, അവന്റെ മൊബൈല്‍ ശബ്ദിച്ചു. “ഫോണെട്രാ, ലോ ലവളാ”. മറുതലയ്ക്കല്‍ അവളുടെ ശബ്ദം. അവളുടെ ആ ഹലോ - ഐ ഫീല്‍ ലോണ്‍ലി എന്ന് പറയും പോലെയാണവന് തോന്നിയത്. അവന്‍ നേരത്തെ മുറ്റത്തുലാത്തിക്കൊണ്ട് ചിന്തിച്ചതിന്റെ ക്ലൈമാക്സ് അറിയണം എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു. “ആക്ച്വലി വാട്ട് ഈസ് യുവര്‍ പ്രോബ്ലം? വീട്ടിലെന്തെങ്കിലും? താങ്കള്‍ക്ക് ഇത്ര ലോണ്‍ലിയായി തോന്നുവാന്‍ തക്ക കാരണമൊന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ. നല്ലൊരു കുടുംബാന്തരീക്ഷമൊക്കെയല്ലേ. വേറെ എന്തു വേണം? ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ തോന്നാന്‍ പാടുള്ളതല്ലല്ലോ. ഇപ്പോള്‍ മറ്റ് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ തോന്നുണ്ടാവും. അതൊക്കെയാണ് ഈ ലോണ്‍ലിനെസ്സ് ഫീലിങ്ങ്സിന്റെ പുറകില്‍. അതൊക്കെ വെറും ഫാന്റസി അല്ലേ. ഈ അപക്വമായ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നിന്നൊക്കെ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍ക്കൂ സുഹൃത്തേ.”

അവള്‍ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റോ ഇല്ലയോ എന്നൊന്നും അവനറിയില്ല. പക്ഷെ, അവനൊന്നറിഞ്ഞു. അവളുടെ പുതിയ പുതിയ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്സ്... ഒന്നില്‍ നിന്നും മറ്റൊന്നിലേയ്ക്കുള്ള പ്രയാണം അവള്‍ ഇപ്പോഴും തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. അവന്‍ ഒരു ചെറുനെടുവീര്‍പ്പോടെ കാര്‍ സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തു...

ഇക്ബാല്‍ സാറിന് ആദരാഞ്ജലികള്‍

2007-03-21T17:05:00.000+05:30

ഡോ. രാജന്‍ എന്നെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു കൊണ്ട് ആ മെലിഞ്ഞ്, നരച്ച താടിയുള്ള പ്രസന്നവദനനായ ആ വ്യക്തിയോട് ചോദിച്ചു. “സര്‍ ഇയാളെ അറിയുമോ?“ അദ്ദേഹം ഡോക്ടറെയും എന്നെയും മാറിമാറി നോക്കി, അറിയില്ലെന്ന് തലവെട്ടിച്ച് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. രാജന്‍ സര്‍ തുടര്‍ന്നു എന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് പരിചപ്പെടുത്തി. “സര്‍ ഇത് ഫോര്‍ട്ടുകൊച്ചിയില്‍ മെഹബൂബിന്റെ കാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കവിയുടെ കൊച്ചുമകനാണ്.” ഡോക്ടര്‍ ആ കവിയുടെ പേര് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അദ്ദേഹം എന്നോടായ് പറഞ്ഞു. “ഞാന്‍ ഇക്ബാല്‍. ഞാന്‍ മുത്തച്ഛന്റെ ഒരു പഴയ സുഹൃത്താണ്. വീട്ടില്‍ എന്റെ പേര് പറഞ്ഞാല്‍ മതി മനസ്സിലാവും. എല്ലാവരോടും അന്വേഷണം പറയുക.” ഇങ്ങനെയാണ് ഇന്നലെ സന്ധ്യയ്ക്ക് നമ്മെയൊക്കെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ ശ്രീ. ഇക്ബാല്‍ സാറിനെ ഞാന്‍ ആദ്യമായി പരിചയപ്പെടുന്നതും സംസാരിക്കുന്നതും. മട്ടാഞ്ചേരിയുടെ ഹൃദയസ്പന്ദനത്തെ തൊട്ടറിഞ്ഞ ജീവനായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

അതിന് ശേഷം കൊച്ചി കോര്‍പ്പറേഷന്റെയും പൈതൃക പഠനകേന്ദ്രത്തിന്റെയും ആഭിമുഖ്യത്തില്‍ നടന്നിട്ടുള്ള പല സാംസ്കാരിക-കലാ സംഗമങ്ങളില്‍ ഇക്ബാല്‍ സാറിനെ കാണുകയുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. പിന്നീടെപ്പോഴൊ കൊച്ചി നഗരസഭയിലെ ജോലിയൊക്കെ ഉപേക്ഷിച്ച് കൊച്ചിയിലെ ഒരു ഐ.ടി. പാര്‍ക്കില്‍ ജോലിക്ക് കയറുമ്പോള്‍ സ്വാഭാവികമായും ഒരുപാട് പേരുമായുമുള്ള സമ്പര്‍ക്കം കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വന്നു.

2007 മാര്‍ച്ച് ആദ്യ വാരമാണ് ശ്രീ. പ്രദീപ് സോമസുന്ദരത്തിന്റെ (ഗായകന്‍) ഓര്‍ക്കൂട്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയില്‍ ഈ പരിചിത മുഖം ഞാന്‍ വീണ്ടും കാണുന്നത്. അന്ന് ഞാന്‍ ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ച ഒരു ദിവസമായിരുന്നു. ഇക്ബാല്‍ സാ‍റിനെ ഓര്‍ക്കൂട്ട് പോലെ ഒരു സൈബര്‍ ലോകത്ത് കണ്ടുമുട്ടിയതിന്റെ, പരിചയം പുതുക്കിയതിന്റെ ആഹ്ലാദം, ത്രില്ല് ! ഞങ്ങള്‍ അന്ന് ജി-ടാക്കില്‍ കുറെയേറെ നേരം ചാറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു. ആ തിരക്കിനിടയിലും അദ്ദേഹം എന്നോട് സംസാരിക്കുവാന്‍ താല്പര്യം കാണിച്ചിരുന്നു.

ഇന്നുച്ചയ്ക്ക് ഞാന്‍ ഓഫീസിലായിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ഓര്‍ക്കൂട്ട് സുഹൃത്ത് എന്നെ വിളിച്ചു. “എടാ നീ ഇപ്പോ എവിടെയാ?” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു “ഓഫീസില്‍. അല്ലതെവിടെയാ?” അവള്‍ തുടര്‍ന്നു “നീ അറിഞ്ഞില്ലേ നിന്റെ ഓര്‍ക്കൂട്ടില്‍ ഫ്രണ്ട്സ് ലിസ്റ്റില്‍ ഉള്ള ആ ഇക്ബാല്‍ അന്തരിച്ചു”. എനിക്ക് ശ്വാസംകിട്ടാതെ വിശ്വസിക്കാനാവതെ തരിച്ചു നിന്നു. “ഇന്നു മനോരമയില്‍ വാര്‍ത്തയും ഫോട്ടോയും കണ്ടിരുന്നു. ഇന്നെന്തോ ഞാന്‍ നിന്റെ സ്ക്രാപ്പ് ബുക്കില്‍ കയറി നോക്കി. ഇക്ബാല്‍ ഇന്നലെ നിനക്കൊരു സ്ക്രാപ്പ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്.” അങ്ങിനെയാണ് ഞാനാ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന വാര്‍ത്ത അറിഞ്ഞത്.

അതെ, അദ്ദേഹം പ്രാണന്‍ വെടിയുന്നതിന് തൊട്ടുമുന്‍പ് എനിക്കിട്ടിരുന്ന സ്ക്രാപ്പ്. “ഹൌ ആര്‍ യു”. അങ്ങിനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റ് സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും സ്ക്രാപ്പ് ചെയ്തിരുന്നതായി പത്രങ്ങളില്‍ വായിച്ചു. കമ്പ്യൂട്ടറിന് മുന്നില്‍ വച്ചുതന്നെയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങള്‍... കാര്‍ഡിയാക് അറസ്റ്റ് അദ്ദേഹത്തെ പ്രിയപ്പെട്ടവരില്‍ നിന്നുമൊക്കെ കാര്‍ന്നെടുത്ത്...

എനിക്കിനിയും എഴുതാനാവുന്നില്ല. വാക്കുകള്‍ മുറിയുന്നു.. കണ്ണുകള്‍ നിറയുന്നു...

കൊച്ചിയുടെ പ്രിയ ഇക്ബാല്‍ സാറിന് ആദാരാഞ്ജലികള്‍ അര്‍പ്പിക്കട്ടെ...

ഇക്ബാല്‍ സാറിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ അറിയുവാന്‍ താഴെക്കാണുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേഴ്സണല്‍ വെബ്സൈറ്റ് നോക്കുക...
http://ikku.multiply.com/

ബഡായിക്കഥകള്‍ - 1

2007-03-11T14:19:00.000+05:30

ഈച്ചമുക്ക് കവലയിലെ ഓട്ടോ സ്റ്റാന്റില്‍ പതിവ് പോലെ വൈകുന്നേരം ഓട്ടമില്ലാത്ത ഓട്ടോ സാരഥികള്‍ ബഡായി പറയാന്‍ ഒത്തുകൂടി. എന്നത്തേയും പോലെ അന്തോണിച്ചേട്ടന്‍ തന്നെ തന്റെ വീരസാഹസിക അനുഭവകഥകള്‍ ഫസ്റ്റ് ഗിയറിലിട്ട് വിവരിച്ചു തുടങ്ങി.

“... കാട്ടില്‍ ഞങ്ങ രാത്രി ഒരു ഏറുമാടത്തിലാ തങ്ങ്യെ. ഒരാറാള്‍ പൊക്കത്താരുന്നു ആ ഏറുമാടം. അത്രക്ക് പൊക്കവും ഒരു അഞ്ചാള്‍ കൈകോര്‍ത്ത് ചുറ്റിനും പിടിച്ചാലും എത്താത്ത മരങ്ങളാരുന്നു അവടൊള്ളത്. ഞങ്ങ നാലാളുണ്ടായിരുന്നു. കൂടെ ഒരു വഴികാട്ടിയും. കൊടുംകാടിനുള്ളീ സമയന്‍ അറിയണോങ്കി വാച്ച് തന്നെ ശരണം. രാത്രിയായാലും പകലായാലും നല്ല ഇരുട്ടാണ്ടാപ്പനേ! കാടിന്റുള്ളീന്ന് നമ്മ ഇതുവരെ കേക്കാത്ത സൊരങ്ങളും മറ്റും കേക്കാരുന്നു. സമയനൊരു 8:10 ആയിക്കാണും. ഞങ്ങ അഞ്ചാളും കൂടെ വട്ടമിട്ടിരുന്നാ ചെറിയ മാടത്തിലിരുന്ന് ചീട്ടുകളിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അതിഘോരമായ ഒരു അലര്‍ച്ച കേക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ദൂരെത്തെങ്ങാണ്ട്ന്നാണ് കേട്ടേങ്കിലും ഞങ്ങട കൂട്ടത്തിലുള്ള എല്ലാരും പേടിച്ചു വിറച്ചു. എനിക്ക് വെല്യ പേടിയൊന്നും തോന്നീല്ല. ഞാന്‍ ഇറങ്ങിനോക്കാന്ന് പറഞ്ഞതാ. അവമ്മാര് സമ്മതിച്ചില്ലന്നേ. ഇങ്ങനെയൊണ്ടോ പേടിത്തുറികള്. മിനിട്ടുകള്‍ കഴിയുംതോറും ആ അലര്‍ച്ച കൂടുതല്‍ കൂടുതലടുത്തു തുടങ്ങിന്നേ! കൂട്ടത്തിലൊള്ളോരുടെ നെഞ്ചിടിപ്പും മുട്ടിടിപ്പും എനിക്ക് അസ്സലായി കേക്കായിരുന്നു. ഹൊ. കുറേനേരം കൂടെക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ അലര്‍ച്ച ഒരു ദയനീയ കരച്ചിലായ് മാറി. ഇത്തവണ കൂട്ടുകാരുടെ എതിര്‍പ്പുകള്‍ വകവെയ്ക്കാതെ ഞാന്‍ ഏറുമാടത്തില്‍ നിന്ന് എറങ്ങി. കൈയ്യില് ഒരു ടോര്‍ച്ച് മാത്രം. എന്റെ ധൈര്യം കണ്ടപ്പേണ്ട് ദാണ്ടേ നമ്മട ഗൈഡും എന്റെ കൂടെയങ്ങ് ഇറങ്ങിവന്നേക്കണ്ന്ന്. ഞങ്ങ ആ ബണ്ടന്‍ മരങ്ങള്‍ടെ മറപറ്റി പതുങ്ങിപ്പതുങ്ങി നടന്നു. അപ്പക്കണ്ടതെന്താണ്ന്നാ? ഒരു ഒറ്റയാന്‍ കെടന്ന് കാറുവാണ്. ഞാന്‍ ടോര്‍ച്ചടിച്ച് നോക്ക്യപ്പേല്ലേ ഗുട്ടന്‍സ് പിടികിട്ട്യത്. അവന്റ കാലിലൊരു വെല്യ മരക്കഷ്ണം തറഞ്ഞിരിക്കണ്. പാവം ആന! എനിക്ക് ബയങ്കര സങ്കടം തോന്നി. ഗൈഡിന്റെ വാക്കുകള്‍ കേള്‍ക്കാതെ ഞാന്‍ പതുക്കെ കൊമ്പന്റെയടുത്തേക്ക് അടിവച്ചടിവച്ച് നടന്നു. എന്നിട്ട് ആനേടെ കാലില് തറഞ്ഞിരുന്ന മരക്കഷണം വലിച്ചൂരിക്കളഞ്ഞു. ആന ചരിഞ്ഞെന്നേന്ന് നോക്കി. അവന്‍ ആ കരച്ചിലൊക്കെ നിര്‍ത്തി ഉരുണ്ട്പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ് ഉള്‍ക്കാട്ടിലേയ്ക്ക് കയറിപ്പോയി. ഞാന്‍ തിരിച്ചു ഏറുമാടത്തിലേക്കും. പിറ്റേന്ന് കാലത്ത് ഒരു ചിന്നംവിളികേട്ടാണ് എഴുന്നേറ്റെ. താഴത്തേക്ക് നോക്ക്യപ്പ, ദാണ്ടേ നിക്കണു ഇന്നലത്തെ ഒറ്റയാന്‍! ഒരു കൊല വാഴപ്പഴോം കൊണ്ട്. എന്നിട്ടവന്‍ തുമ്പിക്കൈ പൊക്കി എന്നെ നോക്കി ഒരു സലാന്‍ അടിച്ചു. ഹൌ! എന്നിട്ടാ പഴം ഞങ്ങളിരിക്കണ മരത്തിന് താഴെ വെച്ചിട്ട് അവന്‍ കാട്ടിലേയ്ക്ക് കയറിപ്പോയി.” അന്തോണിച്ചേട്ടന്‍ ശ്വാസം വിടാനായ് ഒന്ന് ഗിയര്‍ ഡൌണ്‍ ചെയ്തു, ബ്രേക്ക് ചവിട്ടി.

കിട്ടിയ അവസരം പാഴാക്കാതെ ഇതെല്ലാം കേട്ടുനിന്ന ഗോപ്യേട്ടന്‍ സെക്കന്റ് ഗിയറിലിട്ട് ഒരു കുതിപ്പ്. “ഈ ആനകള്‍ക്ക് മനുഷരേക്കാള്‍ നന്ദിയും കടപ്പാടുമുണ്ട്ന്നേ. ഇന്നാളൊരീസം തൃശ്ശൂരിനടുത്ത് ഒരു ആനപ്പാപ്പാനെ വണ്ടിയിടിച്ചു. ഒറ്റ ഡേഷുകളും അയാളെ ഒന്ന് ആശൂത്രീല്‍ കൊണ്ട്വാന്‍ തയ്യാറായില്ല. മനുഷപ്പറ്റില്ലാത്തോങ്ങള്‍. കൊറേ നേരം കഴിഞ്ഞു. ആരും അടുത്തു വന്നില്ല. ആനയ്ക്ക് കലികയറി. അവനെന്താ ചെയ്തേന്നോ?”

ആകാംക്ഷയുടെ മുനമ്പില്‍ ഇരുന്ന അന്തോണിച്ചേട്ടനും കൂട്ടരും അക്ഷമയോടെ ചോദിച്ചു “എന്താ...എന്താ?”

ഗോപ്യേട്ടന്‍ കണ്ടിന്യൂഡ്. “ആന തൊട്ടടുത്ത് പാര്‍ക്കു ചെയ്തിരുന്ന ഒരു ബാരവണ്ടീല്‍ പാപ്പാനെ എടുത്തു കിടത്തി, വലിച്ചോണ്ട് നേരെ ആശൂത്രി ലക്ഷ്യാക്കി...”

കൂട്ടച്ചിരിയിലും കൂക്കിവിളിയിലും അതൊട്ടു മുഴുമിപ്പിക്കുവാന്‍‍ പാവം ഗോപ്യേട്ടനായതുമില്ല !!!

നിണമണിഞ്ഞ കുപ്പായം

2007-02-28T20:11:00.000+05:30

ഒരിടത്തൊരിടത്തൊരു നഗരത്തില്‍ ഒരു വ്യവസായി ഉണ്ടായിരുന്നു. വലിയ പണക്കാരനായിരുന്ന അയാള്‍ക്ക് സുന്ദരിയായ ഒരു മകളുണ്ടായിരുന്നു. ആറ്റുനോറ്റ് നേര്‍ച്ചയൊക്കെ നേര്‍ന്നതിന്റെ ഫലമായിയുണ്ടായ ഒരു മിടുക്കിക്കുട്ടിയായിരുന്നു നിര്‍മ്മല. എല്ലാ സുഖസൗകര്യങ്ങളും സൗഭാഗ്യങ്ങളും അനുഭവിച്ചാണവള്‍ വളര്‍ന്നത്‌. പഠനത്തിലും കലയിലുമൊക്കെ വിദ്യാലയത്തിലെ ഒന്നാം സ്ഥാനം അവള്‍ക്കായിരുന്നു. വീട്ടുകാരുടേയും അധ്യാപകരുടേയും സഹപാഠികളുടെയുമൊക്കെ കണ്ണിലുണ്ണിയായി നിര്‍മ്മല വളര്‍ന്നു. വര്‍ഷങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി...

നിര്‍മ്മലയ്ക്കു പ്രായം 18 കഴിഞ്ഞു. അച്ഛന്‍ മകള്‍ക്കു നല്ലൊരു ചെറുക്കനെ അന്വേഷിച്ചു തുടങ്ങി. പക്ഷെ, ഏതു നല്ല ആലോചന വന്നാലും നിര്‍മ്മലയ്ക്കതു സ്വീകാര്യമായിരുന്നില്ല. അവള്‍ വാശിപിടിച്ചു. "എനിക്കിപ്പോള്‍ കല്യാണം വേണ്ട ഡാഡി." അച്ഛനു ആധിയായിത്തുടങ്ങി. “മോളെ, നിന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞാലും നിനക്ക് തുടര്‍ന്ന് പഠിക്കാമല്ലോ.” പക്ഷെ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും മകള്‍ വിവാഹത്തിനൊട്ടും സമ്മതിച്ചില്ല. ഇനിയവള്‍ക്കു വല്ല പ്രേമമോ മറ്റോ? അങ്ങിനെ അദ്ദേഹം ഭാര്യയെ ചട്ടം കെട്ടി. മകള്‍ എന്തുകൊണ്ടാണു വിവാഹം ഇപ്പോള്‍ വേണ്ടന്നു പറയുന്നത്‌. അമ്മ മകളോടു ചോദിച്ചു. “എന്തുണ്ടെങ്കിലും പറഞ്ഞോളു. ഇനി നിനക്കു വല്ല പ്രേമമോ മറ്റൊ ഉണ്ടെങ്കില്‍ കൊള്ളാവുന്ന ചെറുക്കനെങ്കില്‍ നമുക്കു ആലോചിക്കാം.” ആദ്യമൊക്കെ നിര്‍മ്മല ഒഴിഞ്ഞുമാറി. പക്ഷേ പ്രേമം തലയ്ക്കുപിടിച്ചിരിക്കുന്നവര്‍ക്കെത്ര നാള്‍ അതൊളിക്കാനാവും? “അമ്മേ എനിക്കൊരാളോട് ഇഷ്ടമുണ്ട്‌. എനിക്കു അയാളെ മാത്രമേ വരിക്കാ‍വാവൂ.” അമ്മ ആരാഞ്ഞു, “ആരാണ് മോളേ അയാള്‍? അയാളുടെ പേരെന്താണ്? അയാളെന്തെടുക്കുകയാണ് ?” മകള്‍ മൊഴിഞ്ഞു “രാമനുണ്ണിയെന്നാണ് പേര്. ജോലി ഉഷസ്സിലാണ്.” അമ്മ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു “ഉഷസ്സ് ?”

“അതെയമ്മേ ഉഷസ്സ് ബസ്സിലെ കണ്ടക്ടറാണ് രാമനുണ്ണി.” മകള്‍ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

അച്ഛന്‍ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. “സാധ്യമല്ല! ഇതൊരിക്കലും നടക്കില്ല! ഒരു ബസ്സ് കണ്ടക്ടറെ മാത്രമേ എന്റെ മോള്‍ക്ക് പ്രേമിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ? ജോലിയുടെ കാര്യം പോകട്ടെ. ഒരു അന്യമതസ്ഥന്‍ സത്യക്രിസ്ത്യാനിയായ എന്റെ .... ഛായ്! ഇതൊന്നും നടക്കില്ല. എനിക്ക് ജീവന്‍ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം നീ ഇതും സ്വപ്നം കണ്ടുകൊണ്ട് നടക്കണ്ട. നീ ഇന്നുമുതല്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ക്ലാസ്സിനും പോവണ്ട.” അങ്ങിനെ നിര്‍മ്മല വീട്ടുതടങ്കലിലായി. കണ്ണീരും ആത്മഹത്യാഭീഷണികളുമായി ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നുപോയി.

ജനുവരിയിലെ ആ തണുത്ത പ്രഭാതത്തില്‍ മകള്‍ അമ്മയോട് അടുത്തുള്ള ദേവാലയത്തില്‍ പോകുവാന്‍ അനുവാദം ചോദിച്ചു. അമ്മ വിചാരിച്ചു, പാവം എത്ര ദിവസമായി ഇങ്ങനെ വീടിനുള്ളിള്‍ അടച്ചുപൂട്ടി... പൊയ്ക്കോട്ടെ. “വേഗം വന്നേക്കണം. വൈകിയാല്‍ ഡാഡി വഴക്കുപറയും, ചിലപ്പോള്‍ നിന്നെ കൊണ്ടുവരാന്‍ കാറെടുത്ത് വന്നെന്നും വരാം.” നിര്‍മ്മല തലയാട്ടി.

അന്നതു സംഭവിച്ചു! ദേവാലയത്തില്‍ പോയ് ഉള്ളുരുകി കര്‍ത്താവിനോട് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച നിര്‍മ്മല തിരിച്ച് വീട്ടിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി വന്നില്ല. അച്ഛന്റെ ശകാരം മാത്രമല്ല ആ അമ്മയെ തളര്‍ത്തിയത്. ആറ്റുനോറ്റുണ്ടായ തന്റെ കുട്ടി... അവള്‍ ഇങ്ങനെ ചെയ്തല്ലോ...അവള്‍ കടുംകൈയ്യൊന്നും ചെയ്യാതിരുന്നാല്‍ മതിയായിരുന്നു.

പക്ഷെ, നിര്‍മ്മല കടുംകൈയ്യൊന്നും ചെയ്യാന്‍ തുനിയാതെ നേരെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ സവിധത്തിലേയ്ക്കണയുകയാണ് ചെയ്തത്. അതെ, അവര്‍ ഒരുമിച്ച് ഒരു ടാക്സിയില്‍ യാത്ര ചെയ്യുന്നത് കണ്ടവരൊത്തിരിപ്പേരുണ്ടായിരുന്നു. രജിസ്ട്രാര്‍ ആപ്പീസില്‍ വണ്ടി നിറുത്തുന്നതും കണ്ടവര്‍ അനവധി.

കലിതുള്ളിനിന്നിരുന്ന ആ അച്ഛന്റെ മനസ്സ് നീറുവാന്‍ തുടങ്ങി. മകളെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാകുലചിന്തയാല്‍ ഊണില്ല ഉറക്കമില്ല എന്ന സ്ഥിതിയായി. ആ ചെറുപ്പക്കാരനെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ച് വേണ്ടതുപോലെ ചെയ്യേണ്ടതിനു പകരം... അവളുടെ ഒരു ബാലിശമായ കുട്ടിക്കളിയെന്ന് ചിന്തിച്ച താന്‍ എന്ത് മഠയന്‍! ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നുപോവുന്നു, അവരെ എവിടെയെല്ലാം അന്വേഷിച്ചു. എങ്ങും കണ്ടെത്തിയില്ല. രജിസ്ട്രാര്‍ ആപ്പീസില്‍ നിന്നും എങ്ങോട്ടു പോയിക്കാണും? ആകെ ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ കര്‍ത്താ‍വേ. ആ പാവം അച്ഛന്റെ ചിന്തകള്‍ ഒരു വിങ്ങിപ്പൊട്ടലായ് പുറത്തുവന്നു...

“നിര്‍മ്മലേ എത്രയും വേഗം വീട്ടിലേയ്ക്ക് തിരികെ വരൂ. ഡാഡി രോഗശ്ശയ്യയില്‍...” എന്നു തുടങ്ങുന്ന പത്രത്തിലെ ആ ചെറിയ കോളത്തില്‍ കണ്ണോടിച്ചുകൊണ്ട് രാമനുണ്ണി ആ ചെറിയ വീടിന്റെ കൊച്ചടുക്കളയില്‍ തന്റെ പ്രിയതമ തേങ്ങചുരണ്ടുന്നതും നോക്കി ഒരു നിമിഷം നിന്നു. “നിര്‍മ്മീ... നമുക്ക് നിന്റെ വീട് വരെ ഒന്ന് പോകാം...” രാമനുണ്ണി പത്രം അവളുടെനേരെ നീട്ടി.

“ഡാഡീ എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ” എന്നലമുറയിട്ടുകൊണ്ട് നിര്‍മ്മല ആ വലിയ ഉരുക്ക് കവാടം തള്ളിത്തുറന്നുകൊണ്ട് വീടിനുള്ളിലേയ്ക്ക് ഓടി. പിന്നെയവിടെ നടന്നത് ഒരു കൂട്ടക്കരച്ചിലായിരുന്നു. മകള്‍ അച്ഛന്റെ കാല്‍ക്കലിരുന്നു കൊച്ചുകുട്ടികളെപ്പോലെ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ആ രംഗങ്ങള്‍ ഏവരുടേയും കരളലിയിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഡാഡിയും അമ്മയും മകളും രാമനുണ്ണിയും പരസ്പരം സമാശ്വസിപ്പിച്ചു. മകളെ വളരെ ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം കണ്ടപ്പോഴാവട്ടെ അച്ഛന്റെ രോഗങ്ങളെല്ലാം പമ്പകടന്നു. അമ്മ ആനന്ദാശ്രുക്കള്‍ പൊഴിച്ചു. അങ്ങിനെ അതൊരു സിനിമാക്കഥപോലെ ഭംഗിയായി പര്യവസാനിച്ചു. ആ രാത്രി എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ പൂന്തോട്ടത്തില്‍ ഓരോ അനുഭവങ്ങളും പരസ്പരം പങ്കുവെച്ചു...

ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി... “ഇന്ന് നമുക്ക് പട്ടണത്തില്‍ ഒന്ന് ചുറ്റിത്തിരിയാം ?” തന്റെ മടിയില്‍ തല ചായ്ച്ചു കിടക്കുന്ന പ്രിയതമന്റെ മുടിയിഴകളില്‍ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ടവള്‍ പ്രേമപൂര്‍വ്വം ചോദിച്ചു. “പിന്നെന്താ. നമുക്ക് പൊയ്ക്കളയാം.” രാമനുണ്ണി മറുപടിയേകി. വേനലില്‍ വെന്തുരുകിയ പട്ടണം. “നമുക്ക് കുറച്ച് നടക്കാം നിര്‍മ്മീ?” രാമനുണ്ണിയുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി അവള്‍ തലയാട്ടി. എയര്‍കണ്ടീഷന്‍ ചെയ്ത ആ പുതിയ ഫോര്‍ഡ് കാര്‍ വഴിയരുകില്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്തിട്ട് ആ ഇണക്കുരുവികള്‍ കൈകോര്‍ത്തുപിടിച്ച് വലിയ വൃക്ഷങ്ങളുടെ തണല്‍പറ്റി നടന്നു.

ആ കടുത്ത വേനല്‍ച്ചുടില്‍ നിര്‍മ്മല വെയിലേറ്റു വാടി. വഴിയോരത്തുള്ള കോണ്‍ക്രീറ്റ് ബഞ്ചില്‍ അവളെയിരുത്തിയിട്ട് രാമനുണ്ണി റോഡ് മുറിച്ചുകടന്ന് കരിക്കുവില്പനക്കാരനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. നിര്‍മ്മല കുപ്പായത്തലപ്പെടുത്തു തലയിലേയ്ക്കിട്ടു. “എന്തൊരു ചൂടാ ഈ വെയിലിന്. പാവം രാമനുണ്ണി അവനും ക്ഷീണിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. കാറില്‍തന്നെ ഇങ്ങോട്ടു വന്നാല്‍ മതിയായിരുന്നു.” ഇങ്ങനെ സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നിര്‍മ്മല രാമനുണ്ണി രണ്ടു കരിക്കുകളും കൈയ്യിലേന്തി റോഡ് മുറിച്ച് നടന്നുവരുന്നത് നോക്കിയിരുന്നു. അവന്റെ വെള്ള ഷര്‍ട്ട് വിയര്‍പ്പില്‍ നനഞ്ഞൊട്ടിയിരുന്നു.

രാമനുണ്ണിയുടെ ശ്രദ്ധ തന്റെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന കരിക്കുകളിലായിരുന്നു... പെട്ടെന്ന് എതിര്‍വശത്ത് നിന്നും ഒരു ട്രക്ക് ഒരു ഹുങ്കാര ശബ്ദത്തോടെ... നിര്‍മ്മല ഞെട്ടിത്തെറിച്ച് മുന്നോട്ടാഞ്ഞു. രാമനുണ്ണിയുടെ കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന കരിക്കുകള്‍ രണ്ടു വശത്തേയ്ക്കും തെറിച്ചു. അതില്‍ ഒരെണ്ണം ഉരുണ്ടുവന്ന് നിര്‍മ്മലയുടെ ചെരിപ്പില്‍ തടഞ്ഞു നിന്നു. അവള്‍ അലറിക്കരഞ്ഞു. പക്ഷെ ശബ്ദം തൊണ്ടയില്‍ത്തന്നെ തങ്ങിനിന്നു. അവള്‍ തന്റെ പ്രിയതമന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം കണ്ട് കാഴ്ചമങ്ങി, ബോധരഹിതയായി റോഡില്‍ കുഴഞ്ഞു വീണു. പിറ്റേ ദിവസം മാത്രമാണവള്‍ക്ക് ബോധം തിരിച്ചുകിട്ടിയത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും രാമനുണ്ണിയുടെ സംസ്കാരചടങ്ങുകളൊക്കെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ആ അത്യാഹിതം നടന്ന് രണ്ടു രാത്രികള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ നിര്‍മ്മലയുടെ അമ്മ സ്വപ്നത്തില്‍ ഒരു വൃദ്ധയെ ദര്‍ശിച്ചു. ആ വൃദ്ധസ്ത്രീ ഉപദേശിച്ചു : “നിങ്ങളുടെ മകളുടെ കുപ്പായത്തില്‍ നിന്നും എത്രയും പെട്ടെന്ന് ചെറുക്കന്റെ രക്തക്കറ കഴുകിക്കളയണം”. ആ അമ്മ താന്‍ കണ്ട സ്വപ്നത്തെ പാടെ അവഗണിച്ചു. അടുത്ത രാത്രി നിര്‍മ്മലയുടെ അച്ഛനും ആ സ്വപ്നം അതേപടി തന്നെ കണ്ടു. വൃദ്ധയേയും അവരുടെ ഉപദേശവും മറ്റും. പക്ഷെ അയാളും ആ സ്വപ്നത്തെ മറ്റൊരു സ്വപ്നം കണക്കെ അവഗണിച്ചു കളഞ്ഞു.

അതിനടുത്ത രാത്രി നിര്‍മ്മലയും അവളുടെ അച്ഛനുമമ്മയും കണ്ട അതേ സ്വപ്നം ദര്‍ശിക്കാനിടയായി. അവള്‍ ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റ്, ഒരുപാട് ഭയപ്പെട്ടു നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മയുടെ മുറിയിലേയ്ക്കോടി. താന്‍ കണ്ട സ്വപ്നം അമ്മയോട് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വിവരിച്ചു. ഇതു കേട്ട അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ഒരുപാട് ഭയപ്പെട്ടു. തങ്ങള്‍ക്ക് മൂവര്‍ക്കും ഒരേ അനുഭവം! വിചിത്രം, ഭയാനകം! അടുത്തതെന്താണ് തങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നത് ?

“മോള്‍ ആ കുപ്പായത്തിലെ രക്തക്കറ ഉടനെ കഴുകിക്കളയണം.” അമ്മ അവളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവളപ്പോള്‍ത്തന്നെ ആ കുപ്പായം അലക്കിയിട്ടുവെങ്കിലും രക്തക്കറ പഴയതുപോലെതന്നെ അവശേഷിച്ചു. അടുത്ത രാത്രിയിലും ആ സ്വപ്നം ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെട്ടു. അങ്ങിനെ അവള്‍ വീണ്ടും ആ കുപ്പായം എടുത്തു അലക്കിയെങ്കിലും, കുറേ കറകള്‍ പിന്നേയും ‍ശേഷിച്ചു.

അടുത്ത രാത്രിയിലും വീണ്ടും ആ സ്വപ്നം! ഇത്തവണ ആ വൃദ്ധസ്ത്രീ ഒരു താക്കീതുമായാണ് എത്തിയത്. ആ രക്തക്കറ ഇനിയും കഴുകിക്കളഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ ഭീകരമായി എന്തോ ഉടനെ സംഭവിക്കുമെന്ന് ഒരു അവസാന താക്കീത് ! ഭയന്നു വിറങ്ങലിച്ചുപോയ പാവം നിര്‍മ്മല പിറ്റേന്ന് അതിരാവിലെ തന്നെ കുപ്പായം കഴുകാന്‍ തുടങ്ങി. ഇത്തവണ ആ കുപ്പായം അവളാ‍ല്‍ക്കഴിയും വിധം അലക്കി. അതേതാണ്ട് പിഞ്ഞിക്കീറുന്ന പരുവംവരെയെത്തി. എങ്കിലും രക്തത്തിന്റെ കറകള്‍ വീണ്ടും അവിടവിടെയായി അവശേഷിച്ചു. അവള്‍ വളരെയേറെ തളര്‍ന്നു.

അന്നേ ദിവസം തന്നെ വൈകുന്നേരം വാതിലില്‍ ആരോ ശക്തിയായി മുട്ടുന്ന ശബ്ദം. ആ വലിയ മണിമാളികയില്‍ നിര്‍മ്മല ഒറ്റയ്ക്കും. അവള്‍ ശങ്കിച്ച് ശങ്കിച്ച് വാതില്‍ മെല്ലെത്തുറന്നു. അവിടെ അതാ!!! അവള്‍ ഒരു നിലവിളിയോടെ പുറകിലേയ്ക്ക് മറിഞ്ഞു. അവള്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ ദര്‍ശിക്കാറുള്ള ആ വൃദ്ധസ്ത്രീയതാ വാതില്‍ക്കല്‍!

വൃദ്ധ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളെത്തട്ടിയുണര്‍ത്തി... അവള്‍ ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു. വൃദ്ധ അവളുടെ നേരെ ഒരു നീല വസ്തു വച്ചുനീട്ടി. പേടിച്ചരണ്ട നിര്‍മ്മല വിക്കിവിക്കി ചോദിച്ചു “എ..എന്താണി..ത് ?”

വൃദ്ധസ്ത്രീ മറുപടി പറഞ്ഞു.

“ഈ സര്‍ഫ് എക്സല്‍ ഉപയോഗിച്ചു നോക്കൂ! ഒരു മൃദുതാഡനം മതി ഏതു ഇളകാത്ത കറയേയും മായ്ച്ചുകളയും!”

പൂവാലന്റൈന്‍സ് ദിനം വരവായ്...

2007-02-13T09:03:00.000+05:30

നാളെ ഫെബ്രുവരി 14. പൂവാലന്റൈന്‍സ് ദിനം. യ്യൊ! അല്ല, വാലന്റൈന്‍സ് ദിനം!

നാളത്തെ ദിവസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം എന്തെന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടല്ലോ. സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ ദിവസമാണെന്നാണെല്ലോ വെപ്പ്! അതോ മറ്റൊരു ചതിക്കുഴിയിലേയ്ക്കുള്ള ചുവടുവെപ്പോ? ആര്‍ക്കറിയാം!

കൊച്ചിയില്‍ ഗ്രീറ്റിംഗ് കാര്‍ഡ് വിപണി സജീവമായെങ്കിലും യുവത്വം കമ്പ്യുട്ടറിനും ഇന്റര്‍നെറ്റിനും പിന്നാലെയാണ്. ഞാനിപ്പോഴും ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു, മുന്‍പൊക്കെ എത്ര കാമുകീ കാമുകസുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക് ക്രയോണ്‍സിലും, വാട്ടര്‍കളറിലുമൊക്കെ ഗ്രീറ്റിംഗ് കാര്‍ഡുകള്‍ ഡിസൈന്‍ ചെയ്തു കൊടുക്കുമായിരുന്നു. ആര്‍ച്ചീസ്, ഹാള്‍മാര്‍ക്ക് തുടങ്ങിയവര്‍ക്ക് ഞാനൊരു വന്‍ പാരയായിരുന്നു. അന്ന് കമ്പ്യുട്ടറില്‍ വിന്‍ഡോസ് 3.1 ആയിരുന്നു ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റം. അതില്‍ എന്തു മലമറിക്കാനാ! സീയും ഫോക്സ്പ്രോയും അരച്ചുകലക്കി പാവയ്ക്കാ ഷേയ്ക്ക് പോലെ കുടിക്കുമ്പോള്‍ ആകെ ഉള്ളൊരാശ്വാസം പെയിന്റ്ബ്രഷ് മാത്രമായിരുന്നു. ഇന്നിപ്പോള്‍ ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ എണ്ണിയാല്‍ തീരാത്തത്ര സൌജന്യ ഇ-കാര്‍ഡ് വെബ്സൈറ്റുകളുടെ ഒരു പ്രളയം തന്നെയാണല്ലോ.

എന്റെ പി.ജി.ഡി.സി.എ. കാലം. അക്കാലത്തും വന്നു ഒരു വാലന്റൈന്‍സ് ഡേ. കൂടെ പഠിക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടിക്ക് ഞാന്‍ ഗിഫ്റ്റിയത് ഒരു മനോഹരമായ കല്ലുവെച്ചൊരു മോതിരം. (കല്ലുവെച്ച നുണയല്ലട്ടാ) ക്ലാസ്സില്‍ പെണ്‍കുട്ട്യോളെ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാത്ത, “ഡു ഓര്‍ ഡൈ” എന്ന ഗ്യാംഗിന്റെ ലീഡറായ എന്നെ മിണ്ടിക്കണം എന്ന് ശപഥമെടുത്ത് വന്ന പെണ്‍പടയുടെ ലഫ്. കമാണ്ടര്‍ ആയിരുന്നു ആ പെണ്‍കുട്ടി. പിന്നീടെപ്പോഴോ പരസ്പരം അടുത്തു. ജീവിതത്തിന്റെ തായ്‌വഴികളില്‍ എന്നുമൊരുമിച്ചുണ്ടാവുമെന്ന് മധുരമായ് മൊഴിഞ്ഞ അവള്‍, എപ്പോഴോ അകന്നകന്നു പോയതിനെക്കുറിച്ച് പിന്നീടെപ്പോഴെങ്കിലും പറയാം.

ശിശിരം പോയ്... ഒരു ദിവസം രാവിലെ പത്ത് പതിനൊന്ന് മണിയായ്ക്കാണും. കൊച്ചി സെന്റ് തെരെസാസ് കോളേജിന് സമീപമുള്ള എസ് പ്ലനേഡ് എന്ന ഷോപ്പിംഗ് മാളില്‍ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ഷോപ്പില്‍ ഒരു ഷോപ്പിംഗൊക്കെ തരമാക്കി പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങുമ്പോള്‍ എന്റെ മുന്നില്‍ വെളുത്തു കൊലുന്നനെയുള്ള ഒരു കൊച്ചു സുന്ദരി. ടൈറ്റ് ജീന്‍സും ടീ-ഷര്‍ട്ടുമൊക്കെ കണ്ടുപിടിച്ചതുതന്നെ ഈ കൊച്ചു മാലാഖയ്ക്കു വേണ്ടിയാണെന്ന് മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു തീര്‍ത്തില്ല, അതിനു മുന്‍പേ അവളുടെ കടന്നാക്രമണം. “ഹെല്ലോ”. അത് ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒന്നായിരുന്നെങ്കിലും ഞാനും ദ്രുതഗതിയില്‍ പ്രത്യഭിവാദനം ചെയ്തു “ഹെല്ലോ”. ഞാന്‍ ചോദ്യ ഭാവത്തില്‍ അവളെ നോക്കി. അപ്പോള്‍ അവള്‍ മനോഹരമായൊരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു റോസാപ്പൂവെടുത്ത് നീട്ടി. ഇത്തവണ ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി. എന്റെ ഞെട്ടല്‍ മുഴുമിപ്പിക്കുവാന്‍ ഇടനല്‍കാതെ അവള്‍ മധുരിതമായ ശബ്ദത്തില്‍ “വിഷ് യു എ ഹാപ്പി വാലന്റൈന്‍സ് ഡേ”. ഹൊ! എന്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണതും, ഞാന്‍ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു “സേം ടു യു”. അപ്പോള്‍ മാത്രമാണ് അന്ന് ഒരു വാലന്റൈന്‍സ് ദിനമെന്ന് ഓര്‍ത്തത് തന്നെ. എത്രയോ ചുള്ളന്മാര്‍ നിരനിരയായും കൂട്ടംകൂട്ടമായും അവിടെ ആ സമയത്ത് ഹാജരുണ്ടായിരുന്നിട്ടും എന്നില്‍ എന്തു കണ്ടിട്ടാണാവോ പൂവ് തരാന്‍ എന്നെത്തന്നെ സമീപിച്ചതെന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും എനിക്ക് ഇതു വരെ മനസ്സിലായിട്ടില്ല. ആ ചുള്ളന്മാരുടെ ആരാധനയും അസൂയയും കലര്‍ന്ന നോട്ടം ഇന്നും എനിക്ക് മറക്കാനാവുന്നില്ല. മാര്‍ട്ടിന ഹിംഗിസിന്റെ ച്ഛായയുള്ള ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ ആ ഷോപ്പിംഗ് മാളില്‍ പിന്നീടൊന്നും പോയപ്പോള്‍ കണ്ടിട്ടില്ല. ഒരിക്കലും...

ഇന്ന് ഒരു പ്രമുഖ പത്രം കൊച്ചിയിലുള്ളവര്‍ക്ക് വലന്റൈനുകളെ എങ്ങനെ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്യാമെന്നുള്ള 10 പോയിന്റ്സ് പറഞ്ഞു കൊടുത്തിരിക്കുന്നു! കാലം പോയ പോക്കേ!
അതില്‍ ഏറ്റവുമാദ്യം കൊടുത്തിരിക്കുന്ന പോയിന്റ് :

അവളെ ബോള്‍ഗാട്ടിയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ട് പോകൂ. അവള്‍ കായലിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ ചുവന്ന റോസാപ്പൂവെടുത്തിട്ട്, പറയൂ ആ മൂന്ന് വാക്കുകള്‍ - ഐ ലവ് യു !

ഇനിയും 9 കിടിലന്‍ പോയിന്റുകള്‍ അവര്‍ ഉപദേശിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട്. താല്പര്യമുള്ള കൊച്ചിക്കാര്‍ക്ക് ട്രൈ ചെയ്യാവുന്നതാണ്. ബാക്കിയുള്ള ആ 9 പോയിന്റ്സും ഇവിടെ എഴുതിയാല്‍ അവര്‍ എനിക്കെതിരെ കോപ്പിറൈറ്റ്സ് നിയമം വച്ച് ഒരു താങ്ങ് താങ്ങിയാലോ? യേത്.. ;)

ഓഫീസില്‍ പോവാന്‍ ടൈമായി... എല്ലാവര്‍ക്കും കൊച്ചി രാജാവിന്റെ വാലന്റൈന്‍സ് ദിനാശംസകള്‍. പ്രണയിക്കുന്നവരേ... നിങ്ങളോടൊരു വാക്ക് - പ്രണയം ദുഃഖമല്ലോ ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പല്ലോ സുഖപ്രദം !!!

കുട്ടനാട് - ഒരു യാത്രാ വിവരണം

2007-02-06T10:57:00.000+05:30

കള്ളുകുടിച്ച് വീഡിയോ എടുത്താല്‍ ഇങ്ങനിരിക്കും.
നിങ്ങള്‍ക്കും ഇതു പരീക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്.
പക്ഷെ, വെള്ളത്തില്‍ പോവാതിരിക്കാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണേ!

A Kuttanad Travelogue - video powered by Metacafe

ഈ വീഡിയോ കാണാന്‍ കഴിയാത്തവര്‍ ഇവിടെ ഞെക്കൂ !!!
സ്പീക്കര്‍ തുറന്നു വയ്ക്കാന്‍ മറക്കരുത്ട്ടോ...

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍

2007-01-27T10:00:00.000+05:30

എന്റെ ബാല്യകാല സുഹൃത്ത്, അവനെ ഇവിടെ ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍ എന്ന് വിളിക്കട്ടെ. ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരുപാട് മണ്ടത്തരങ്ങളും തമാശകളും വിളമ്പി ഒരു ചിരിമാല ഉണ്ടാക്കുന്നവന്‍. ഒരിക്കല്‍ ആരോ ചോദിച്ചു, എടാ ഉണ്ണിക്കുട്ടാ ഈ വര്‍ഷത്തെ കലണ്ടര്‍ ഒരെണ്ണം എടുക്കാനുണ്ടാവുമോ? അവന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യം. “ഡേറ്റുള്ളതാണോ ഡേറ്റില്ലാത്തതാണോ”? എല്ലാരും കൂടെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചപ്പോഴാണ് അവന് അബദ്ധം പറ്റിയതായി മനസ്സിലായത്. അവന്‍ വിശദീകരിച്ചു. “ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത് പടം ഉള്ളതാണോ വേണ്ടത് എന്നാണ്”.

ഉണ്ണിക്കുട്ടന് ഈയിടെ വീണ്ടും ഒരു പറ്റുപറ്റി. അടുത്തുള്ള ആശുപത്രിയില്‍ പ്രസവിച്ചു കിടക്കുന്ന, ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ഭാര്യയെ കാണാന്‍ പോയതായിരുന്നു കക്ഷി. എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കണമല്ലോ, ചോദിച്ചു.

“ഇപ്പേങ്ങനേണ്ട്“?

അവള്‍

2007-01-18T09:34:00.000+05:30

പണ്ട് പണ്ട് ഒരു രാജ്യത്ത്... പണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അത്ര പണ്ടൊന്നുമല്ല. കൊല്ലവര്‍ഷം 2006 ഡിസംബറിലെ ഒരു തണുത്ത വെളുപ്പാന്‍ കാലം! സപ്രമഞ്ജക്കട്ടിലില്‍ പള്ളിയുറക്കവും കഴിഞ്ഞ് ഒരവ്യക്ത സ്വപ്നത്തിന്റെ ബാക്കി ഭാഗംകൂ‍ടി സങ്കല്‍പ്പിക്കാന്‍ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ച് കിടക്കുമ്പോഴാണ് അവള്‍ എന്റെ മനസ്സിന്റെ ഗോദ്റേജ് പൂട്ടും പൊളിച്ച് ഒരു ക്രാഷ് ലാന്റിംഗ് നടത്തിയത്. അവളാണ് കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായ് എന്റെ സ്വസ്ഥത തകര്‍ക്കുന്നതും ഏകാഗ്രത‍ കളയുന്നതും. അവളെ മനസ്സില്‍ നിന്നാട്ടിപ്പായിക്കുവാന്‍ പഠിച്ചപണി 10ഉം നോക്കി. നോ രക്ഷ! ഇത്രനാളും മറ്റൊരുവളെ മനസ്സില്‍ താലോലിച്ച് പ്രണയിച്ച് എപ്പോള്‍ എങ്ങനെ സ്വന്തമാക്കാം എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചു നടന്നിരുന്ന എന്നെ, ആപ്പീസിലെ സഹഷിഫ്റ്റന്‍ ഡെറിനാണ് വഴിതെറ്റിച്ചത്. ലവനു വല്ല കാര്യമുണ്ടായിരുന്നോ എനിക്ക് ഇന്റര്‍നെറ്റിലെ അവളുടെ ചിത്രങ്ങളും മറ്റ് വിവരങ്ങളുമടങ്ങിയ ലിങ്ക് അയച്ചുതരാന്‍. ദാ ഇപ്പോ കണ്ടില്ലേ മഹാ‍പാപീ, എനിക്കിപ്പോ ഊണില്ല ഉറക്കമില്ല... ആ ഒറ്റ വിചാരം മാത്രം. അവള്‍! അവളുടെ ആ മെയ്യഴക്, മുഖകാന്തി, സ്വഭാവഗുണഗണങ്ങള്‍...

അങ്ങിനെ അവളെ എന്നെന്നേയ്ക്കുമായ് എന്റേതാക്കുവാന്‍ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി. തീരുമാനത്തിലെത്തിയതിന് ശേഷമാണ് മറ്റൊരു പ്രശ്നത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങിയത്. അവളെ സ്വന്തമാക്കുവാനുള്ള വില! സാധാരണക്കാരുടെ ഇടയില്‍ ജീവിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരന് ചിന്തിക്കാവുന്നതിലുമേറെയാണ്. ഇങ്ങനെയൊരുവളെ എനിക്ക് സ്വപ്നം കാണാ‍ന്‍ പോലും അര്‍ഹതയുണ്ടോ? അതിനു തക്ക ആളുണ്ടോ ഞാന്‍? ഒരു വശത്ത് ഈ ചിന്തയും, മറുവശത്ത് ഞാന്‍ കൊച്ചി രാജാവല്ലേ എന്ന അഹംഭാവവും. ഇതാരോടെങ്കിലും ഒന്നവതരിപ്പിക്കണമല്ലോ. വീട്ടുകാരോടു പറഞ്ഞാലോ? ഓയ് വേണ്ട. പറയേണ്ട താമസം, ഇവളെപ്പോലൊരുവളുമൊന്നിച്ച് കൊട്ടാരത്തിലേയ്ക്കുള്ള ഗേറ്റ് നിനക്കായ് പാറാവുകാരന്‍ തുറന്നു തരും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട എന്ന അച്ഛന്‍ തിരുമനസ്സിന്റെ അലര്‍ച്ച കാതില്‍ വന്നലതല്ലുന്നത് പോലെ...

അങ്ങിനെയാണ് ഞാന്‍ രണ്ടും കല്പിച്ച് എന്റെ മുഖ്യ ഉപദേഷ്ടാവും അടുത്ത സുഹൃത്തുമായ മിസ് നവംബറിനെ സമീപിക്കുന്നത്. അവളോട് മനസ്സില്‍ നടക്കുന്ന വടംവലി മത്സരത്തെക്കുറിച്ച് ചര്‍ച്ച ചെയ്തു. അവള്‍ ആശ്വസിപ്പിച്ചു “എന്തിനിത്ര അലോസരം? ഒരിക്കല്‍ മാത്രം അല്ലേ. കൂടാതെ ഇവളുടെയത്ര ഗുണഗണങ്ങളും സൌന്ദര്യവുമൊന്നും മറ്റവള്‍ക്കില്ലല്ലോ. പിന്നെ, നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് നിറവും സന്തോഷവും നല്‍കിയതും ഇവള്‍ തന്നെയല്ലെ. അതുകൊണ്ട് മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെ നീ ഇവളെത്തന്നെ സ്വന്തമാക്കിക്കോളൂ”. മുഖ്യോപദേഷ്ടാവ് എന്റെയുള്ളിലെ വടംവലി മത്സരത്തിന് ഒരു മാച്ച് റഫറിയെപ്പോലെ പച്ചക്കൊടി കാണിച്ചതും, സന്തോഷാധിക്യം കൊണ്ട് ഹിയാ...ഹുവാ...ഹുക്കോവാ എന്ന ഗാനം പാടിക്കൊണ്ട് ആനന്ദനൃത്തം ചവിട്ടി.

അങ്ങിനെ 2007 ജനുവരി 3 ന് പകല്‍ ഇന്ത്യന്‍ സമയം കൃത്യം 10.15 ന് എന്റെ മനസ്സിളക്കിയ ആ സ്വപ്നസുന്ദരിയെ ഞാന്‍ സ്വന്തമാക്കി. നോക്കിയ എന്‍ 73 മ്യൂസിക്ക് എഡിഷന്‍. നാലായിരത്തിന്റെ ആറ് കെട്ട് എണ്ണികൊടുത്തെങ്കിലും അവള്‍ ഒരു വര്‍ത്ത് തന്നെയാണ്. ഇത് വാങ്ങാന്‍ പ്ലാന്‍ ഇടും മുന്‍പ് എന്റെ ലക്ഷ്യം സോണി എറിക്സണ്‍ വാക്മാന്‍ സീരീസിലുള്ള 810 ഐ ആയിരുന്നു. കൈയ്യിലുള്ള ഔട്ട്ഡേറ്റഡായ ബെന്‍ഖ് 300 ഒന്ന് മാറ്റി വാങ്ങണമെന്ന് കുറച്ചേറെയായി വിചാരിക്കുന്നു. മറ്റ് സഹഷിഫ്റ്റന്മാരാണെങ്കില്‍ ഓരോ ആഴ്ചയിലും ചോദിക്കും “എഡൈ, എന്തൈ നിന്റെ മൊബൈല്‍ വാങ്ങല്‍” അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറയും “ദേ അടുത്താഴ്ച്ച എന്താ‍യാലും വാങ്ങും”. ഇതു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ കീശയില്‍ കിടക്കുന്നവള്‍ പുച്ഛത്തോടെ, “ഇതു കുറേ കേട്ടതാഡൈ” എന്നു പറയുമായിരുന്നോ ആവോ. ഡെറിന്‍ എന്‍ 73 യുടെ ലിങ്ക് അയച്ചു തന്ന സമയത്ത് ഇതിന്റെ വിലയെക്കുറിച്ചോര്‍ത്ത് കുറച്ച് അങ്കലാപ്പുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ ഇവള്‍ എന്റെ കൈപ്പിടിയില്‍ അമര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി. വൈഡ് സ്ക്രീന്‍, 2 ജി.ബി മെമ്മറി, 3.2 മെഗാ പിക്സല്‍ ക്യാമറ, 3-ഡി സ്റ്റീരിയോ സ്പീക്കര്‍, 3-ജി മുതലായവ ഇവളുടെ മുഖ്യ ഫീച്ചേഴ്സില്‍ ചിലതാണ്. ഇന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു ഇവള്‍ എല്ലാം കൊണ്ടും എനിക്ക് യോജിച്ചതും എല്ലാം തികഞ്ഞതും തന്നെ. ഇതിനുടമയായതോടെ ആപ്പീസില്‍ ചിലര്‍ എന്നെ നിക്ക് 73 എന്ന് വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ശരിയായ സെറ്റിംഗ്സ് ഒന്നുമില്ലാതെ, അലസമായ് ഇതില്‍ എടുത്ത ഒരു ചിത്രം കാണുന്നതിന് ഇവിടെ ക്ലിക്കൂ.

അല്ല, ആരായിരുന്നു ?

2007-01-17T11:52:00.000+05:30

സത്യത്തില്‍ ആരായിരുന്നു പൃഥ്വിരാജ് ?

ഡിസംബര്‍ 29

2006-12-28T18:44:00.000+05:30

ഇന്ന് ഡിസംബര്‍ 29. ഇന്നേയ്ക്ക് ഒരു വര്‍ഷം തികയുന്നു എന്റെ ബ്ലോഗ്ഗെഴുത്തിന്. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ഇതേ സമയത്ത് അവള്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു “മാഷിനും ബ്ലോഗ്ഗെഴുതിക്കൂടെ”. ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു. “ഇനീപ്പോ ഇതിന്റെ കൂടി കുറവേയുള്ളൂ. മറ്റെല്ലാം തികഞ്ഞിരിക്കുവല്ലേ. എനിക്ക് വയ്യ. ഇനി നീ എനിക്കൊരു ബ്ലോഗ്ഗ് ഉണ്ടാക്കിത്തരികയാണെങ്കില്‍ ഞാനെഴുതാന്‍ ട്രൈ ചെയ്യാം.” അവള്‍ അതനുസരിച്ച് ഒരെണ്ണം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങിനെ അന്ന് ഒരു “ഡ്രീംസ് ലിമിറ്റഡ്” ബ്ലോഗ്ഗറില്‍ ഉദയം കൊണ്ടു. അത് ഇടക്കെപ്പോഴോ ബ്ലോഗ്ഗറില്‍ നിന്നും നിക്ക് ഡോട്ട് ഇന്‍ ലേയ്ക്ക് മാറ്റി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ബ്ലോഗ്ഗ് ഐഡി മാറിയെങ്കിലും അവള്‍ എനിക്കുണ്ടാക്കി തന്ന ബ്ലോഗ്ഗ് ടൈറ്റില്‍ മാത്രം മാറ്റിയില്ല. അതാണ് “കൊച്ചി രാജാവിന്റെ ജീവിതം”. ഈ ബ്ലോഗ്ഗ് സമൂഹത്തിലേയ്ക്കെന്നെ കൈപിടിച്ചാനയിച്ച എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ആ സുഹൃത്ത് ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയമ്മയ്ക്കായി ഈ പോസ്റ്റ് സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.

ആ സമയത്ത് ആംഗലേയ ബ്ലോഗ്ഗുകളായിരുന്നു എഴുതി നോക്കിയിരുന്നത്. അന്നൊക്കെ മലയാളത്തില്‍ ബ്ലോഗ്ഗാമെന്ന് സ്വപ്നത്തില്‍പ്പോലും വിചാരിച്ചിരുന്നതല്ലല്ലോ. ഈ ബ്ലോഗ്ഗെഴുത്തിന്റെ ആദ്യകാലം എന്നെ ഇപ്പോള്‍ മറ്റൊന്നിനെക്കുറിച്ചുകൂടി ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു. ലക്ഷ്മിയുടെ പ്രചോദനത്താല്‍ ഊര്‍ജ്ജം കൊണ്ട് ഒരു ഓണ്‍ലൈന്‍ ഇന്റര്‍വ്യൂ. അതിന് പിന്നാലെ ഫേസ് ടു ഫേസ് ഇന്റര്‍വ്യൂവും, പിന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ച ശമ്പളസ്കെയിലില്‍ കേരളത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖ സര്‍ക്കാര്‍ അധിഷ്ഠിത ഐ.ടി.പാര്‍ക്കില്‍ ഉദ്യോഗവും. അങ്ങിനെ 2005 ഡിസംബര്‍ അല്ല, ആ വര്‍ഷം തന്നെ അവസാനിക്കാന്‍ നാഴികകള്‍ അവശേഷിക്കേ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യ നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റിലൂടെ പുതിയ ഉദ്യോഗത്തില്‍ പ്രവേശിച്ചു.

സഹവര്‍ക്കനായ പണിക്കനാണ് മലയാളത്തില്‍ ബ്ലോഗ്ഗാമെന്ന് പറഞ്ഞു തന്നതും, പിന്മൊഴി സെറ്റിംഗ്സ്സും മറ്റും ചെയ്തു തന്ന് സഹായിച്ചതും. ഈ അവസരത്തില്‍ പണിക്കനോടുള്ള നന്ദിയും കടപ്പാടും അറിയിക്കട്ടെ. അങ്ങിനെ ഞാന്‍ മലയാളത്തില്‍ ബ്ലോഗ്ഗുകള്‍ എഴുതിത്തുടങ്ങി. കമന്റുകളും പിന്മൊഴിയും തനിമലയാളവും ബൂലോഗക്ലബും എനിക്ക് ഒട്ടേറെ ബ്ലോഗ്ഗ് സുഹൃത്തുക്കളെത്തന്നു. അത് ജീവിതത്തിലെ വലിയ നേട്ടങ്ങളിലൊന്നായി കണക്കാക്കുന്നു. ആ സുഹൃത്തുക്കളിലൂടെ ഒട്ടേറെ വിജ്ഞാനവും പ്രോത്സാഹനങ്ങളും പല അവസരത്തിലുമെനിക്ക്‌ കൈവന്നു. എല്ലാ സഹായ സഹകരണങ്ങളും ഉപദേശങ്ങളും തന്ന എല്ലാ ബൂലോഗ സുഹൃത്തുക്കളോട് എന്റെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ നന്ദിയും സന്തോഷവും അറിയിക്കട്ടെ. ബ്ലോഗ്ഗറില്‍ നിന്നും എന്റെ സെര്‍വറിലേയ്ക്കു ബ്ലോഗ്‌ ഫീഡ്‌ മാറ്റാന്‍ സഹായിച്ച വിശ്വേട്ടന്‌ പ്രത്യേകം നന്ദി പറഞ്ഞുകൊള്ളട്ടേ. ജൂലൈയില്‍ നടന്ന കേരള മീറ്റിലും (പടങ്ങള്‍ 1, 2) ആഗസ്റ്റില്‍ അടിച്ചു പിരിഞ്ഞ കൊച്ചി മീറ്റിലും പങ്കെടുക്കാനും കുറെയേറെ ബൂലോഗരെ പരിചയപ്പെടാനുമായി.

ഇനിയും നിങ്ങളുടെ ഏവരുടേയും പ്രോത്സാഹനങ്ങളും സ്നേഹവും പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട്‌...

എന്നെ സമ്മതിക്കണം !!!

2006-12-24T03:50:00.000+05:30

ഉ ഹ്‌ വാഹ്‌ ഹൂ... ഒരു കിടു കോട്ടുവായിട്ടോണ്ട്‌ ഒന്നു മൂരിനിവര്‍ത്തി ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റു. ഈ നൈറ്റ്‌ ഷിഫ്റ്റിന്റെ ഒരോ കാര്യമേ!!! രാത്രിപ്പണിയും പകലുറക്കവും. കഞ്ഞി കുടിക്കണ്ടേയെന്നോര്‍ത്തിട്ടാ. അല്ലെങ്കില്‍ ങാ. അറിയാല്ലോ. ഹും!

ഹൊ ഇന്നത്തെ ഉറക്കവും പൊളിഞ്ഞു പാളീസായല്ലോന്നോര്‍ത്തുകൊണ്ടു കിടക്കയില്‍ നിന്നും പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. കണ്ണും മൂക്കും തിരുമ്മിയും ചീറ്റിയും താഴത്തെ നിലയിലേയ്ക്കിറങ്ങി. ചുമരില്‍ ഞെളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ക്ലോക്ക്‌ വീണ്ടുമൊരു 10 മണിയായി എന്നോര്‍മ്മിപ്പിച്ചു കൊണ്ടു അലറി - ണിം ണിം ണിം (ണിം x 10 മറക്കണ്ട). ഇന്നലത്തേത്‌ പോലെ പല്ലുതേക്കാന്‍ മറക്കണ്ടയെന്നോര്‍ത്തു വച്ചിരുന്നത്‌ കൊണ്ട്‌ കമ്പനിയില്‍ നിന്നു വന്നപ്പോള്‍ത്തന്നെ പല്ലുതേച്ചിരുന്നു. ഹാവൂ ആ കടമ്പ കഴിഞ്ഞല്ലോ. ഇനി ടി.വി.ക്കു മുന്നില്‍ ചടഞ്ഞുകൂടാം. ചാനലുകള്‍ മാറിമറിഞ്ഞു കമഴ്‌ന്നു ചരിഞ്ഞു. ദിവാന്‍ജിയില്‍ അങ്ങനെ രാജകീയമായ്‌ ചരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട്‌ എല്ലാ ടി.വി വളിപ്പുകളും, പാഴായിപ്പോയ നല്ലൊരുറക്കത്തിന്റെ ഹാങ്ങോവറിനിടയിലെ ബോധമണ്ഡലത്തിലേക്ക്‌ തെന്നിവീണു കൊണ്ടിരുന്നു.

ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ്‌ മനഃപ്പൂര്‍വ്വം ഒഴിവാക്കി. കൊട്ടാരത്തില്‍ ഞാന്‍ തനിയെയായിരുന്നതുകൊണ്ടും, അന്തഃപ്പുരത്തില്‍ ആരുമില്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ടും ഭൃത്യ/ന്മാര്‍ ആരും ഹാജരില്ലാത്തതിനാലുമാണ്‌ ഇന്നത്തെ പ്രഭാത ഭക്ഷണം കൃത്യമായി ഒഴിവാക്കിയത്‌.

ഘടികാര മുത്തപ്പന്‍ വീണ്ടും ചുമരിലിരുന്ന്‌, ഇത്തവണ അലറിയില്ല, ഒന്നു മൂളി. എടോ വങ്കാ മണി 12 ആയഡൈ. ഓ! അതിനൊപ്പം തന്നെ എന്റെ അന്തരംഗം മന്ത്രിച്ചു. മോനേ എഴുന്നേറ്റ്‌ അടുക്കളയില്‍ ചെന്നെന്തെങ്കിലും പാചകം ചെയ്യൂ. പൊതുവേ ഹോട്ടലില്‍ നിന്നും കഴിക്കാത്ത (ബാറില്‍ നിന്നേ / ഇരുന്നേ കഴിക്കാറുള്ളൂ, അറിയാമല്ലോ. യേത്‌) ഞാന്‍ കുറേ നാളുകള്‍ കൂടി എന്റെ പാചക നിപുണത ഒന്നു ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുവാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.

ഹാ! നല്ല പിടയ്ക്കുന്ന സൊയംബന്‍ സവാള കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സു കുളിര്‍ത്തു. ഇന്നത്തെ സ്പെഷ്യല്‍ ഇതു വച്ചു തന്നെയാവട്ട്‌. എന്റെ മനസ്സു വായിച്ചിട്ടെന്നോണം ഫ്രിഡ്ജില്‍ ഇരുന്നിരുന്ന കോഴിമുട്ടകളുടെ രോദനം എന്റെ ഉള്ളിന്റെയുള്ളിനെ വല്ലാതെ സ്പര്‍ശിച്ചു. എന്തു ചെയ്യാം. ഒടുക്കത്തെ മടിയായ്പ്പോയില്ലേ. എല്ലാ കുറ്റവും നൈറ്റ്‌ ഷിഫ്റ്റിനിരിക്കട്ടേ. പാവം മുട്ടകള്‍ വിചാരിക്കുന്നുണ്ടാവും, ചുമ്മാ കാണാന്‍ വച്ചിരിക്കുകയാണെങ്കില്‍ ഷോകേസില്‍ വച്ചാല്‍ പോരേ എന്തിനീ ഫ്രിഡ്ജില്‍. ഈ പ്രാന്തനെടുത്ത്‌ ഒരു ഓം ലെറ്റുണ്ടാക്കി കഴിച്ചു ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ പാപമോക്ഷം കല്‍പ്പിച്ചു തന്നൂടെ എന്നൊക്കെ. നെക്സ്റ്റ്‌ ടൈം മക്കളേ എന്നു അവറ്റകളോടു മന്ത്രിച്ചിട്ടു ഞാന്‍ ആ സവാളക്കോതയെ കയ്യിലെടുത്തു.

സവാള സ്ലൈസ്‌ ചെയ്തു ഇല്ലാത്ത ദുഃഖത്തെയോര്‍ത്ത്‌ കുറച്ചു കരഞ്ഞു. പാവം ഞാന്‍. അങ്ങനെ ആ മുഴു സവാള കഴുകി അരിഞ്ഞു പീസ്‌ പീസാക്കി ഒരു പാത്രത്തിലാക്കി. പിന്നെ ഒരു സ്പൂണ്‍ മുളകുപൊടി അതില്‍ കമഴ്ത്തി. പിന്നെ 1 സ്പൂണ്‍ ഉപ്പും ചേര്‍ത്ത്‌ നന്നായി ഒന്നിളക്കി. അതിനു ഷേഷം ഈ ചേരുവ, ഒരു നന്നായി ചൂടാക്കിയ ചീനച്ചട്ടിയില്‍ ഇട്ടു വെളിച്ചെണ്ണയും വിനാഗിരിയും ചേര്‍ത്തു വഴറ്റി. അങ്ങനെ ഒരു 10-15 മിനുട്ടോളം. സംഭവം റെഡി. ഈ സ്പെഷ്യലിനു ഒരു പേരും കൊടുത്തു. സവാള പൊള്ളിച്ചത്‌. യ്യേ! പാചകശിരോമണികള്‍ ആരും കേള്‍ക്കണ്ട. ശ്‌ ശ്‌...

കാര്യം ഇങ്ങനെയൊക്കെയായിരുന്നെങ്കിലും വായില്‍ വെക്കാന്‍ കൊള്ളാവുന്നത്‌ തന്നെയായിരുന്നൂട്ടോ എന്റെ സവാള പൊള്ളിച്ചത്‌. മാത്രമല്ല വീണ്ടും വീണ്ടും കഴിക്കാന്‍ തോന്നുന്നത്ര ടേസ്റ്റുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന്‌ വിശ്വസിക്കാന്‍ കൊള്ളാവുന്ന കേന്ദ്രത്തില്‍ നിന്നും റിപ്പോര്‍ട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഹോ! എന്നെ സമ്മതിക്കണം !!!

ഓ ക്രിസ്മസ്‌ ട്രീ

2006-12-24T02:21:00.000+05:30

ആശംസകള്‍...

കളിക്കുടുക്ക - ഒരു അന്വേഷണം

2006-12-08T03:53:00.000+05:30

നേതാവേ നേതാവേ...

2006-12-03T21:37:00.000+05:30

ധീരതയോടെ നയിച്ചോളൂ... അഞ്ചെട്ടണ്ണം പിന്നാലെ...

ങെ!!!

നേതാവെവിടെ??? വീണ്ടും പാര്‍ട്ടി മാറിയോ???

(ഡി.ഐ.സി. എന്‍.സി.പി. യില്‍ ലയിച്ചു. അടുത്തത് എവിടേയ്ക്ക് ???)

ഒരു ഇന്‍സ്റ്റന്റ് കെട്ടുകഥ

2006-11-26T16:57:00.000+05:30

തുടക്കം

കെവിന്‍: കൂട്ടുകാരാ, കഥയുണ്ടാക്കാനറിയാമോ?

നിക്ക്: അറിയാമെന്ന് തോന്നുന്നു :)

കെവിന്‍: കെട്ടുകഥ

നിക്ക്: എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാ?

കെവിന്‍: ന്നാ തുടങ്ങിക്കോ

നിക്ക്: എന്താ? കളിയാക്കുകയാണോ?

കെവിന്‍: രണ്ടു വരി ഞാന്‍, രണ്ടുവരി താന്‍

നിക്ക്: എഹ്

കെവിന്‍: കാര്യമായിട്ടാ

നിക്ക്: ?? ഇതെന്തു കളി?

കെവിന്‍: ഇതൊരു കളിയാ. രസമാ

നിക്ക്: ഹൊ! ഇങ്ങനേം കളിയൊ?

കെവിന്‍: ആദ്യം ഞാന്‍

‍നിക്ക്: ശരി

ഒരു കഥ ഇവിടെ ആരംഭിക്കുന്നു

കെവിന്‍: ഒരു കൊടുംവനം. ആകാശംമുട്ടെ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ വനം വിചിത്രനാമധാരികളായ ജീവികള്‍, ചാടിച്ചാടിയും പറന്നും ഇഴഞ്ഞും ജീവിക്കുന്ന വനം. അവിടെയാണു നമ്മുടെ നായകന്‍ (നായിക?) ഉം.

നിക്ക്: ഉം

കെവിന്‍: പോരട്ടേ മാഷേ

നിക്ക്: നായകന്‍ കാട്ടിലെങ്ങനെയെത്തി എന്നത് എനിക്ക് പോലും അറിയില്ല. ഹിഹി

കെവിന്‍: അതാണു കളി. കെട്ടിയുണ്ടാക്കണം.

നിക്ക്: മ്

കെവിന്‍: ഞാന്‍ പറയുന്നതിനു ബാക്കി താനുണ്ടാക്കണം. അതിനു ബാക്കി പിന്നെ ഞാനുണ്ടാക്കും

നിക്ക്: പതിവ് പോലെ മല്ലു ആഹാരത്തിന് വകയുണ്ടാക്കാനായ് ആയുധധാരിയായി ഉള്‍വനത്തിലേയ്ക്ക് യാത്രയായി

കെവിന്‍: ന്ന്ട്ട്?

നിക്ക്: സാധാരണയായി മാന്‍, മുയല്‍ തുടങ്ങിയ മൃഗങ്ങളാണ് അയാളുടെ ഇരകള്‍. ഒരിക്കല്‍ ഒരു പുലിയെ കെണിയിലാക്കി ഭക്ഷണമാക്കിയിരുന്നു. പാകം ചെയ്യാതെ കഴിക്കുന്നത് കൊണ്ടാവാം അയാള്‍ക്കതിന്റെ രുചി അത്ര പിടിച്ചില്ല. അതു കൊണ്ട് ഈയിടെ പുലി, സിംഹം, ആന തുടങ്ങിയവയെ കയ്യില്‍ക്കിട്ടിയാലും അയാള്‍ ഗൌനിക്കാറില്ലായിരുന്നു. ഹിഹി

കെവിന്‍: അന്നയാള്‍ ഏറെ നടന്നിട്ടും ഒന്നും കണ്ടില്ല.

കെവിന്‍: അപ്പോ അതാ മുന്നില്‍ ഒരു........

നിക്ക്: ജീവിതത്തില്‍ പകപ്പെന്തെന്നറിയാത്ത അയാള്‍ പെട്ടെന്ന് പകച്ചു നിന്നു. തോളത്തു തൂക്കിയിരുന്ന ആവനാഴിയില്‍ നിന്നും അമ്പെടുത്ത് കുലച്ച് എന്തിനും തയ്യാറാ‍യി നിലകൊണ്ടു.

നിക്ക്: അയാള്‍ പതിവായ് പോകുന്ന വഴിയില്‍ അതാ അയാള്‍ ഇതു വരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ഭീമാകാരനായൊരു ജീവി. കറുത്തിരുണ്ട് രണ്ട് കൊമ്പുകളൊക്കെയുയര്‍ത്തി വയറൊക്കെ വീര്‍പ്പിച്ച്...

കെവിന്‍: നിശ്ചലമായ ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍

‍നിക്ക്: ഗര്‍ര്‍ര്‍‍

കെവിന്‍: ഗര്‍ര്‍ര്‍ര്‍ര്‍ര്‍. അതെന്താ പോത്താ?

നിക്ക്: പോത്തൊന്നുമല്ല ഹെ!

കെവിന്‍: ചോരച്ചുവപ്പുള്ള കണ്ണുകള്‍ അയാളെത്തന്നെ ഉന്നം വെച്ചു

നിക്ക്: ആ കൊടും വനത്തില്‍ ആകെയുള്ളൊരു വെളിമ്പ്രദേശമായിരുന്നു ആ സ്ഥലം

കെവിന്‍: ഹേയ്. വെളിമ്പ്രദേശത്തിനോടെന്താ ഇത്ര കമ്പം? കൊടുംവനംന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ നടക്കാന് ‍പോലും പറ്റാത്തത്ര തിങ്ങിയ വനമാണ്. അതിനിടയിലാണോ ഹേ വെളിമ്പ്രദേശം?

നിക്ക്: പരിസരബോധം തിരിച്ചു കിട്ടിയ മല്ലു സമീപത്തുള്ള ഒരു വലിയ വൃക്ഷത്തിന്റെ മറവിലേയ്ക്ക് മാറി നിന്ന് ആ വലിയ ജീവിയെത്തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു. എല്ലാ വനത്തിലുമുണ്ട് വെളിമ്പ്രദേശം

കെവിന്‍: ശരി വാദത്തിനില്ല

നിക്ക്: കഥയിലെന്തു ചോദ്യം. നമ്മള്‍ കഥ പറയുന്നു. കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ ചുമ്മാ ഇരുന്നു കേട്ടാല്‍ മതീന്നേ :) ഹെഹെ

കെവിന്‍: ഹാ. പക്ഷേ ആ ക്രൂരജന്തുവിന്റെ കണ്ണുകള്‍

‍നിക്ക്: വെട്ടിത്തിളങ്ങി

കെവിന്‍: ആക്രമണമാണോ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നതാണോ ഉചിതമെന്ന് ഒരു നിമിഷം മല്ലു കണക്കുകൂട്ടി. പക്ഷേ

നിക്ക്: പക്ഷേ, ആ ജീവി തന്നെക്കണ്ടിട്ടും ഒരടി മുന്നോട്ടോ പിന്നോ‍ട്ടോ വയ്ക്കാതിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് അയാള്‍ അത്ഭുതംകൂറി

കെവിന്‍: ഇവിടെ, നിശ്ചലമായ ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞ നിമിഷങ്ങള്‍ കടന്നുപോയി

നിക്ക്: ഒവ്വ ഒവ്വ. എന്നെ കൊണ്ട് കഥ പറയിപ്പിക്കുകയാണെല്ലേ

നിക്ക്: എഡൈ, യു ആര്‍ സംവാട്ട് ബിസി. ഗര്‍ര്‍ര്‍. എന്റെ കഥയിങ്ങനെ ഗുളു ഗുളുന്ന് പറഞ്ഞു തികട്ടി വരികയാ

കെവിന്‍: പറേന്നേ. എന്റെ മുതലാളി കേറി വന്നു. അപ്പോ എന്തു ചെയ്യും?

നിക്ക്: മൊയിലാളിയോട് പ്വാന്‍ പറ

കെവിന്‍: പെട്ടന്നു് ലോകമെങ്ങും കിടുങ്ങുമാറു് ഭീകരശബ്ദത്തോടെ, ആ ജീവി അവന്റെ നേരെ കുതിച്ചു

നിക്ക്: അയ്യോ! അതു ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല!

കെവിന്‍: പക്ഷേ എന്തു ചെയ്യാം. അങ്ങിനെ സംഭവിച്ചു. മല്ലു ഒന്നു പകച്ചുപോയി

നിക്ക്: ഉം

കെവിന്‍: അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു ആക്രമണം. ചെടിപ്പടര്‍പ്പുകള്‍ ഞരുക്കിയുടച്ചു കൊണ്ടു് പാഞ്ഞടുത്ത ആ ഭീകരരൂപം മല്ലു മറഞ്ഞുനിന്ന മരം ഒറ്റ വീശിനു കടപുഴക്കി

കെവിന്‍: പിന്നെ?

നിക്ക്: തനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കും മുന്‍പ് തന്നെ മല്ലു, തന്നെ ലക്ഷ്യമാക്കി അടുത്തു വരുന്ന ആ വലിപ്പമുള്ള ജന്തുവിന്റെ ഒരു വലിയ ഗുഹയ്ക്ക് സമാനമായ വായ തുറന്നു വരുന്നത് കണ്ടു.

കെവിന്‍: ഇത്ര വല്യ വായുണ്ടായിരുന്നോ, അതു ഞാനറിഞ്ഞില്ല

നിക്ക്: അത്ര മാത്രമേ മല്ലൂന് ബോധാവസ്ഥയില്‍ കാണാനൊത്തുള്ളൂ. വായുണ്ട് :)

കെവിന്‍: ആദ്യത്തേ ആക്രമണത്തില്‍ തന്നെ അവനു അടിതെറ്റിപ്പോയി. മുകളില്‍ ഇലക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന ആകാശത്തിന്റെ പൊട്ടുകള്‍. ശരീരമാസകലം വേദനിക്കുന്ന മുറിവുകള്‍. താനെവിടെയാണ്? എന്താണെനിക്കു പറ്റിയത്? മല്ലു ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ വേദന, അസഹ്യമായ വേദന. പിന്നെയും അവന്റെ ബോധം മറഞ്ഞു!! അങ്ങിനെ അബോധത്തിന്റെ കയങ്ങളില്‍ മുങ്ങിത്താഴുമ്പോള്‍, മുറിവുകളില്‍ നീറ്റല്‍. അസഹ്യമായ നീറ്റല്‍.

കെവിന്‍: നായികയെ ഇന്ട്രഡ്യൂസ് ചെയ്യട്ടേ?

നിക്ക്: മല്ലുവിനു തന്നില്‍ ഒരു പുതു ഓജസ്സും ആരോഗ്യവും നിറഞ്ഞുവരുന്നതായി തോന്നി. കണ്ണുകള്‍ മെല്ലെത്തുറന്നു. ചുറ്റും നോക്കി. ഏതോ പ്രാകൃതമായ സ്ഥലം. വൃക്ഷങ്ങളില്ല. മൃഗങ്ങളില്ല. ഒരു തുറസ്സായ ഇടം

കെവിന്‍: കാറ്റിലാടി നില്‍ക്കുന്ന തെങ്ങുകള്‍

‍നിക്ക്: അയ്യേ! തെങ്ങോ

കെവിന്‍: എന്തേ?

നിക്ക്: ഒരു ഫിക്ഷനാക്കി മാറ്റുമ്പോഴാ ഇയാള്‍ടെ ഒരു തെങ്ങ്

കെവിന്‍: ശരി ശരി വേണ്ട. തെങ്ങു മുറിച്ചു

നിക്ക്: ഏയ്. ഇഷ്ടാ ഇഷ്ടനിഷ്ടമുള്ളത് കീച്ചാം

കെവിന്‍: തെങ്ങു വേണ്ടടോ. കാട്ടില്‍തന്നെ ഒരു കാട്ടുജാതിക്കാരുടെ കൂട്ടം. അവരുടെ കുടിലുകള്‍

‍നിക്ക്: ങെ! ഇപ്പോഴും താങ്കള്‍ക്ക് കത്തിയില്ല അല്ലേ ? പിന്നേം കാടോ

കെവിന്‍: ഇല്ല. പറ. വേഗം പറ

നിക്ക്: അതേ, ഭീകര ജീവി മറ്റൊന്നുമല്ല. ഒരു ഫ്ലൈയിംഗ് സോസര്‍

നിക്ക്: ഏലിയന്‍സ് നുമ്മട മല്ലൂനെ പൊക്കി

കെവിന്‍: സോസറോ, അതോ പ്ലേറ്റോ?

നിക്ക്: പറക്കും തളിക. ആക്കല്ലേ ട്ടാ

കെവിന്‍: ഹിഹി. മനസ്സിലായടോ. അപ്പോ ഇതൊരുപാടുയരത്തില്‍ പോകുമല്ലോ. ബാക്കി കൂടി പറ. കേള്‍ക്കാന്‍ ആകാംക്ഷ

നിക്ക്: ഓഹൊ. ഈ കെയറോഫില്‍ സ്പേസിലൊക്കെ ഒന്നു കറങ്ങാമെന്നായിരുന്നു പ്ലാന്‍

കെവിന്‍: വാ, പോകാം സ്പേസില്‍

‍കെവിന്‍: ഞാന്‍ പോയി ഊണുകഴിച്ചിട്ടു വരാം

നിക്ക്: ഹ ഹ

കെവിന്‍: അവിടെപോയിട്ടു ഊണുകഴിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ലെങ്കിലോ

നിക്ക്: എന്തിനായിരുന്നു ഈ കളി ?

കെവിന്‍: ഭാവന ഡെവലപ്പു ചെയ്യാനുള്ള ഒരു എക്സര്‍സൈസാ

നിക്ക്: ആ യെസ്

കെവിന്‍: ശരി അപ്പോ ഊണു കഴിച്ചിട്ട് നമുക്കു സ്പേസില്‍ പോകാം

നിക്ക്: ഓക്കെ

കെവിന്‍ is offline. The story will be developed when കെവിന്‍ comes online.

തുടരും???
കെവിന്‍ (അഞ്ജലി ഓള്‍ഡ് ലിപി) ഭായ് ഇനിയും ഓണ്‍ലൈന്‍ ആവണം. പരസ്പരം കഥ പറയണം. ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു. മല്ലുവും...

കടപ്പാട് : ഗൂഗിള്‍ടാക്ക്

നിയോഗം

2006-11-26T09:05:00.000+05:30

മറവിതന്‍ തീരത്തെന്തോ
ചികഞ്ഞു നില്‍ക്കവേ;
മന്ദമാരുതന്‍തന്‍ കരലാളന-
മേറ്റെന്‍ മനസ്സിന്‍ തന്ത്രികള്‍,
ജീവിതത്തിന്‍ പൊരുള്‍ തേടവേ...

മഞ്ഞുകണങ്ങള്‍ ചെറുമിന്നാ-
മിനുങ്ങുകള്‍ ചമഞ്ഞു, തെളിഞ്ഞു
നിന്നൊരാ സന്ധ്യയിലൊ-
ന്നുമോര്‍ത്തിടാനാവാതെ,
അക്കുന്നിന്‍ നെറുകില്‍ തേങ്ങലാകവേ...

എന്താണിവിടെന്‍ നിയോഗം,
ഇളം കാറ്റിനോടാരാഞ്ഞു;
മറുപടിയേതൊന്നു-
മേകാതവിടെന്‍ ശബ്ദം,
പ്രതിദ്ധ്വനികളായ് തിങ്ങവേ...

കിട്ടിയില്ലൊരുത്തരം
കിട്ടില്ലൊരുത്തരം
കിട്ടിയാലൊട്ടൊരു
കിട്ടാത്ത ഭാ‍വവും.

യേത്? ;)

ഇര

2006-11-20T13:00:00.000+05:30

മഹാവിപത്തിന്‍ മുന്നില്‍ അജ്ഞനായ്...

പാലം കുലുങ്ങിയാലും...

2006-11-18T12:01:00.000+05:30

കേരളത്തിനു 50 വയസ്സു തികഞ്ഞു...

അതിനേക്കാള്‍ പ്രായമേറിയ മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ അണക്കെട്ടു കവിഞ്ഞൊഴുകിയോ അണക്കെട്ടു തകര്‍ന്നോ ഈ അമ്പതാം പിറന്നാള്‍ ആഘോഷിക്കുന്ന വര്‍ഷത്തില്‍ത്തന്നെ കേരളത്തിലെ ജനസംഖ്യയും കേരളത്തെത്തന്നെ പാതിയാക്കി എന്നൊരു ചരിത്രവും എഴുതേണ്ടി വരുമോ? കാത്തിരുന്നു കാണുക തന്നെ.

സര്‍ക്കാരുകള്‍ മാറി മാറി വന്നു, പോയി. ഇപ്പോള്‍ ഇന്നു കേരള സര്‍ക്കാരും തമിഴ്‌നാടു സര്‍ക്കാരും തമ്മില്‍ തര്‍ക്കം നിലനില്‍ക്കുന്നതിനാല്‍ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ഏജന്‍സിയെക്കൊണ്ട്‌ മുല്ലപ്പെരിയാറിന്റെ അപകടാവസ്ഥ ഒരു സമഗ്രമായ അന്വേഷണത്തിലൂടെ ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ടതായിരുന്നു. കൂടാതെ ഒരു 35 ലക്ഷത്തിലേറെ ജനങ്ങളുടെ ജീവനു ഭീഷണിയായി നിലനില്‍ക്കുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരിനേയും സുപ്രീം കോടതിയേയും ബോധിപ്പിക്കേണ്ടത്‌ കേരളാ സര്‍ക്കാരിന്റെ കടമയാണ്‌. കൂടാതെ, മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ അണക്കെട്ടിലെ സ്പില്‍വേയിലൂടെയുള്ള നീരൊഴുക്ക്‌ സുഗമമാക്കാനുതകുന്ന അതിനു മുന്നിലെ കുറ്റിച്ചെടികളും ചെളിയും മണ്ണും നീക്കം ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു.

2005 ല്‍ പാര്‍ലമന്റ്‌ പാസ്സാക്കിയ ഡിസാസ്റ്റര്‍ മാനേജ്‌മന്റ്‌ നിയമം 64 വകുപ്പില്‍, അത്യാഹിതം ഒഴിവാക്കുന്നതിനും ദുരന്തനിവാരണത്തിനും വ്യവസ്ത്ഥയുണ്ട്‌. ഏതെങ്കിലും സ്ഥലമോ അതിലെ നിര്‍മ്മിതിയോ ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന്‌ സര്‍ക്കാരിന്‌ ബോധ്യപ്പെട്ടാല്‍ ഡിസാസ്റ്റര്‍ മാനേജ്‌മന്റ്‌ അതോറിറ്റിയെ ഏല്‍പ്പിച്ചുകൊടുക്കാം. അതിനായി പ്രസ്തുത നിയമം അനുസരിച്ചു സംസ്ഥാന-ജില്ല ഡിസാസ്റ്റര്‍ മാനേജ്‌മന്റ്‌ അതോറിറ്റി സര്‍ക്കാര്‍ അടിയന്തിരമായി രൂപവത്ക്കരിക്കണം. എന്നിട്ട്‌ അണക്കെട്ടിന്റെ എല്ലാ നിയന്ത്രണവും ഡിസാസ്റ്റര്‍ മാനേജ്‌മന്റ്‌ അതോറിറ്റിക്ക്‌ നല്‍കിയ ശേഷം, തമിഴ്‌നാടിന്‌ ആവശ്യമായ വെള്ളം തുടര്‍ന്നും നല്‍കണം. പത്രസമ്മേളനത്തില്‍ ഒരു കേരളാ മുന്മന്ത്രി പറഞ്ഞതാണിത്‌.

ഇടുക്കിയിലെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയും ആശങ്കാജനകമാണെന്നാണ്‌ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്‌. മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ സ്പില്‍വേ വഴി ഒഴുകിവരുന്ന വെള്ളം ഇടുക്കി ജലസംഭരണിയിലെ ജലനിരപ്പ്‌ 2380.60 അടിയിലെത്താന്‍ കാരണമായി. മുല്ലപ്പെരിയാറില്‍ നിന്നും ജലം പെരിയാര്‍ വഴി 30 കിലോമീറ്റര്‍ ഒഴുകിയാണ്‌ ഇടുക്കിയില്‍ എത്തുന്നത്‌. സെക്കണ്ടില്‍ 3500 ഘനയടി വെള്ളമാണ്‌ ഇടുക്കിയിലേക്ക്‌ ഒഴുകിയെത്തുന്നതായാണ്‌ കെ.എസ്‌.ഇ.ബി. യുടെ കണക്ക്‌.

തമിഴ്‌നാടു വെള്ളം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്‌ കുടിക്കാനോ കൃഷിക്കോ ആല്ല. വൈദ്യുതി ഉല്‍പാദിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ്‌. എന്നാല്‍, കേരളത്തിലെ 35 ലക്ഷം ജനങ്ങളുടെ ജീവന്റെ പ്രശ്നമാണ്‌. ഇരു സംസ്ഥാനങ്ങളും ചര്‍ച്ച നടത്തി പ്രശ്നം പരിഹരിക്കണമെന്നു സുപ്രീം കോടതി ആവശ്യപ്പെട്ടതിനനുസരിച്ചാണു പല ശ്രമവും നടത്തി. തമിഴ്‌നാടു മുഖ്യമന്ത്രിക്കു രണ്ടു പ്രാവശ്യം കത്തയച്ചെങ്കിലും അവര്‍ അവരുടെ വാദത്തില്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കുകയാണ്‌. പക്ഷെ, വെള്ളം കവിഞ്ഞൊഴുകി അവരുടെ റോഡും പാലവും തകര്‍ന്നു. ഡാമില്‍ മണ്ണു നിറഞ്ഞു. ഇപ്പോള്‍ അവര്‍ക്കു കാര്യം ബോധ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌. വെള്ളം ഇങ്ങോട്ടാണു ഒഴുകിയതെങ്കില്‍ 35 ലക്ഷം ജനങ്ങളെ അറബിക്കടലില്‍ തള്ളുമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു ജലനിരപ്പു 136 അടിയില്‍ നിലനിര്‍ത്താന്‍ അവര്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാകുമെന്ന്‌ ഇപ്പോള്‍ മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ അണക്കെട്ടു സന്ദര്‍ശിക്കുന്ന കേരള മുഖ്യമന്ത്രി വാര്‍ത്താ ലേഖകരോടു പറഞ്ഞു.

മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ അണക്കെട്ടിലെ ജലനിരപ്പ്‌ ഇന്നലെ രണ്ടു പോയിന്റ്‌ കുറഞ്ഞു 138.2 അടിയിലെത്തി. ഇനിയുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ ഇനിയും ജലനിരപ്പു കുറയുവാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം...സര്‍ക്കാരുകള്‍ തമ്മിലുള്ള വടംവലിയില്‍ ആരു ജയിച്ചാലും തോറ്റാലും നഷ്ടം നമ്മള്‍ പാവം പൊതുജനങ്ങള്‍ക്ക്‌...നമ്മുക്കേവര്‍ക്കും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം...നമ്മെ ഒന്നോടെ വിഴുങ്ങാന്‍ തയ്യാറെടുത്തു നില്‍ക്കുന്ന മഹാവിപത്ത്‌ ഒഴിഞ്ഞു പോവണേയെന്ന്‌...

മുല്ലപ്പെരിയാറില്‍ നിന്നും നിക്ക്

2006-11-15T17:46:00.000+05:30

ഇടുക്കി: സംഭരണശേഷിയിലും അധികം ജലം നിറഞ്ഞ മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ അണക്കെട്ട് ഇപ്പോള്‍ കവിഞ്ഞൊഴുകുകയാണ്. ഇപ്പോള്‍ 137.7 അടിയില്‍ എത്തി നില്‍ക്കുന്ന ഡാമിന്റെ പരമാവധി സംഭരണശേഷി 136 അടിയാണ്. സ്പില്‍വേയിലെ 13 ഷട്ടറുകളില്‍ക്കൂടി സെക്കന്റില്‍ ഏതാണ്ട് 6,000 ഘനയടി വെള്ളം ഇടുക്കിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇനിയും ഈ നീരൊഴുക്ക് ശക്തമാകാനാണ് സാധ്യത. പെരിയാറിന്റെ ഇരുകരകളിലും താമസിക്കുന്നവര്‍ പരിഭ്രാന്തിയിലാണ്. തേക്കടി ഉള്‍വനങ്ങളിലും രാജപാളയത്തിന്‍ പടിഞ്ഞാറുള്ള മലനിരകളിലും പെയ്ത ശക്തമായ മഴയാണ് ജലനിരപ്പുയരാന്‍ കാരണമായതെന്ന് കരുതുന്നു.

പെരിയാറിന് മുകളിലൂടെ 1895 ല്‍ ബ്രിട്ടീഷ് എഞ്ചിനീയര്‍മാര്‍ നിര്‍മ്മിച്ചതാണ് മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ അണക്കെട്ട്. ഈ ഡാമിന്റെ പരമാവധി ആയുസ്സ് 50 - 60 വര്‍ഷങ്ങള്‍ വരെയാണ്. പ്രായപരിധി കഴിഞ്ഞ ഈ അണക്കെട്ട് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് കേരളത്തിലെ തേക്കടിയിലാണെങ്കിലും തമിഴ്നാട് സര്‍ക്കരിന്റെയധീനതയിലാണ് പൂര്‍ണ്ണാധികാരവും പ്രവര്‍ത്തനവും.

ഇന്നലെ തമിഴ്നാട് നല്ലൊരു തോതില്‍ മുല്ലപ്പെരിയാറില്‍ നിന്നും വെള്ളമൊഴുക്കിക്കൊണ്ട് പോയതിനെത്തുടര്‍ന്ന് ഇറച്ചിപ്പാലത്ത് (തമിഴ്നാട്) കൊല്ലം - തേനി റോഡ് (എന്‍.എച്.220) തകര്‍ന്നു. ഗതാഗതം പുനഃസ്ഥാപിക്കുവാന്‍ ഒരു മാസത്തിലേറെ വേണ്ടി വരുമെന്നാണ് അറിയുന്നത്. ജലനിരപ്പ് 142 അടിയാക്കി ഉയര്‍ത്താമെന്ന സുപ്രീം കോടതി വിധി നിലനില്‍ക്കേ ജലനിരപ്പ് കുറയ്ക്കാ‍ന്‍ തമിഴ്നാട് തിടുക്കത്തില്‍ നടത്തിയ ഈ നീക്കം മുഖ്യ അണക്കെട്ടും ബേബി ഡാമും ദുര്‍ബലമാണെന്ന കേരളത്തിന്റെ വാദത്തെ സാധൂകരിക്കുന്നു. ഡാം സുരക്ഷാ അതോരിറ്റി അംഗം കൂടിയായ കേരള ജല വിഭവ വകുപ്പ് ചീഫ് എഞ്ജിനീയര്‍ തിങ്കളാഴ്ച നടത്തിയ പരിശോധനയില്‍ ബേബി ഡാമിന്റെ നില വളരെ അപകടകരമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയതാണ്. ഇറച്ചിപ്പാലം വഴി കൂടുതല്‍ വെള്ളം തുറന്നു വിട്ടിട്ടും അണക്കെട്ടിലേക്കുള്ള നീരൊഴുക്കിന് കുറവുണ്ടായിട്ടില്ല. മുല്ലപ്പെരിയാറില്‍ നിന്നും സംഭരിക്കുന്ന ജലം കമ്പം, തേനി മേഖലകളിലെ എല്ലാ സംഭരണികളും നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണെന്നാ‍ണ് റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ഡാം സേഫ്റ്റി അതോറിറ്റി ചെയര്‍മാന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംഘം അണക്കെട്ടില്‍ പരിശോധനകള്‍ തുടരുകയാണ്. കേരള - തമിഴ്നാട് സര്‍ക്കാരുകള്‍ തമ്മിലുള്ള ചര്‍ച്ച വച്ചിരിക്കുന്നത് ഈ വരുന്ന 23ന്. അതിനേക്കാള്‍ മുന്‍പ് തന്നെ കേരളദേശത്തെ പകുതിക്കുവച്ച് വിഴുങ്ങുന്ന അതിഭീകരമായ എന്തോ ഒന്ന് കാത്തിരിക്കുന്നുവോ? അങ്ങിനെ ഒന്നും സംഭവിക്കാതിരിക്കാന്‍ നമുക്ക് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം...

ലോകാ സമസ്തഃ സുഖിനോ ഭവന്തു !!!

------------------------------------------------------------------------

ഇതിനിടയില്‍ ചില ബ്ലോഗര്‍ സുഹൃത്തുക്കളോട് ഇതിനെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കാനവസരം കിട്ടി. അവരുടെ വാക്കുകള്‍, ചിന്തകള്‍ ചുവടെ ചേര്‍ക്കുന്നു.

ഇത്തിരിവെട്ടം: മനുഷ്യന്റെ ജീവനാണ് പ്രധാന്യം നല്‍കേണ്ടതിന് ശേഷമേ വേറെ എന്തിനും സ്ഥാനമുള്ളൂ. ഇത് തമിഴ്നാടും കേരളവും തമ്മിലുള്ള തര്‍ക്കത്തിനപ്പുറം മനുഷ്യജീവന്‍ മുമ്പില്‍ വെച്ചുള്ള ഒരു പരീക്ഷണമാണെന്ന് തോന്നുന്നു. അതാണ് ഈ പ്രശ്നത്തിന്റെ കാതല്‍. തമിഴനും മലയാളിയും മനുഷ്യനാണെന്ന് ബോധം ആണ് ആവശ്യം.

പാര്‍വ്വതി: മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ അണക്കെട്ടിന്റെ സുരക്ഷ ഒരു നാടകം മാത്രമാണ്. മാറി മാറി വരുന്ന സര്‍ക്കാരുകളുടെ അനാസ്ഥയും, പണത്തിന് വേണ്ടി സ്വന്തം തറവാടിന് തീ വയ്ക്കുന്ന സ്വഭാവം അവിടെ കാണുന്നു. 125 വര്‍ഷത്തോളം പഴക്കമുള്ള ഒരു കരാറിന്റെ പിന്ബലത്തില്‍ തമിഴ്നാടിന്റെ വാദം അംഗീകരിച്ച് അവരുടെ കയ്യിലെ ബലിയാടുകളാക്കുകയാണ് കാലാകാലങ്ങളിലുള്ള കേരള സര്‍ക്കാര്‍.

നിക്ക്: ഇപ്പോഴുള്ള അതിഗുരുതരമായ അവസ്ഥയെ എങ്ങനെ വിലയിരുത്തുന്നു ?

പാര്‍വ്വതി: വളരെ ഗുരുതരമാണ്. ഇന്ന് ആ അണക്കെട്ട് പൊട്ടിയാല്‍ കേരളം പകുതിയാകും. എറണാകുളം, തൃശ്ശൂര്‍ ഒക്കെ കടലില്‍ ഒലിച്ച് പോകും. പെരിയാറിന്റെ എല്ലാ കയ്‌വഴികളിലും ബണ്ട് കെട്ട് നമുക്ക് തന്നെ തടയാന്‍ പറ്റുമായിരുന്ന്, ഒരു മുങ്കൂട്ടി അറിയാമായിരുന്ന് അപകടം തന്നെയാണ്. ഇന്ന് തമിഴ്നാട് ഇത് വരെ വെള്ളം ഒരിക്കലും എത്തിയിട്ടില്ലാത്ത കുളവും ബണ്ടു കെട്ടി വെള്ളം ശേഖരിക്കുകയാണ്. വൈക ഡാം നിറഞ്ഞ് മറ്റ് ഡാമുകളിലേയ്ക്ക് വഴി തിരിച്ച് വിടുകയാണ് അവര്‍. കാലാകാലം മാറി കളിക്കുന്ന നമ്മുടെ സര്‍ക്കാരുകളുടെ ഒരു കപട നാടകം.

നിക്ക്: ഉം

പാര്‍വ്വതി: അതില്‍ കവിഞ്ഞ് ഈ മാസാമാസം അണക്കെട്ട് സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ കെട്ടിയെടുക്കുന്നവരൊന്നും അതില്‍ ഒരു താത്പര്യവും കാട്ടില്ല. കാരണം കാല്‍ക്കീഴിലെ തറ ഒഴുകി പോവുന്നതറിയാതെ ആകാശംമുട്ടേ കൊട്ടാരം കെട്ടി പൊക്കുന്നത് സ്വപ്നം കാണുകയാണവര്‍. ബലിയാടാവാന്‍ പോകുന്നത്, പകുതിയോളം കേരള ജനതയും. ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ എന്ത് പറയാന്‍...

കെവിന്‍: താഴ്നിലങ്ങളില്‍ താമസിക്കുന്നവര്‍ക്കു് ഇടക്കെല്ലാം മുകളില്‍ ഈശ്വരനുണ്ടെന്നു ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുവാനാണു് അണക്കെട്ടുകള്‍. മനസ്സിലായോ?
എല്ലാക്കാലവും എല്ലാതും നല്ല കണ്ടീഷനിലിരിക്കില്ല. ഉദാഃ ഒരു സൈക്കിള്‍ വാങ്ങിയാല്‍ കുറച്ചു നാള്‍ നല്ല കുട്ടപ്പനായി ഓടും, പിന്നെ പഞ്ചറാവും, വീലൊടിയും, അവസാനം മൂക്കുകുത്തി കിടക്കും.
അതുപോലെ ഒരുനാള്‍ അണക്കെട്ടും പൊളിയും. എല്ലാക്കാലവും അതിനെയൂറ്റാമെന്നു കരുതുന്ന മനുഷ്യസമൂഹം വിഡ്ഢികളുടെ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലാണു് ജീവിക്കുന്നതു്.

ഇപ്പോള്‍ കിട്ടിയ വാര്‍ത്ത: തമിഴ്നാടിന് 23 ന് ചര്‍ച്ചയില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ അസൌകര്യമുള്ളതിനാല്‍ 28, 29, 30 എന്നീ തീയതികളില്‍...

ചിത്രങ്ങളും കൂടുതല്‍ വാര്‍ത്തകളുമായി വീണ്ടും കാണാം... അത് വരെ നമസ്കാരം :)

ഒറ്റരൂപ നാണയം

2006-10-28T11:08:00.000+05:30

ഇന്നലെ വൈകിക്കിടന്ന് ഇന്ന് അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ്, കുറേ നാളുകള്‍കൂടി അമ്പലത്തില്‍ പോയി. തിരിച്ച് വീട്ടിലെത്തി ഒരു കപ്പ് ചായയും മോന്തി, പത്രത്താളുകള്‍ മറിച്ച് നോക്കി. പ്രധാനമന്ത്രിക്കും രാഷ്ട്രപതിക്കും വധഭീഷണി സംബന്ധിച്ചുള്ള വാര്‍ത്തകള്‍ വായിച്ചു. പിന്നെ മറ്റു പല വാര്‍ത്തകളും പരസ്യങ്ങളും കടന്ന്, സപ്ലിമെന്റ് പേജിലേക്ക് കടന്നു. അതില്‍ രസകരവും അതിലേറെ ദുരൂഹതയുമുള്ള ഒരു വാര്‍ത്ത കണ്ടു.

ഒരു ഒറ്റരൂപ നാണയത്തിന്റെ വില അതിന്റെ നിര്‍ദ്ദിഷ്ട മൂല്യത്തേക്കാള്‍ കൂടുതലുണ്ടോ? ഉണ്ടെന്നാണ് കൊച്ചി നഗരത്തില്‍ ചില കൂട്ടര്‍ പറയുന്നത്. ഭിക്ഷക്കാര്‍! അവര്‍ക്ക് ഇരന്ന് കിട്ടുന്ന ഓരൊ ഒരു രൂപ തുട്ടിന്റേയും മൂല്യം ഒരു രൂപ അമ്പത് പൈസ. തമിഴ്നാട്ടില്‍ നിന്നും ഒരു പറ്റം ആള്‍ക്കാര്‍ നഗരത്തില്‍ എത്തി ഭിക്ഷക്കാരുടേയും മറ്റ് കിട്ടാവുന്നിടത്തു നിന്നുമൊക്കെ ഒറ്റ രൂപത്തുട്ട് ശേഖരിക്കുന്നു, നിര്‍ദ്ദിഷ്ട മൂല്യത്തേക്കാള്‍ വില നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ഗ്രൂപ്പിന്റെ അംഗങ്ങളെ നഗരത്തില്‍ പലയിടങ്ങളിലായി വിന്യസിച്ച്, ഭിക്ഷക്കാര്‍ ദിവസേന ഭിക്ഷയാചിച്ച് കിട്ടുന്ന ഒറ്റരൂപത്തുട്ടുകള്‍ കൂടിയ നിരക്കിന് വാങ്ങി ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഭിക്ഷക്കാര്‍ക്ക് കോളടിച്ചല്ലോ, 100 ഒറ്റ നാണയത്തിന്റെ ഒരു കെട്ടിന് ലഭിക്കുന്നത് 150 രൂപ. 50 രൂപ ലാഭം!

എറണകുളം ബ്രോഡ് വേയില്‍ ഇക്കൂട്ടര്‍ ഒരു താല്‍ക്കാലിക ഷെഡ് വരെ കെട്ടിയാണത്രേ നാണയ കച്ചവടം പൊടിപൊടിക്കുന്നത്. ഈ വാര്‍ത്ത റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്ത മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകര്‍ ഈ ഗ്രൂപ്പിലെ ഒരുവനെ നേരില്‍ക്കണ്ട് കാര്യം തിരക്കി. ഈ നാണയങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നീടെന്ത് സംഭവിക്കുന്നു? അയാള്‍ മറുപടി പറഞ്ഞത്, ഈ നാണയങ്ങള്‍ തമിഴ്നാട്ടിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. പക്ഷെ, ഈ കച്ചവടത്തിന് പുറകിലുള്ള രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്താന്‍ അയാള്‍ തയ്യാറായില്ല. ഇക്കൂട്ടര്‍ക്ക് ഭിക്ഷക്കാരില്‍ നിന്നല്ലാതെയും വളരെയധികം നാണയങ്ങള്‍ മറ്റുപല ഉറവിടങ്ങളില്‍ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നണ്ടത്രേ. എന്തിനിവര്‍ ഒറ്റ രൂപ നാണയം മാത്രം ലക്ഷ്യമിടുന്നു, മറ്റ് നാണയങ്ങളൊന്നും ലാഭകരമല്ല എന്നാണ് ഇവര്‍ പറയുന്നത്.

കാലം പോയ പോക്കേ!!! ശിവ ശിവ...

ഇവരിതെന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാണ്. ആ വാര്‍ത്ത വായിച്ചിട്ടൊരെത്തുംപിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. നിങ്ങള്‍ക്കോ???

(കടപ്പാട് : ഇന്ത്യന്‍ എക്സ്പ്രസ്സ്)

ഡെറിന്‍ ശയനം

2006-10-25T10:36:00.000+05:30

ഈ ചിത്രം ഒന്ന് റേറ്റ് ചെയ്യൂ പുലികളേ...

മോഡല്‍ : ഡെറിന്‍.

ഡെറിന്റെ തൊട്ട് പുറകില്‍ മൂന്നാര്‍ മാട്ടുപ്പെട്ടി ഡാമില്‍ നിന്നും സംഭരിച്ചിട്ടുള്ള ജലാശയം. (ദാറ്റ്സ് നോട്ട് വിസിബിള്‍ ഇന്‍ ദ ഫോട്ടോ)

എന്റെ കാലുകള്‍ ആറ്റിലേയ്ക്ക് ഇറക്കി വച്ച് ആ ആറിന്റെ പശ്ചാത്തലമൊഴിവാക്കി ഇങ്ങനെ ഒരു ചിത്രമെടുക്കണമെന്ന എന്റെ ആഗ്രഹത്തിന് സഹകരിച്ച ഡെറിന് നന്ദി.

നമ്മള്‍

2006-10-20T19:18:00.000+05:30

നമ്മള്‍ എന്നേ നമ്മള്‍ എന്തിനും ഏതിനും പറയാറുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എന്റെ എന്നോ നിന്റെയെന്നോ നമ്മള്‍ ഒരിക്കലും വേര്‍തിരിച്ചു കണ്ടിരുന്നോ? നമ്മുടെ ദുഃഖങ്ങളും സന്തോഷങ്ങളും അന്യോന്യം പങ്കുവെച്ചു. നമ്മള്‍ ആദ്യം കണ്ടപ്പോള്‍ നീ പറഞ്ഞതെല്ലാമോര്‍മ്മയുണ്ടോ?

"ഞാന്‍ നിന്റെ കരംഗ്രഹിച്ചു ഇന്നു നിന്റെ കൂടെ കുറച്ചു നടക്കട്ടേ. ഞാന്‍ കേള്‍ക്കാം, നിനക്കു സംസാരിക്കാന്‍ തോന്നുമ്പോള്‍. നിന്റെ കണ്ണീരൊപ്പാന്‍ ഞാനുണ്ട്‌. ഞാനുണ്ടാവും എന്നെന്നും നിന്നോടൊപ്പം എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും പങ്കു വെയ്ക്കാന്‍. നിന്റെ ഭയങ്ങളെ അകറ്റുവാന്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ സഹായിക്കാം. അതുകൊണ്ടു നീ എന്റെ കരം ഗ്രഹിക്കൂ, നമുക്കൊരുമിച്ചു ഈ ലോകത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാം...എന്നിട്ടൊരിക്കല്‍ നമുക്കൊന്നാവാം. നീ തനിച്ചല്ല. എന്നെന്നും നിന്നോടു കൂടെ ഞാനുണ്ട്‌..."

അങ്ങിനെ ആ ദിവസം നിന്റെ കരം ഗ്രഹിച്ചു കുറേ ദൂരം നടന്നു. ആ നടപ്പു നമ്മള്‍ നടന്നു നടന്നു ദിനരാത്രങ്ങള്‍ കടന്നു പോയതറിഞ്ഞില്ല. നമ്മള്‍ പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതേയില്ല. ഇടക്കിടെ കുറേ തടസ്സങ്ങളും കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങളും നമ്മളെ തളര്‍ത്തിയെങ്കിലും നമ്മള്‍ അതൊക്കെ പരസ്പര വിശ്വാസത്തിന്മേലും ഒരുമയോടും കൂടി തരണം ചെയ്തു.

പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ എവിടെയോ വെച്ചു ഞാന്‍ നടപ്പു നിര്‍ത്തി ചുറ്റും നോക്കുമ്പോള്‍, എന്റെ കൂടെ ഇത്രനേരമുണ്ടായിരുന്ന നിന്നെ എനിക്കു കാണുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. എവിടെപ്പോയ്‌ മറഞ്ഞു നീ? എവിടെ വച്ചാണു നീ എന്നെ വിട്ടു പോയത്‌? ആ കുന്നിന്‍ മുകളില്‍ വച്ചോ? അതോ നമ്മള്‍ പുഴ നീന്തിക്കടന്നപ്പോഴോ? എവിടെ വച്ചായാലും, എന്നെ വിട്ടൊരിക്കലും പോവില്ലെന്നു പറഞ്ഞ നീ ഇപ്പോള്‍ എവിടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു? എന്നെ തനിച്ചാക്കിപ്പോകാന്‍ എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞൂ...

ഇനി ???

ദി(?) നിക്കീ റിട്ടേണ്‍സ്

2006-10-14T09:47:00.000+05:30

അഗ്രജന്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു, എന്തേ ബൂലോഗത്ത് സജീവമല്ലാത്തത്. എന്റെ മറുപടി. ബിസിയായിരുന്നു ഇക്കാ.

ശ്രീജിത്ത് എന്നോട് ആരാഞ്ഞു, എന്തേ ബൂലോഗത്ത് കാണാത്തൂ. വീണ്ടും എന്റെ മറുപടി. ബിസിയാണ് ഡാ.

ഡാലി എന്നോട് ചോദിച്ചു, എന്തേ ബൂലോഗത്ത് വരാത്തേ. ബിസിയാണ് ഡാ. ഒട്ടും വ്യത്യസ്തമല്ലായിരുന്നു എന്റെ മറുപടി.

പാര്‍വ്വതിയും ചോദിച്ചു..മറുപടി എന്തെന്ന് പ്രത്യേകം പറയണ്ടല്ലോ...

ആദിത്യനും ചോദി...

അവരെല്ലാവരും ചോദിച്ച ചോദ്യം ഞാ‍ന്‍ എന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു. ഞാന്‍ ബിസിയായിരുന്നോ? അതോ ബിസിയാണോ? അതേ. ബിസിയായിരുന്നു. ബിസിയാണ്. പക്ഷെ, എനിക്ക് ബൂലോഗത്തില്‍ ഒന്ന് എത്തി നോക്കാന്‍ ഈ തിരക്കിനിടയില്‍ സാധിക്കുമായിരുന്നില്ലേ? ശരിയാണ് എന്തു കൊണ്ട് ഞാനതിന് തുനിഞ്ഞില്ലാ? എന്തെന്നറിയില്ലാ... എന്തോ ഒരുതരം മടുപ്പ് എന്നെ വേട്ടയാടി വിളയാടുന്നുവോ? വിളയാടിയിരുന്നുവോ?

ങാ! എനിവേയ്സ്, എന്നെ മിസ് ചെയ്തവരോട് - നൌ ഐ ആം ഹിയര്‍ നോ? ഞാന്‍ വീണ്ടും ആക്ടീവ് ആകുന്നതിന്റെ സൂചനായായി എടുത്തോളൂ ഈ പോസ്റ്റ്. ബട്ട് ശരിക്കും നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്നെ മിസ് ചെയ്തുവോ ആവോ!!!

നവംബറിനൊരു തപാല്‍

2006-10-14T09:17:00.000+05:30

പ്രിയപ്പെട്ട നവംബര്‍,

നിനക്കു സുഃഖമാണെന്ന് കരുതുന്നു.

ഒരു മെഴുകുതിരി നാളമായ് ഉരുകുന്നത് നിനക്കു വേണ്ടി മാത്രം എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അത് അതിശയോക്തി അല്ല. എന്റെ ഒരു ദിവസം തുടങ്ങുന്നതും അവസാനിക്കുന്നതും നിന്നെ കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങളുമായാണ്. ആ സ്വപ്നങ്ങള്‍ എല്ലാം യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാകും എന്ന് നീ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാറുണ്ടല്ലോ... എല്ലാം നിനക്കു അറിവുള്ള കാര്യങ്ങളായതിനാല്‍ കൂടുതല്‍ എഴുതുന്നില്ല.

നിന്റെ വരവിനായ് കാത്തു കാത്തിരിക്കുന്ന...

സ്വന്തം
മെയ്

ദുഃഖം

2006-09-12T03:12:00.000+05:30

വാതില്‍ തുറന്നകത്തേയ്ക്കു വന്ന രോഗിയോട്‌ ഡോക്ടര്‍. "ഇരിക്കു, എന്താ അസുഖം?"

രോഗി : എനിക്കു ജീവിതത്തില്‍ ഒരു സന്തോഷവും തോന്നുന്നില്ല ഡോക്ടര്‍. മനസ്സു തുറന്നു ഒന്നു ചിരിച്ചിട്ടു തന്നെ ഒരുപാടു നാളുകളായി.

ഡോക്ടര്‍ : അങ്ങിനെയോ? ഇതിനിപ്പോ എന്തു മരുന്നാണു തരിക സുഹൃത്തേ?

ഡോക്ടര്‍ കുറച്ചു നേരം ആലോചിച്ചിട്ട്‌ പറഞ്ഞു. "ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ. നഗരത്തില്‍ ഒരു സര്‍ക്കസ്‌ നടക്കുന്നുണ്ട്‌. അതില്‍ ആളുകളെ കുടുകുടാ ചിരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കോമാളിയുണ്ട്‌. അയാളുടെ തമാശുകള്‍ നിങ്ങളെ ചിരിപ്പിക്കാതിരിക്കില്ല".

ഇതു കേട്ടു രോഗി വിഷണ്ണനായി പറഞ്ഞു. "ആ കോമാളി ഞാനാണു ഡോക്ടര്‍."